Μια εικόνα του κόσμου που επιδιώκει να διαμορφώσει η Κίνα παρουσιάζουν οι Financial Times, με αφορμή τη σύνοδο της Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC), η οποία πραγματοποιείται αυτή την εβδομάδα στη Σεντζέν, με τη συμμετοχή ηγετών από τις σημαντικότερες οικονομίες της περιοχής.
FT: Ο κόσμος που οραματίζεται ο Σι Τζινπίνγκ – Τι προβλέπει η «Πρωτοβουλία Παγκόσμιας Διακυβέρνησης» και πώς η Κίνα επιδιώκει να αλλάξει τη διεθνή τάξη
Οι Financial Times αναλύουν τις φιλοδοξίες του Πεκίνου για έναν κόσμο με μεγαλύτερη κινεζική επιρροή – Η οικονομική διείσδυση, ο έλεγχος των διεθνών διαδικασιών και το μοντέλο «ισχύος χωρίς ευθύνη»
Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα, η διοργάνωση αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο το Πεκίνο αντιλαμβάνεται τη διεθνή συνεργασία: προβάλλει την πολυμέρεια και την παγκόσμια ενότητα, διατηρώντας παράλληλα αυστηρό έλεγχο στις διαδικασίες και περιορίζοντας τις ευκαιρίες για ελεύθερη ανταλλαγή απόψεων.
Η σύνοδος αναμένεται να είναι μία από τις πιο ελεγχόμενες στην ιστορία του οργανισμού. Το πρόγραμμά της έχει περιοριστεί σημαντικά, ενώ δεν προβλέπονται οι καθιερωμένες ανεπίσημες συναντήσεις μεταξύ ηγετών.
Αντίθετα, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στις διμερείς επαφές με τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ, καθώς και στο ενδεχόμενο τριμερούς συνάντησης με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν.
Η φιλοδοξία για μια νέα διεθνή τάξη
Όπως επισημαίνουν οι Financial Times, η Κίνα παρουσιάζεται ολοένα και περισσότερο ως υπερασπιστής της πολυμέρειας, επιχειρώντας να καλύψει το κενό που δημιουργεί η απομάκρυνση των ΗΠΑ από διεθνείς θεσμούς και συμφωνίες επί διακυβέρνησης Τραμπ.
Ο Σι Τζινπίνγκ έχει παρουσιάσει την «Πρωτοβουλία Παγκόσμιας Διακυβέρνησης», η οποία προωθεί, σύμφωνα με το Πεκίνο, ένα δικαιότερο διεθνές σύστημα, με μεγαλύτερη συμμετοχή των αναπτυσσόμενων χωρών στη λήψη αποφάσεων.
Ωστόσο, δυτικοί αναλυτές αμφισβητούν κατά πόσο η κινεζική εκδοχή της πολυμέρειας ανταποκρίνεται στις αρχές της ισότιμης συνεργασίας.
Ο Ράιαν Χας, διευθυντής του Κέντρου Κίνας John L. Thornton στο Brookings Institution, εκτιμά ότι το Πεκίνο επιδιώκει να καταστεί η κυρίαρχη δύναμη στην Ασία και μία από τις σημαντικότερες παγκοσμίως.
Κατά την εκτίμησή του, η Κίνα αναμένει από άλλες χώρες να σέβονται τις βασικές της προτεραιότητες, επιδιώκοντας παράλληλα να αποδυναμώσει τον φιλελεύθερο χαρακτήρα της σημερινής διεθνούς τάξης.
Οικονομική ισχύς και επιρροή στον αναπτυσσόμενο κόσμο
Ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία του Πεκίνου είναι η οικονομική του παρουσία στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Μέσω της πρωτοβουλίας «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» (Belt and Road Initiative), η Κίνα έχει επενδύσει περισσότερα από ένα τρισεκατομμύριο δολάρια σε έργα υποδομών, μεταφορών και ενέργειας.
