Φόρμα αναζήτησης

«Η πρώτη έκρηξη και μετά η δεύτερη. Το μυαλό μου νέκρωσε» – Η φωνή της Λάμα από τα ερείπια της Βηρυτού

Καμιά φορά οι λέξεις χάνουν το νόημα τους, όταν πρέπει να αποτυπώσεις τον πόνο, την οργή, την αγωνία ανθρώπων που ζουν καταστάσεις που εύχεσαι ποτέ να μην ζήσεις και εσύ. Οι δύο εκρήξεις που συντάραξαν τον Λίβανο, αποτελούν για τη γειτονική χώρα τη χαριστική βολή, αφού ταλαιπωρείτο ήδη από τεράστια οικονομική κρίση καθώς και από την πανδημία του κορωνοϊού. Ωστόσο η τραγωδία της περασμένης Τρίτης, άφησε πίσω της εκτός από δεκάδες νεκρούς, και χιλιάδες τραυματισμένους – όχι μόνο σωματικά, αλλά και ψυχικά.

Η Λάμα Μπέινι ανοίγει την καρδιά της στο politis.com.cy και προσπαθεί μέσα από τη μαρτυρία της να εξηγήσει πως βιώνει -η ίδια και η οικογένεια της- τα όσα τραγικά συμβαίνουν γύρω τους. Κυρίως όμως μέσω του politis.com.cy στέλνει το δικό της μήνυμα και κάνει τη δική της έκκληση για βοήθεια προς την Κύπρο, ως φίλη χώρα του λιβανικού λαού, αλλά και προς ολόκληρη την Ευρώπη.

«Νόμιζα η έκρηξη έγινε ακριβώς κάτω από το σπίτι μου, στα θεμέλια»

«Το σπίτι μας βρίσκεται δύο μόλις χιλιόμετρα μακριά από το λιμάνι της Βηρυτού. Την ώρα των εκρήξεων έβλεπα τηλεόραση και ξαφνικά έδειχνε τη φωτιά στο λιμάνι. Μπροστά από το σπίτι μας υπάρχουν πολύ πιο ψηλά κτήρια, οπότε μόνον τους καπνούς μπόρεσα να διακρίνω. Ξαφνικά άκουσα ένα θόρυβο που ερχόταν από τη γη. Κάτι σαν βουητό. Άρχισαν να κουνιούνται όλα και σκέφτηκα ότι έγινε σεισμός, λόγω της ζέστης. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα έγινε η πρώτη έκρηξη και μετά η δεύτερη. Το μυαλό μου νέκρωσε. Το μόνο που σκέφτηκα είναι πως δεν πρέπει να μετακινηθώ. Έμεινα ακίνητη και περίμενα. Ξαφνικά με έσπρωξε δυνατά κάτι αόρατο. Ήταν, προφανώς, το ωστικό κύμα. Τα πάντα γύρω μου έπεφταν, τα γυαλιά έσπαζαν μπροστά στα μάτια μου, νόμιζα ότι ξεκίνησε πόλεμος. Μόλις σταμάτησαν όλα να κινούνται, και συνειδητοποίησα ότι είμαι σώα, κοίταξα προς τα έξω ψάχνοντας με το βλέμμα πολεμικά αεροπλάνα». Με αυτή τη συγκλονιστική περιγραφή, με τρεμάμενη φωνή, η Λάμα μάς περιγράφει τα όσα βίωσε, μη μπορώντας να συγκρατήσει τα δάκρυα της.

Η αγωνία και τα συναισθήματα

«Η κατάσταση τη δεδομένη στιγμή είναι ένα δράμα. Η θεία μου είναι γιατρός, και για να καταλάβετε το μέγεθος της καταστροφής, οι χώροι στάθμευσης έχουν μετατραπεί σε νοσοκομεία. Παντού βρίσκονται τραυματίες και τίποτα δεν θυμίζει πόλη. Παντού ερείπια. Φίλοι μας αγνοούνταν, αλλά ευτυχώς βρέθηκαν ζωντανοί. Ωστόσο μέχρι να μάθουμε τι έγινε, δεν μπορείς να φανταστείς την αγωνία μας. Λίγο πιο πέρα από το σπίτι μας είναι η αρμένικη γειτονιά. Δεν έμεινε τίποτα. Δεν υπάρχει τίποτα. Ο κόσμος περνούσε ήδη πολύ δύσκολα εδώ, λόγω της πανδημίας και της οικονομικής κρίσης – μετά τις εκρήξεις φτάσαμε στο τέλος. Δεν ξέρω αν μπορώ να εκφράσω όσα νιώθω. Ο πόνος, η οργή του λιβανικού λαού ξεχειλίζουν και δεν υπάρχει τίποτα που μπορεί να μας δώσει ελπίδα. Η ζωή μας άλλαξε για πάντα.

Άγνωστο το αύριο – Ζητάμε τη βοήθεια σας

Της ζητώ να προσπαθήσει να μας μεταφέρει τι είναι αυτό που πραγματικά χρειάζεται ο λαός του Λιβάνου. Η απάντησή της μόνον αναμενόμενη δεν ήταν: «Πέραν της ιατροφαρμακευτικής βοήθειας, θέλουμε να ακουστεί η φωνή μας. Δεν εμπιστευόμαστε την αστυνομία εδώ, δεν εμπιστευόμαστε την κυβέρνηση, δεν εμπιστευόμαστε κανέναν. Δεν μπορεί να έγιναν δύο εκρήξεις και να μην υπάρχει εξήγηση. Ο λαός μας πιστεύει ότι ίσως υπάρχει ευθύνη από τρίτη χώρα (εννοεί το Ισραήλ). Η επίσκεψη του Γάλλου Προέδρου χθες ήταν σημαντική για εμάς, αλλά χρειαζόμαστε έργα. Δεν φτάνει η αγάπη και η αλληλεγγύη. Θέλουμε δικαιοσύνη. Θέλουμε να επέμβει και η Κύπρος, ως φίλη χώρα και μέλος της ΕΕ, ώστε οι δυνάμεις της Ευρώπης και ο διεθνής παράγοντας να μας βοηθήσουν. Αυτή τη στιγμή στέλνουν στη χώρα μας εκατομμύρια, αλλά τίποτα δεν θα καταλήξει σε εμάς. Οι ζωές μας χάθηκαν και οι κυβερνώντες περιμένουν αυτά τα χρήματα για να επιβιώσουν οι ίδιοι. Το πρώτο που χρειαζόμαστε, λοιπόν, είναι να ακουστεί η φωνή μας πριν χαθούμε…».

«Να γίνετε η φωνή μας»

Η Λάμα, όπως και χιλιάδες άνθρωποι στη Βηρυτό, στέκονται πίσω από τα αναπάντητα γιατί, προσπαθούν να επιβιώσουν στα χαλάσματα. Η ζωή τους έφτασε στο μηδέν. Στέλνοντας μας τις φωτογραφίες που δημοσιεύουμε, επαναλαμβάνει το τελευταίο της μήνυμα προς τους Κύπριους: «Σας ευχαριστούμε για όλα. Σας παρακαλώ, θέλω όσο μπορείτε να γίνετε η φωνή μας…».

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.