Συνεχίζονται οι καταθέσεις στην υπόθεση του Στυλιανού: «Ο τζύρης μου με έδερε με το κολάνι»

Με την κατάθεση της λογοπαθολόγου-λογοθεραπεύτριας Νίκης Προδρομίτου συνεχίστηκε την Παρασκευή ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας η εκδίκαση της υπόθεσης για τον θάνατο του 14χρονου Στυλιανού Κωνσταντίνου, τον Σεπτέμβριο του 2019. Η μάρτυρας περιέγραψε περιστατικά που, όπως είπε, της είχε αφηγηθεί ο Στυλιανός και υποστήριξε ότι τόσο η μητέρα του όσο και αρμόδιοι φορείς γνώριζαν για την κακοποίησή του.

Η μάρτυρας κατηγορίας υιοθέτησε την κατάθεσή της, την οποία ανέγνωσε στο δικαστήριο. Όπως ανέφερε, είχε εργαστεί με τον Στυλιανό όταν εκείνος φοιτούσε στην Γ΄ τάξη του Δημοτικού Αγίας Βαρβάρας, σε ηλικία οκτώ ετών. Κατά την αξιολόγησή του, στην αρχή της σχολικής χρονιάς, είχε εντοπίσει δυσκολίες στον προφορικό και γραπτό λόγο, καθώς και χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση.

Η Προδρομίτου περιέγραψε τον Στυλιανό ως ατημέλητο και ακάθαρτο, με έντονη δυσάρεστη οσμή, άπλυτα και μαυρισμένα δόντια και εξανθήματα στα χέρια. Είπε ότι πολλές φορές πήγαινε στο σχολείο νηστικός και σχεδόν πάντα κουρασμένος και νυσταγμένος. Ο ίδιος, σύμφωνα με τη μάρτυρα, της έλεγε ότι δεν έκανε μπάνιο επειδή δεν υπήρχε ζεστό νερό στο σπίτι.

Προς το τέλος της σχολικής χρονιάς, όπως κατέθεσε, η μητέρα του πήγε στο σχολείο μαζί με τα δύο άλλα παιδιά της, σε κατάσταση πανικού, αφού ο Στυλιανός είχε φύγει από το σπίτι μετά από ξυλοδαρμό από τον πατέρα του και έλειψε όλη τη νύχτα. Ο ίδιος φέρεται να είπε: «Έφυγα από το σπίτι για να γλιτώσω. Περπατούσα στις λαξιές μέσα στον ποταμό όλη νύχτα και ήρθα περπατητός στο σχολείο». Για το περιστατικό είχε δώσει οπτικογραφημένη κατάθεση, σύμφωνα με τη μάρτυρα.

Η Προδρομίτου ανέφερε ότι ο Στυλιανός έλειψε από το σχολείο για μία εβδομάδα και ότι τη μεθεπόμενη εβδομάδα πληροφορήθηκε πως η μητέρα του αποφάσισε να επιστρέψει στο σπίτι. Κατά την εκτίμησή της, η μητέρα απέκρυπτε σημαντικές πληροφορίες, καθώς γνώριζε ότι ο Στυλιανός κακοποιούνταν από τον πατέρα του. Είπε ακόμη ότι τα μικρότερα παιδιά ήταν ατημέλητα, ενώ η μητέρα ήταν καθαρή, και ότι ο Στυλιανός της είχε αναφέρει πως στο σπίτι κυκλοφορούσαν ποντίκια.

«Ο Στυλιανός είχε στόχους και όνειρα για τη ζωή του. Το σχολείο ήταν το λιμάνι του. “Θέλω να μάθω αλλά νυστάζω, κυρία”, μου έλεγε», κατέθεσε. Σε άλλη περίπτωση, όπως είπε, της ανέφερε ότι «ο τζύρης μου με έδερε με το κολάνι». Η μάρτυρας πρόσθεσε ότι είχε δει σημάδια στην πλάτη του, τα οποία περιέγραψε ως μώλωπες που συνάδουν με όσα έλεγε το παιδί για χτύπημα με κολάνι.

Η μάρτυρας είπε ότι ο Στυλιανός τής ανέφερε πως ο πατέρας του τον έβαζε να εργάζεται στη μάντρα και ότι φοβόταν πολύ τον πατέρα του. «Αν δεν κάμω ό,τι μου πει, δέρνει με. Προσπαθώ να τον ακούω για να μεν με δέρει», φέρεται να της έλεγε συχνά. Σύμφωνα με την κατάθεσή της, ο πατέρας τον είχε σε μόνιμη βάση στη φάρμα και τον αποκαλούσε «μπάσταρδο και άχρηστο».

