Φόρμα αναζήτησης

Ζορζ Γουέα: Στην πολιτική έβαλε αυτογκόλ

Για μια χώρα που έχει ένα τέτοιο όνομα και έγινε το πρώτο καταφύγιο για τους απελεύθερους σκλάβους του 18ου αιώνα, η «κόκκινη κάρτα» στους δημοσιογράφους είναι το τελευταίο πράγμα που θα περίμενε κανείς. Ειδικά εάν αυτός που τη βγάζει από την τσέπη του δεν είναι μόνο ένα πρώην «χρυσό παπούτσι», ο «43ος καλύτερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών» σύμφωνα με τον Πελέ, αλλά και κάποιος που έδωσε αγώνες για τα ανθρώπινα δικαιώματα χτίζοντας μια πολιτική καριέρα που πριν από τρεις μήνες τον οδήγησε στην προεδρία της χώρας του.

Αυτός ο κάποιος είναι ο Ζορζ Γουεά. Και από τα πολλά γκολ στα γήπεδα πέρασε στο αυτογκόλ στην πολιτική: Αντιπρόεδρό του όρισε την πρώην σύζυγο του πρώην δικτάτορα Τσαρλς Τέιλορ («ποιος δεν συμμετείχε στον εμφύλιο;» ήταν η δικαιολογία του), και η θέση του για τη σύσταση ειδικού δικαστηρίου άλλαξε άρδην. Και τα μέσα που υπενθυμίζουν τον προηγούμενο έντιμο πολιτικό βίο του αρχίζουν να μην αισθάνονται καθόλου καλά: όπως καταγγέλλει η διεθνής επιτροπή για την προστασία των δημοσιογράφων, στη Λιβερία παρατηρείται πλέον ένα τεράστιο πρόβλημα ελευθερίας. Το ίδιο λένε και οι αρμόδιες υπηρεσίες των Ηνωμένων Εθνών. Σε αυτό το κλίμα εκφοβισμού που έχει αρχίσει να διαμορφώνεται, γράφει η Corriere della Sera, το πρώτο θύμα η αντιπολιτευόμενη εφημερίδα Front Page Africa σε βάρος της οποίας το κόμμα του Γουεά κατέθεσε αγωγή για δυσφήμιση ζητώντας αποζημίωση 2 εκατομμυρίων δολαρίων (σε μια χώρα όπου το μέσο μηνιαίο εισόδημα είναι κάτω από 45 δολάρια τον μήνα). Από την πλευρά της, η Ένωση Τύπου της χώρας καταγγέλλει αυξανόμενα κρούσματα απειλών στους δημοσιογράφους, ενώ ακόμη και ο ανταποκριτής του BBC Τζόναθαν Παγιέ Λεϊλέ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Μονρόβια: «Φοβάμαι ότι ο Πρόεδρος θα διατάξει τη σύλληψή μου μόνο και μόνο επειδή καταφέρθηκα εναντίον του για το γεγονός ότι δεν έχει συσταθεί ακόμη το ειδικό δικαστήριο για τα εγκλήματα πολέμου».«Εγγυώμαι 200% την ελευθερία του Τύπου» απαντά εκείνος. «Πώς θα μπορούσε να περιορίσει την ελευθερία του λόγου κάποιος με τη δική μου καρδιά και τη δική μου ταπεινή καταγωγή; Αυτό που λέω μόνο είναι ότι τα μέσα θα έπρεπε να γράφουν και για τα θετικά της κυβέρνησής μου». «Ο νέγρος φτιαγμένος από πέτρα» έλεγε γι’ αυτόν ο Μαραντόνα. «Πέτρινη έγινε και η καρδιά του» λένε σήμερα οι αντίπαλοί του.