Παρότι το πρόγραμμα έχει δεχθεί επικρίσεις για την υπερχρέωση ορισμένων χωρών, υποστηρικτές του επισημαίνουν ότι πολλά κράτη απέκτησαν πρόσβαση σε επενδύσεις που διαφορετικά δύσκολα θα εξασφάλιζαν.
Παράλληλα, η Κίνα επιχειρεί να επεκτείνει την επιρροή της και στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης, προσφέροντας προγράμματα εκπαίδευσης και τεχνολογικής συνεργασίας σε αναπτυσσόμενες χώρες.
Η στρατηγική αυτή συνδέεται με την προσπάθεια του Πεκίνου να παρουσιαστεί ως εκπρόσωπος του λεγόμενου «Παγκόσμιου Νότου», αξιοποιώντας οργανισμούς όπως οι BRICS και τα Ηνωμένα Έθνη.
Τα όρια της κινεζικής στρατηγικής
Παρά την οικονομική και εμπορική της ισχύ, η Κίνα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικά εμπόδια στην προσπάθειά της να αποκτήσει παγκόσμιο ηγετικό ρόλο.
Οι Financial Times σημειώνουν ότι, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, το Πεκίνο δεν φαίνεται πρόθυμο να αναλάβει αντίστοιχες ευθύνες για τη διεθνή ασφάλεια ή τη διαχείριση μεγάλων γεωπολιτικών κρίσεων.
Η στάση του απέναντι στον πόλεμο στην Ουκρανία αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Παρότι η Κίνα επικαλείται συστηματικά τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και την αρχή της εθνικής κυριαρχίας, δεν έχει καταδικάσει τη ρωσική εισβολή.
Αντίστοιχα, η επιρροή της στις προσπάθειες επίλυσης της κρίσης με το Ιράν παραμένει περιορισμένη.
Ο Τζον Τσιν, αναλυτής του Brookings Institution και πρώην αξιωματούχος του αμερικανικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, περιγράφει τη δυνητική κινεζική ηγεμονία ως ένα μοντέλο «ισχύος χωρίς ευθύνη».
Σύμφωνα με τον ίδιο, η Κίνα προτιμά να ενισχύει σταδιακά την επιρροή της, αποφεύγοντας να αναλάβει το πολιτικό και οικονομικό κόστος που συνεπάγεται η διατήρηση της παγκόσμιας σταθερότητας.
Ένας κόσμος με κινεζικά χαρακτηριστικά;
Η βρετανική εφημερίδα επισημαίνει ότι το Πεκίνο δεν επιδιώκει απαραίτητα την πλήρη κατάργηση των υφιστάμενων διεθνών θεσμών. Αντίθετα, φαίνεται να επιθυμεί τη διατήρησή τους, αλλά με διαφορετικούς κανόνες και μεγαλύτερη κινεζική επιρροή.
Η προσέγγιση αυτή συνδέεται, σύμφωνα με αναλυτές, με την ιστορική κινεζική αντίληψη του «tianxia», δηλαδή «όλα κάτω από τον ουρανό», σύμφωνα με την οποία τα υπόλοιπα κράτη αναγνωρίζουν την ισχύ και την κεντρική θέση της Κίνας.
Το κατά πόσο το Πεκίνο μπορεί να μετατρέψει αυτή τη φιλοδοξία σε πραγματικότητα παραμένει ανοιχτό ερώτημα.
Η σύνοδος της APEC στη Σεντζέν προσφέρει, πάντως, μια πρώτη εικόνα της διεθνούς τάξης που επιδιώκει να οικοδομήσει ο Σι Τζινπίνγκ: ένα σύστημα στο οποίο η Κίνα προβάλλει τη συνεργασία και την πολυμέρεια, αλλά διατηρεί τον κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση των αποφάσεων.
Πηγή: Financial Times
Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων
Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν. Προτρέπουμε τους αναγνώστες μας να κάνουν report / flag σχόλια που πιστεύουν ότι παραβιάζουν τους πιο πάνω κανόνες. Σχόλια που περιέχουν URL / links σε οποιαδήποτε σελίδα, δεν δημοσιεύονται αυτόματα.







