Φόρμα αναζήτησης

Αύξηση ευρωσκεπτικιστών- Προβλέψεις για πολυδιασπασμένη Ευρωβουλή

Οι προβλέψεις για τις έδρες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπως έχουν δημοσιευθεί στην πλατφόρμα Europe Elects και στην ειδησεογραφική σελίδα Politico, καταγράφουν μία ξεκάθαρη πλέον τάση για τους τελευταίους μήνες. Οι προβλέψεις στηρίζονται σε στατιστικές αναλύσεις όλων των δημοσκοπήσεων που δημοσιεύθηκαν ήδη, και όχι σε μία έρευνα γνώμης.
Ουσιαστικά, το Ευρωκοινοβούλιο προβλέπεται στις στατιστικές αναλύσεις όλων των δημοσκοπήσεων ότι θα είναι διασπασμένο, με το κεντροδεξιό Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα του Μάνφρεντ Βέμπερ και το σοσιαλδημοκρατικό S&D με υποψήφιο τον Φρανς Τίμερμανς (τις ομάδες δηλαδή που στήριξαν μαζί το 2014 την Κομισιόν του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ) να χρειάζονται πλέον την ενίσχυση των Φιλελευθέρων (ALDE) και των Πρασίνων (Greens/EFA) ή και της Αριστεράς (GUE/NGL) για τη δημιουργία μιας ισχυρής πλειοψηφίας. Ειδικά οι Σοσιαλδημοκράτες έχουν πληγεί από τη ραγδαία πτώση των Εργατικών στη Βρετανία, από τους οποίους ανέμεναν ενίσχυση για να μειώσουν την ψαλίδα με την Κεντροδεξιά.
Ακόμα και μια συμμαχία μεταξύ των πιο πάνω φυσικά θα φέρει ανακατατάξεις και πολύ παρασκήνιο μετά τις εκλογές, καθώς οι Φιλελεύθεροι του Γκι Φέρχοφστατ έχουν δηλώσει την πρόθεσή τους να δημιουργήσουν μια νέα πολιτική ομάδα με τους υποψήφιους του σχηματισμού Renaissance που κατεβάζει στις ευρωεκλογές ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος διαφωνεί κατηγορηματικά με την επιλογή στην προεδρία της Κομισιόν ενός από τους υποψηφίους των πολιτικών ομάδων και θεωρεί πως η απόφαση αυτή ανήκει αποκλειστικά στα κράτη μέλη.
Στην αντίπερα όχθη, ο Ιταλός υπουργός Ματέο Σαλβίνι φιλοδοξεί να καταστεί ρυθμιστής μέσω της Ευρωπαϊκής Συμμαχίας Λαών και Εθνών (EAPN) που ετοιμάζει η Λέγκα με άλλα ακραία κόμματα, όπως την Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), και αναμένεται να ενσωματώσει και κόμματα της Ευρώπης των Εθνών και των Ελευθεριών (ENF) όπως το Εθνικό Μέτωπο (πλέον Εθνικός Συναγερμός) της Μαρίν Λεπέν. Ο πυλώνας αυτός, αν ενισχυθεί με περισσότερα κόμματα που σήμερα δεν έχουν πολιτική ομάδα, θα μπορούσε να αναδειχθεί σε ρυθμιστή για την εκλογή του νέου προέδρου της Κομισιόν.

Χάνουν περίπου 40 έδρες ΕΛΚ και Σοσιαλιστές 

Οι προβλέψεις για τον αριθμό των εδρών από το Europe Elects έγιναν με διαφορετικές μεθόδους στατιστικής ανάλυσης στη βάση των δημοσκοπήσεων που πραγματοποιούνται σε ολόκληρη την Ευρώπη και σε κάθε χώρα ξεχωριστά και τις οποίες η ιστοσελίδα συγκεντρώνει. Ανάλογες προβλέψεις ενσωματώνει στην ιστοσελίδα του και το Politico, χρησιμοποιώντας διαφορετικό μαθηματικό μοντέλο.
Αν και οι προβλέψεις διαφέρουν από χώρα σε χώρα (λόγω και διαφορετικής μεθοδολογίας), η πρόβλεψη για τις συνολικές έδρες ουσιαστικά καταγράφει τις ίδιες τάσεις. Σύμφωνα με την πρόβλεψη του Europe Elects η οποία δημοσιοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα στην ιστοσελίδα και την οποία επικαλέστηκαν διάφορα ευρωπαϊκά ΜΜΕ, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα έρχεται πρώτο με 178 έδρες (χάνει 43 σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές), οι Σοσιαλιστές ακολουθούν με 153 (πτώση 38 εδρών). Οι Φιλελεύθεροι (ALDE) βγαίνουν ενισχυμένοι με 104 έδρες (άνοδος κατά 37), ενώ η νέα ομάδα του Σαλβίνι (EAPN) μαζί με τους προδρόμους τους στο ENF φτάνουν τις 82 έδρες (άνοδος κατά 45). Η συντηρητική Δεξιά (ECR) πέφτει στις 61 έδρες (απώλεια 9), ενώ οι Πράσινοι ενισχύονται στις 55 (5 άνοδο) και η Ευρωπαϊκή Αριστερά (GUE/NGL) παραμένει στις 52 έδρες.
Στην πρόβλεψη του Politico όπως ανανεώθηκε την περασμένη Παρασκευή, οι ισορροπίες παραμένουν λίγο-πολύ οι ίδιες. Προηγείται το ΕΛΚ με 170 έδρες και ακολουθούν οι Σοσιαλιστές με 146, το ALDE με 104, ο σχηματισμός Σαλβίνι με 72, το ECR με 61, οι Πράσινοι με 55 και η Αριστερά με 49.
Και στις δύο ιστοσελίδες περιλαμβάνονται προβλέψεις για τα νέα κόμματα που δεν έχουν δηλώσει πολιτική ομάδα ή που αναμένεται να μην ενταχθούν σε ομάδα και τα οποία και στις δύο περιπτώσεις συγκεντρώνουν μαζί περίπου 60 έδρες.

