Φόρμα αναζήτησης

Αμείλικτα ερωτήματα θύματος αστυνομικής βίας προς τον αρχηγό

Η απόφαση του Ανωτάτου τον δικαιώνει, ωστόσο ο ίδιος δηλώνει αποφασισμένος να συνεχίσει τον αγώνα του προσφεύγοντας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ζητώντας να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι αστυνομικοί που του κατέστρεψαν τη ζωή και τον άφησαν ανίκανο για εργασία. Σήμερα, 20 χρόνια μετά τον άγριο ξυλοδαρμό του και παρά την προχθεσινή απόφαση-καταπέλτη του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι δράστες παραμένουν στο απυρόβλητο και ουδέποτε λογοδότησαν ενώπιον της δικαιοσύνης για τις πράξεις τους. Ήταν 30 Ιουλίου 1999, όταν ο 25χρονος τότε Γιώργος έπεφτε θύμα διπλής απρόκλητης αστυνομικής βίας στην πλατεία Ηρώων στο κέντρο της Λεμεσού και ακολούθως στο κτήριο της Αστυνομικής Διεύθυνσης, στιγματίζοντας ολόκληρη τη ζωή του. Κακοποιήθηκε άγρια από αστυνομικούς, επειδή ο φίλος του και οδηγός του αυτοκινήτου στο οποίο επέβαινε κόρναρε σε δύο πολιτικά οχήματα της Αστυνομίας που είχαν κλείσει τον δρόμο. Σύμφωνα με τα όσα περιέγραψε ο ίδιος, οι αστυνομικοί τον κατέβασαν από το αυτοκίνητο και τον ξυλοκόπησαν άγρια. Ακολούθως τον μετέφεραν στην Αστυνομική Διεύθυνση όπου συνέχισαν, αφήνοντάς τον ένα ανθρώπινο ράκος. Σημειώνεται ότι τότε το θύμα ήταν παντρεμένο και είχε ένα παιδί, ήταν εργάτης σε εταιρεία, ενώ τρεις φορές την εβδομάδα έπαιζε μπουζούκι σε κέντρα αναψυχής. Τρία χρόνια μετά την κακοποίησή του, εγκαταλείφθηκε από τη σύζυγό του, η οποία πήρε μαζί το παιδί τους. Ο Γιώργος με επιστολή του προς τον νυν αρχηγό της Αστυνομίας συνεχίζει να θέτει αμείλικτα ερωτήματα: Γιατί αφού δήλωσαν ενοχή στην υπόθεση οι αστυνομικοί που τον ξυλοφόρτωσαν παραμένουν μέχρι σήμερα ατιμώρητοι; Το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέποντας πρωτόδική απόφαση επιδίκασε ποσό ύψους 346.491 ευρώ ως αποζημίωση στον 45χρονο σήμερα Γιώργο, καθώς και τιμωρητικές αποζημιώσεις ύψους 30.000 ευρώ. «Αισθάνομαι ικανοποιημένος, αλλά δεν θα μείνουμε ώς εδώ. Για εμένα το θέμα δεν είναι οικονομικό», επισημαίνει ο Γιώργος, με τον οποίο επικοινώνησε ο «Π», «είναι ζήτημα απονομής δικαιοσύνης», τονίζει.

Μια ζωή κουρέλι

Ψυχοτραυματικό στρες, έντονο άγχος με εκρήξεις θυμού, τάσεις αυτοκαταστροφής, αδυναμία εργασίας, διάλυση της οικογένειάς του, απομόνωση, μετατραυματικό σύνδρομο με flashbacks, αδυναμία συναισθηματικής ανταπόκρισης σε γεγονότα, περιθωριοποίηση, εκρήξεις ευερεθιστότητας και επιθετικότητας, έντονο άγχος, μελαγχολία, διαταραχές ύπνου και αυτοκτονικός ιδεασμός είναι μερικές από τις διαπιστώσεις του ιατροσυμβουλίου το οποίο εξέτασε τον Γιώργο το 2012. Παρά τις γνωματεύσεις, το πρωτόδικο δικαστήριο επιδίκασε υπέρ του θύματος κατ’ αποκοπήν ποσό αποζημίωσης 60.000 ευρώ για τη μείωση της εισοδηματικής ικανότητάς του και 80.000 ευρώ ως αποζημίωση. Στην ομόφωνη απόφαση του Ανωτάτου στην έφεση του 45χρονου σημειώνεται ότι με την επιδίκαση τιμωρητικών αποζημιώσεων αποκαθίσταται το αίσθημα δικαίου, κάτι που αποτελεί σημαντική παράμετρο στις «έστω μικρές ελπίδες» που διατηρεί το θύμα για να επανενταχθεί σε εργασιακό περιβάλλον.