Φόρμα αναζήτησης

Ο πιο δυνατός κρίκος (Του Παύλου Μ. Παύλου)

Ένα από τα επιτεύγματα της διακυβέρνησης του Νίκου Αναστασιάδη είναι ότι μας ξανάδωσε τη διαύγεια της εικόνας: Από τον καιρό του Μακαρίου και του Σπύρου Κυπριανού είχαμε να νιώσουμε τόσο καθαρά πως η αξιοσύνη είναι συνώνυμη του «είναι δικός μας». Όχι ότι επί άλλων Προέδρων τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά – με εξαίρεση, ίσως, την προεδρία του Γιώργου Βασιλείου. Αλλά πάντα η ευκρίνεια της εικόνας έχει διαβαθμίσεις. Τώρα, κτυπά κόκκινο: Το «ή είσαι υποτακτικός, ή είσαι εχθρός μου» το βιώνουν καθημερινά πολλοί. Όχι μόνον από τον χώρο της αντιπολίτευσης, αλλά και άνθρωποι που ανήκουν στον ΔΗΣΥ ή την περιφέρειά του (Οι τελευταίοι σε λίγο θα ζητούν «διευκολύνσεις» μέσω Κάρογιαν. Είναι οι μόνες σίγουρες).

 

Τα πράγματα είναι τόσο απόλυτα που πρώην κολλητοί δεν μιλιούνται πια (μπας και τους πάρει κανένα μάτι), πρώην συνεργάτες υποβλέπουν ο ένας τον άλλο, απόλυτη τάξη και ασφάλεια βασιλεύει στο στρατόπεδο της κυβέρνησης. Ίσως είναι οι πρώτες προεδρικές εκλογές μετά τον θάνατο του Μακαρίου, όπου το κόμμα της Δεξιάς λειτουργεί τόσο συντεταγμένα και μάλιστα μετά από μια μεγάλη μεταστροφή πολιτικής στο Κυπριακό: Ούτε ψίθυρος αμφισβήτησης. Μέχρι πριν μερικά χρόνια, πάντα υπήρχε εσωτερική συζήτηση, αμφισβήτηση του Πατριάρχη, ακόμη και προτάσεις για κάθοδο στις εκλογές με κάποιον άλλον υποψήφιο. Από αυτό δεν ξέφυγε ούτε καν ο Γλαύκος Κληρίδης! Τώρα, έχουμε απόλυτη στοίχιση. Έχουμε μιαν ιδιόμορφη εκδοχή ολοκληρωτισμού στον χώρο της φιλελεύθερης Δεξιάς. Ό,τι πιο παράδοξο.

Οι προεδρικές θα τελειώσουν. Αλλά όποιος Νίκος, Νικόλας, ή Σταύρος και να εκλεγεί, οι υποθήκες θα είναι εκεί. Και θα τις πληρώσουμε με τους τόκους: Θα επιχειρούμε να διαβάσουμε και να εκσυγχρονίσουμε μια κοινωνία παραδοξότητας: Η ήττα των φιλελευθέρων και η επιβολή του τακτικού ολοκληρωτισμού στη Δεξιά, η επικυριαρχία του αμυντικού κυττάρου στην Αριστερά και το τσιμέντωμα της ώσμωσης μεταξύ Ακροδεξιάς και Κέντρου. Κι άντε να βγάλεις άκρη. Από άποψη πολιτικού πολιτισμού μας περιμένει ίσως η χειρότερη πενταετία στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όποιος κι αν εκλεγεί Πρόεδρος.

 Το νεύμα

Είδα στο απέναντι πεζοδρόμιο έναν παλιό φίλο και συνεργάτη. Γνέψαμε ο ένας στον άλλον από μακριά και ήταν σαν να συνομιλήσαμε εγκάρδια. Είμαι βέβαιος πως είναι ένας από τους πολυτιμότερους ανθρώπους σε αυτόν τον τόπο.

Σκέφτηκα πως, ό,τι και να λέμε, το αλάτι αυτής της άνυδρης γης είναι άνθρωποι, όπως τον παλιό μου φίλο. Όσοι αύριο, μετά τις όποιες εκλογές, θα μπορούν και θα τους αξίζει να κάνουν τη διαφορά. Άνθρωποι που δεν χαρίστηκαν. Έμειναν πιστοί στον αυθεντικό εαυτό τους και στον ανθρωπιστικό ορθολογισμό. Και τίμησαν και τα δύο με αρχοντιά. Οι αλλαγές στόχων που επέβαλε η πραγματικότητα, δεν ήταν ποτέ γι’ αυτούς ένα βαγόνι στο τρένο της βόλεψης. Ήταν πάντα ένας άλλος προμαχώνας. Αυτούς χρειαζόμαστε.

Αν κάποιος θα μπορεί να φωτίσει τον δρόμο, από τον Φλεβάρη του 2018 και μετά, αυτοί οι άνθρωποι θα είναι. Και, σε πείσμα της μιζέριας και της κακογουστιάς, δεν είναι τόσο λίγοι όσο θα βόλευε τους άρχοντες. Ίσα-ίσα που τα αδιέξοδα τούς αυξάνουν και τους πληθαίνουν. Και όλοι μαζί σχηματίζουν τον πιο δυνατό κρίκο αυτής της κοινωνίας.

Καλάθι

 

  • Θερμή υποδοχή Τσίπρα στις ΗΠΑ. Άμα κλείνεις συμφωνίες για αγορά εξοπλισμού για τα F-16 όλα είναι θερμά, σαν το ζεστό χρήμα. Για το Κυπριακό ο Τραμπ δεν είπε λέξη! Και ο αμερικανός αντιπρόεδρος αρκέστηκε σε μια… συνταρακτική δήλωση: «Υπάρχει συνεχής αμερικανική υποστήριξη σε συνολική διευθέτηση που θα επανενώνει την Κύπρο ως διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία!» Άντε, το λύσαμε πάλι!

 

  • Παρακολούθησα τη συνέντευξη του Προέδρου στον «Alpha». Κάθε γουλιά από κρασί αφήνει μιαν επίγευση. Κι αυτή η γουλιά με έκανε να νιώθω ως καρύκευμα: Οι υποστηρικτές της λύσης δεν είναι για τον Πρόεδρο παρά ένα πιθανό συμπλήρωμα σε έναν εκλογικό θρίαμβο. Και ένα άλλοθι ηθικής νομιμοποίησης στο θέατρο του παραλόγου. Πολύ πικρή γεύση…

 

  • Με αφορμή -και μόνο- την παραίτηση Πατσαλίδη: Πάμε για το απόγειο του παρασκηνίου και των υπόγειων μαγειρείων. Οι παρακολουθήσεις, οι «προειδοποιήσεις» και τα πάρε-δώσε θα θριαμβεύσουν. Αγαπητέ Νικόλα, έμεινες μετεξεταστέος στο πιο σημαντικό μάθημα: Αυτά είναι μέσα «αποτελεσματικής πολιτικής» μόνον όταν ελέγχεις το κράτος και τους μηχανισμούς του. Η οικονομική άνεση και ο έλεγχος ενός πολιτικού γραφείου δεν αρκούν. Ίσα-ίσα που γεννούν ορκισμένους εκδικητές …

 

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.