Φόρμα αναζήτησης

Η κουλτούρα των ακραίων στο ΔΗΣΥ

Οι συζητήσεις που προέκυψαν εντός του ΔΗΣΥ με πρωταγωνίστρια τη βουλευτή Λεμεσού του κόμματος ήταν αποκαρδιωτικές. Καμία σοβαρή κριτική, κανένας σε βάθος προβληματισμός, καμία προσπάθεια να διαμορφωθεί ένα άλλο πλαίσιο αντιμετώπισης των ακραίων εκφάνσεων στην πολιτική κουλτούρα ενός κόμματος το οποίο επιχειρεί, δήθεν, εδώ και δεκαετίες να περάσει στην κοινωνία ένα ευρωπαϊκό πρόσωπο. Η απέλπιδα προσπάθεια του Αβέρωφ Νεοφύτου να ξεπεράσει με μια απλή ανάρτησή του την κραυγαλέα συμπεριφορά ενός μέλους του κυπριακού Κοινοβουλίου εξέθεσε τόσο τον ίδιο, όσο και το κόμμα του. Ανέδειξε σαφώς την ατολμία ενός πολιτικού αρχηγού να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά μια ανωμαλία που βρίσκεται ως σταθερή αξία εντός του κομματικού συστήματος , στην καρδιά της δράσης της υποτιθέμενης «φιλελεύθερης» παράταξης.

Πλουραλισμός;

Ο ΔΗΣΥ βεβαίως, για πολλά χρόνια επιχειρεί να παρουσιάσει τις όποιες εσωτερικές ιδεολογικές και πολιτικές του διαφορές ως το αποτέλεσμα ενός εκσυγχρονιστικού πλουραλισμού.

 Το κόμμα ζούσε με τις διάφορες τάσεις και απόψεις, και ίσως αυτό ήταν ένα από τα μεγάλα του ατού από την εποχή της ίδρυσής του. Ωστόσο, πάντα υπήρχε μια γραμμή επικοινωνίας των πολιτικών αποκλίσεών του με την ίδια την κοινωνία. Η καιροσκοπική ανεκτικότητα αντιμετώπισης από μέρους της ηγεσίας του των διαφόρων εξάρσεων των στελεχών του είχε το κέρδος της συναίνεσης και συνένωσης πολλών κοινωνικών και ιδεολογικών ρευμάτων από τον χώρο της Κεντροδεξιάς, ακόμη και από τις παρυφές της Κεντροαριστεράς. Ωστόσο, ο σύγχρονος καιροσκοπισμός της σημερινής του ηγεσίας με επικεφαλής τον Αβέρωφ Νεοφύτου, η απουσία σταθερών και συλλογικών αποφάσεων μέσα από έντονο και επεξεργασμένο προβληματισμό, μετατρέπει σταδιακά το κόμμα σε μια σειρά καπετανάτων πολιτικής ασυναρτησίας.

Πρώτα ο Νίκος Αναστασιάδης και αργότερα ο Αβέρωφ Νεοφύτου συνεχίζουν να αποθεώνουν με τις πράξεις τους τον πολιτικό τακτικισμό. Ο Νίκος Αναστασιάδης με την πολιτική του το τελευταίο διάστημα έχει κτυπήσει κόκκινο στην ανευθυνότητα με τις μοναδικές τους μεταλλάξεις, τις οποίες μάλιστα οριοθετεί ως απότοκο ξαφνικά ενός βαθιού προβληματισμού τον οποίο αποκαλύπτει δεξιά και αριστερά σε σχέση με νέες προσεγγίσεις στο Κυπριακό. Τι κάνει η άλλη τάση στον Δημοκρατικό Συναγερμό με επικεφαλής τον Αβέρωφ Νεοφύτου; Καταπίνει πλέον αμάσητους του προβληματισμούς Αναστασιάδη. Μετά από κάποιες μικροεπαναστατικές αμφισβητήσεις, ορισμένες αγωνιώδεις φανφάρες που ποτέ δεν ήταν ολοκληρωμένες, χωρίς συνεκτικότητα γιατί δεν τόλμησε ποτέ δημοσίως να σταθεί ουσιαστικά εμπόδιο στη λαίλαπα που μας έρχεται από τις απρόβλεπτες πολιτικές του Προέδρου του, επανήλθε στη λογική του κόμματος σουπερμάρκετ.

Αιχμάλωτοι

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον το κυβερνητικό σχήμα είναι πλέον αιχμάλωτο των πολιτικών του επιλογών. Ένα τέτοιο πολιτικό περιβάλλον δεν μπορούσε παρά να τροφοδοτεί τυχάρπαστες πολιτικές μέσω τυχάρπαστων προσώπων στην πολιτική, άτομα τα οποία βρέθηκαν στον ΔΗΣΥ επειδή ο καιροσκοπισμός που κατοικοεδρεύει στο κόμμα έπρεπε να καλύψει τους ακροδεξιούς φανατικούς, επιρρεπείς στο γνωστό ακραίο πατέρα-μεταφορέα της θυγατέρας στην πολιτική. Το πρώην στέλεχος του ΔΗΣΥ, ο Χρήστος Πουργουρίδης, στο τακτικό του κείμενο στον σαββατιάτικο «Π» εξέφρασε την εκτίμηση ότι ο ΔΗΣΥ θα έπρεπε να διέγραφε αμέσως την κυρία Σταύρου. « Η ηγεσία του ΔΗΣΥ, όχι μόνο δεν την διέγραψεμ, αλλά σύμφωνα με αξιόπιστες δημοσιογραφικές πληροφορίες θα την περιλάβει και στο ψηφοδέλτιο του κόμματος για τις προσεχείς εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο», υπηρετώντας λογική «από όλα έχει το πανέρι».

 Η πολιτική πρακτική του Αβέρωφ Νεοφύτου στη διαχείριση των λεγόμενων ισορροπιών στο κόμμα, δεν μαρτυρεί αδυναμία. Ότι δεν μπορεί να τολμήσει, όχι απλώς να διαγράψει την Σταύρου, αλλά να την αποσύρει από το ψηφοδέλτιο για τις ευρωεκλογές. Αν την αποκλείσει από τις ευρωεκλογές θα θεωρηθεί ότι κάποιο ρήγμα αρχίζει να δημιουργείται σε μια πολιτική κουλτούρα, η οποία στην ουσία με την επικράτησή της στον ΔΗΣΥ έχει θρέψει τους σημερινούς πρωταγωνιστές του κόμματος στην πολιτική ζωή του τόπου.