Για την εργασία στη μάντρα, η Προδρομίτου είπε ότι ο Στυλιανός της είχε αναφέρει: «Κυρία, δεν έφαγα χθες, πεινώ. Δούλευα όλη τη νύχτα στη μάντρα και σάριζα. Άρμεγα τις τσούρες και αργούσα να πάω σπίτι». Τα μάτια του ήταν κόκκινα και, όπως είπε, ήταν φανερό ότι δεν είχε κοιμηθεί αρκετές ώρες.

Η μάρτυρας περιέγραψε επίσης γλωσσικά ελλείμματα στην επεξεργασία και έκφραση του λόγου και «εξαιρετικά φτωχό λεξιλόγιο». Για την εικόνα που είχε σχηματίσει σχετικά με την αυτοπεποίθησή του, ανέφερε ότι ο Στυλιανός έλεγε «Κυρία, δεν είμαι καλός, δεν θα τα καταφέρω», ενώ ήταν συνήθως σκυφτός και με το βλέμμα χαμηλά.

Σε ερώτηση για την καθαριότητά του, είπε ότι είχε βρωμιές στο πρόσωπο και στον λαιμό, που σχεδόν αλλοίωναν το χρώμα του δέρματος, και ότι το παιδί είχε πολύ καιρό να πλυθεί. Μόνο μία φορά, όπως κατέθεσε, της είπε ότι έκανε μπάνιο, την ημέρα που η οικογένεια μετακόμισε στο ανακαινισμένο σπίτι της. Τα μεγάλα κόκκινα εξανθήματα στα χέρια, σύμφωνα με τη μάρτυρα, ήταν όπως της έλεγε ο Στυλιανός από τα ζώα, ενώ συνάδελφός της κόλλησε την ίδια δερματική πάθηση. Το παιδί τής είχε πει ότι ζήτησε από τη μητέρα του να το πάει στον γιατρό, αλλά εκείνη δεν το πήγε.

Για τη στάση της μητέρας, η μάρτυρας είπε ότι όταν πήγαινε στο σχολείο επικεντρωνόταν συνήθως στο μαθησιακό κομμάτι. Όταν συζητούσαν για την έλλειψη ύπνου και φαγητού, εκείνη τα διέψευδε, λέγοντας ότι το παιδί είχε φάει και δεν είχε χτυπηθεί ποτέ. «Στα 25 χρόνια που έχω εργαστεί στα δημοτικά σχολεία, δεν έχω δει πιο παραμελημένο παιδί», είπε, προσθέτοντας ότι θεωρούσε πως η μητέρα είχε αποκρύψει την παραμέληση.

Η Προδρομίτου ανέφερε ότι στην οικογένεια προσφέρονταν ρούχα και παπούτσια για όλα τα παιδιά, ακόμη και καινούρια, καθώς και φαγητό και γάλα, κυρίως υλικά αγαθά. Είπε επίσης ότι ο Στυλιανός πήγαινε στο μάθημά της με χαρά και χαμογελούσε, επειδή εκεί ένιωθε αγάπη και ασφάλεια. Της έγραφε σε ένα χαρτάκι: «Μακάρι να ήσουν η μάμμα μου». Της έλεγε ακόμη: «Κυρία, μάθε μου να γράφω και να διαβάζω, θέλω να γίνω κάτι», ενώ ένιωθε άσχημα όταν δεν πήγαινε διαβασμένος στο σχολείο.

Η μάρτυρας είπε ότι περίμενε πως το παιδί θα απομακρυνόταν από το σπίτι και τον χώρο όπου, όπως ανέφερε, υπέστη βία. Είχε φύγει για μία εβδομάδα, αλλά επέστρεψε. Η ίδια υποστήριξε ότι οι αρμόδιοι φορείς γνώριζαν για την κακοποίηση του Στυλιανού.

Η επόμενη δικάσιμος ορίστηκε για την ερχόμενη Δευτέρα στις 11:30, οπότε οι συνήγοροι υπεράσπισης θα αντεξετάσουν τη μάρτυρα. Η υπόθεση αφορά τη διερεύνηση των συνθηκών θανάτου του 14χρονου. Κατηγορούμενοι είναι οι γονείς του και κρατικοί λειτουργοί των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας.

Πηγή: ΚΥΠΕ