Φόρμα αναζήτησης

Άρση αδικίας για καταδικασθέντες

Στην άρση μίας πασιφανούς αδικίας προβαίνει η Βουλή την ερχόμενη Παρασκευή, κατά την τελευταία Ολομέλεια του Σώματος, καθώς θα τεθεί προς έγκριση η πρόταση νόμου που επιχειρεί να αποκαταστήσει επαγγελματίες οδηγούς, οι οποίοι τους τελευταίους μήνες έχασαν εφ’ όρου ζωής την άδειά τους και συνεπώς την εργασία τους, εξαιτίας τροποποίησης του Νόμου του 2015 που προνοεί για τις επαγγελματικές άδειες οδηγού.

Με πλειοψηφία

Το θέμα συζητήθηκε χθες στην Επιτροπή Νομικών της Βουλής, η οποία με πρωτοβουλία του προέδρου της Γιώργου Γεωργίου και με προσεκτικά βήματα τους τελευταίους πέντε μήνες, λόγω ακριβώς διαφωνιών που υπήρχαν από βουλευτές και άλλους, αναζητούσε τη συναίνεση σε συνεννόηση και με το Υπουργείο Μεταφορών.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες του «Π», φαίνεται ότι εξασφαλίζεται η απαιτούμενη πλειοψηφία για έγκριση της πρότασης νόμου, η οποία θα επαναφέρει στο επάγγελμα του οδηγού γύρω στα 15-20 άτομα που αποστερήθηκαν την άδειά τους να ασκούν το επάγγελμά τους εφ’όρου ζωής, λόγω προηγούμενης καταδίκης τους, κι ενώ το ποινικό τους μητρώο είχε αποκατασταθεί. Οι ίδιες πρόνοιες, βεβαίως, θα ισχύουν και για τους νέους που θα μπαίνουν στο επάγγελμα για να εξασφαλίζεται η ισονομία.
Αξίζει να αναφερθεί ότι προηγούμενη προσπάθεια βουλευτών να αποκαταστήσουν αυτούς τους ανθρώπους επαγγελματικά, λόγω αντιδράσεων άλλων βουλευτών, του τότε υπουργού Δικαιοσύνης Ιωνά Νικολάου και κυρίως λόγω της κατακραυγής ΜΜΕ (όχι του «Π») είχε καταλήξει σε φιάσκο. Όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε από τα μεγάλα κόμματα, ο ΔΗΣΥ, το ΑΚΕΛ και η ΕΔΕΚ θα υπερψηφίσουν την πρόταση νόμου, παρ’ ότι υπήρχαν στο παρελθόν και φωνές εντός τους που διαφωνούσαν, ενώ το ΔΗΚΟ φαίνεται πως είναι εναντίον και θα καταψηφίζει διότι θεωρεί πως ο οδηγός μέσων μαζικής μεταφοράς έχει υπό τον «έλεγχό» του τους επιβάτες, συνεπώς πρέπει να είναι άτομα για τα οποία να μην υπάρχει καμία αμφιβολία ότι θα υποπέσουν σε αδίκημα, το οποίο θα θέσει σε κίνδυνο το επιβατικό κοινό.

Νόμιμα και αυτοδίκαια

Εξ όσων γνωρίζουμε, οι οδικές μεταφορές είναι ο μόνος τομέας όπου η άσκηση επαγγέλματος έχει τέτοιες απαγορευτικές πρόνοιες και τόσους περιορισμούς ως προς την άσκησή του. Όπως είχαν επισημάνει βουλευτές με τους οποίους μιλήσαμε στο παρελθόν, αλλά και πηγές μας από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, ενώ με βάση τον ποινικό κώδικα τα αδικήματα παραγράφονται έπειτα από κάποια χρόνια, δεν ισχύει το ίδιο σε αυτήν την περίπτωση της έκδοσης επαγγελματικής άδειας οδηγού. Στα περισσότερα αδικήματα, όπως μας αναφέρθηκε, στα πέντε χρόνια από οποιοδήποτε αδίκημα, κι αφού υπήρξε καταδίκη και εκτελέστηκε, ο καταδικασθείς αποκαθίσταται νόμιμα και αυτοδικαίως. Στον συγκεκριμένο νόμο, ωστόσο, καταδικάζεται εφ’ όρου ζωής. Η παραδοξότητα αυτή είχε ως αποτέλεσμα να μην επιτρέπεται σε επαγγελματία οδηγό, ο οποίος καταδικάστηκε για ποινικό αδίκημα, να οδηγεί στην Κύπρο λεωφορείο, φορτηγό ή ταξί, μπορεί όμως να οδηγεί με την επαγγελματική του άδεια στην ΕΕ.

Βιασμός, ανθρωποκτονία κ.λπ

Σύμφωνα με την πρόταση νόμου που θα τεθεί προς ψήφιση, κάποιοι καταδικασθέντες δεν θα μπορούν να πιάσουν το τιμόνι. Κι αυτό γιατί διαχωρίζονται οι καταδίκες σε δύο πίνακες, αναλόγως της σοβαρότητά τους. Σε όσους εμπίπτουν στον ένα πίνακα επιτρέπεται η εξασφάλιση επαγγελματικής άδειας οδήγησης, εφόσον βεβαίως τα αδικήματα έχουν παραγραφεί, και στους υπόλοιπους όχι. Ο βιασμός, η απόπειρα βιασμού, η παιδεραστία, η δολοφονία και άλλα τέτοιας φύσεωςς σοβαρά αδικήματα θα είναι απαγορευτικά για την εξασφάλιση επαγγελματικής άδειας οδήγησης.

Ούτε φονιάς, ούτε βιαστής

Σύμφωνα με ιστορίες που έφερε στο φως ο «Π», ο νόμος αφορά μεροκαματιάρηδες ανθρώπους, οι οποίοι υπέπεσαν σε κάποιο ποινικό αδίκημα το οποίο δεν αφορά ανθρωποκτονία, βιασμό, παιδική πορνογραφία ή παρόμοιας φύσεως αδικήματα, τα οποία μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο την κοινωνία λόγω του επαγγέλματός τους. Ο νόμος βασικά τσουβαλιάζει όλους τους καταδικασθέντες επαγγελματίες οδηγούς, ανεξαρτήτως αδικήματος.

Ένα από τα θύματα της εν λόγω τροποποίησης που θα… τροποποιηθεί εκ νέου, αν τελικά η Βουλή ψηφίσει υπέρ, μέσα σε μερικές γραμμές τοποθετεί το θέμα στην ανθρώπινή του διάσταση: «Πού θα πάω δουλειά στα 50 μου; Να γίνω ρεσεψιονίστ; Αφού είμαι αγράμματος. Να πιάσω κούσπο; Με ποιο σκεπτικό αυτοί οι άνθρωποι μας έβαλαν όλους σε ένα καλάθι και τελείωσε; Εγώ δεν είμαι ούτε φονιάς, ούτε βιαστής».