Φόρμα αναζήτησης

1974: Οι παράγκες που ξέμειναν μέχρι σήμερα

Αρκετοί ήταν όσοι ξέφευγαν του κανόνα της τακτικής, κρατικής οργάνωσης για τη στέγαση των εκτοπισθέντων. Μέχρι και το 1990, η Υπηρεσία Μερίμνης υπολογίζει τους διαμένοντες σε παραπήγματα σε περίπου 100. Μέχρι σήμερα, υπάρχουν στο κέντρο της Λευκωσίας πλάι σε εμβληματικά κτήρια της πόλης, τέτοιες παράγκες του ενός ή δύο υπνοδωματίων, οι οποίες είχαν ανεγερθεί μήνες μετά τη β’ εισβολή σε χαλίτικα καταληφθέντα ή παραχωρηθέντα. Η κ. Νίτσα μετά από σύντομη παραμονή στην Κακοπετριά με τον άντρα της και τα παιδιά της, φτάνουν τον Σεπτέμβρη του ‘74 στα ακίνητα της Μονής Κύκκου (περιοχή Pizza Hut), όπου χτίζουν δύο δωμάτια δίπλα από μια θεία της. Το ενοίκιο ήταν 5 λίρες τον μήνα. «Εδιούσαμέν τους. Ύστερα λαλεί μου η θεία μου να μεν τους τα διάς. Ήρτασιν κάμποσες φορές πως έν’ να μας βκάλουν έξω, αλλά εν μας εβκάλασιν. Δαμέ ήρταμεν που τους πρώτους. Στην αρχή ήταν όφτζιαιρα ούλλα. Μετά πολλής κόσμος. Ο καθένας ό,τι έβρισκε εκάθετουν μέσα. Είσιε μια φάρμα μεγάλη τζι εκάμαν δωμάτια. Σιγά-σιγά εχτίζασιν ένα σπιτούι. Ο άντρας μου έθελε να αγοράσει. Εδώκαν μας 9.000 λίρες τζι αγοράσαμεν ένα σπίτι 23.000». 

 

Περιοχή Μακάρειου Νοσοκομείου, η κ. Σταυρούλα από την Κατωκοπιά: «Στην αρχή εμείναμεν σε μια θεία μου στον Άγιο Δομέτιο. Μετά ήρταμεν δαμέ που έν’ χαλίτικα τζι εχτίσαμεν δκυο δωμάτια. Για πέντε-έξι μήνες ελαλούσαμεν. Πως έν’ να πάμεν στα σπίτια μας. Επεράσαν 43 χρόνια. Αλόπως περιπαίζουν μας εν έν΄;»

 

Η κ. Καλλιόπη μένει στην οδό Αρσινόης από το 1976 σε χαλίτικο που είχε καταλάβει ο άντρας της. Τότε όλη η περιοχή ήταν γεμάτη με παράγκες. Όταν χτίστηκε το Υπουργείο Παιδείας ένα άλλο λυόμενο προσφυγικό  εντάχθηκε στο συγκρότημα του κτηρίου. Τα δύο σπίτια χωρίζει εσωτερικός δρόμος του υπουργείου.

ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