Εν τω  μεταξύ, η Κύπρος είναι σε άλλη Ευρώπη 

Το αποτέλεσμα των προβλέψεων των δύο ιστοσελίδων αναφορικά με την Κύπρο διαφέρει ελαφρά από τις τάσεις που έχουν καταγραφεί ήδη στις εγχώριες δημοσκοπήσεις. Και στις δύο περιπτώσεις η στατιστική ανάλυση δίνει μία έδρα στο ΑΚΕΛ, η οποία στην πρόβλεψη του Europe Elects καταλήγει στους Οικολόγους / Συμμαχία Πολιτών και στην πρόβλεψη του Politico καταλήγει στον ΔΗΣΥ. Αξίζει πάντως να σημειωθεί πως κανένα μοντέλο δεν μπορεί να είναι ακριβές ειδικά για μικρές χώρες όπως η δική μας και ότι η πρόβλεψη (και όχι δημοσκόπηση) αποτυπώνει τάσεις και όχι πρόθεση ψήφου.
Όσον αφορά πάντως τις τάσεις πανευρωπαϊκά, τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων στην Κύπρο δείχνουν πως αν και σε κάποια σημεία κινούμαστε παράλληλα με την υπόλοιπη Ευρώπη, σε κάποια άλλα κυριαρχούν τα ιδιαίτερα εθνικά χαρακτηριστικά. Πρέπει πάντα βεβαίως να θυμόμαστε πως ακόμα και δραματικές αλλαγές στον κυπριακό κομματικό χάρτη μάλλον δεν θα… άλλαζαν τις ισορροπίες στην Ευρώπη, κάτι που σημαίνει πως αυτή η συζήτηση αποτελεί περισσότερο ερμηνεία ανάλυσης παρά σύγκριση με μαθηματικούς όρους.
Από τη μία, η διάσπαση του πολιτικού σκηνικού παρατηρείται εδώ και καιρό με την είσοδο αριθμού ρεκόρ κομμάτων στη Βουλή το 2016 και με τον ΔΗΣΥ να χάνει ακόμα και σήμερα έδαφος στην Άκρα Δεξιά όπως και η υπόλοιπη Κεντροδεξιά στην Ευρώπη. Από την άλλη, το ΑΚΕΛ, αν και ανήκει στην ομάδα της Αριστεράς, συμπεριφέρεται πολλές φορές ως Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα το οποίο και στην Κύπρο διατηρείται ως ένας από τους πυλώνες.
Όσον αφορά τα κόμματα τα οποία εντάσσονται στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ), οι ιδεολογικές καταβολές και συμπεριφορές είναι συγκεχυμένες λόγω και Κυπριακού (ας μην ξεχνάμε πως η συμμαχία του ΔΗΚΟ με την Αλληλεγγύη αποτελεί –σε ευρωπαϊκό επίπεδο– συμμαχία κομμάτων από το S&D και το συντηρητικό ECR). Πάντως, όσον αφορά τα κοινωνικά και τα οικονομικά θέματα, τα δύο κόμματα συνάδουν με την οικογένειά τους, όπως συνάδει με τις ευρωπαϊκές τάσεις και η πιθανή απώλεια μίας έδρας.
Το κυπριακό τοπίο φέρνει και μια άλλη παραδοξότητα – οι Οικολόγοι και η Συμμαχία Πολιτών, αν και επίσημα μέλη των Πρασίνων και των Φιλελευθέρων οι οποίοι ενισχύονται σε αυτές τις ευρωεκλογές, παραμένουν χαμηλά ακόμα και διαμέσου της συνεργασίας τους. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί ίσως και από την πίστη των ψηφοφόρων στα παραδοσιακά κόμματα και τη λογική της χαμένης ψήφου, αλλά και το ότι και τα δύο κόμματα επενδύουν μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο στο Κυπριακό που τα φέρνει να αλιεύουν ψήφους από τα ίδια νερά με τα υπόλοιπα μικρά κόμματα.
Η πιθανή είσοδος του ΕΛΑΜ στην Ευρωβουλή ταιριάζει επίσης με την ενίσχυση της Άκρας Δεξιάς στην Ευρώπη. Αν και όλοι αναμένουν πως η κυπριακή Χρυσή Αυγή δεν θα γραφτεί σε ευρωπαϊκή πολιτική ομάδα όπως και το μητρικό ελληνικό κόμμα, η συμπεριφορά του ΕΛΑΜ φλερτάρει περισσότερο με αυτήν του Σαλβίνι ή της Λεπέν καθώς το ελληνικό μοντέλο της Ακροδεξιάς δεν φαίνεται να ταιριάζει με την κυπριακή ιδιοσυγκρασία.

*Ο συντάκτης του άρθρου συνεργάζεται με την πλατφόρμα Europe Elects, καταγράφοντας για λογαριασμό της τις δημοσκοπήσεις και το πολιτικό σκηνικό στην Κύπρο.