Φόρμα αναζήτησης

100 χρόνια Διεθνής Οργάνωση Εργασίας

Όταν η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 1919 και ήταν μέρος της Συμφωνίας Ειρήνης των Βερσαλλιών είχε ένα σαφή σκοπό. Στόχος του νέου διεθνούς οργανισμού ήταν να διασφαλίσει την παγκόσμια ειρήνη ενισχύοντας την κοινωνική δικαιοσύνη μέσα από τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας ή γνωστότερη ως Διεθνές Γραφείο Εργασίας, το οποίο αποτελεί το σημαντικότερο όργανο της οργάνωσης, έχει καταφέρει πολλά τα τελευταία 100 χρόνια, δηλώνει ο Νίκολα Μπουένο, ειδικός στο Διεθνές Εργατικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης:

«Μέσα στα εκατό χρόνια η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας έχει επεξεργαστεί πάνω από 180 συμφωνίες πάνω σε όλους τους τομείς. Από την παιδική εργασία, το δικαίωμα οργάνωσης σε συνδικάτο, τον κατώτατο μισθό, την ίση αμοιβή για ίδια εργασία, την προστασία της μητρότητας. Σε όλους αυτούς του τομείς είναι η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας που θέτει τα στάνταρ, τα οποία θα πρέπει να γίνονται σεβαστά παγκοσμίως τόσο από τα κράτη όσο και από τις επιχειρήσεις».

Το 1946 η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας ήταν ο πρώτος ειδικός οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών. Και ενώ στον ΟΗΕ συναντάμε συνήθως μόνο εκπροσώπους κυβερνήσεων που συνεδριάζουν και λαμβάνουν αποφάσεις, στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας είναι πολλοί και διαφορετικοί οι εκπρόσωποι που κάθονται στο ίδιο τραπέζι. Δηλαδή είναι τόσο εκπρόσωποι εργοδοτικών οργανώσεων όσο και εκπρόσωποι των εργαζομένων.

Σημαντική η συμβολή της ακόμα και σήμερα

Από τη διεθνή διάσκεψη του ILO στο Λονδίνο το 1920

Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας δεν μπορεί να υποχρεώσει τα 187 κράτη – μέλη της να τηρήσουν τους κανόνες της, παρόλα αυτά όμως η επιρροή της είναι σημαντική, όπως δηλώνει ο Νίκολα Μπουένο:

«Όταν η πλειοψηφία των κρατών εγκρίνει μια συμφωνία αυτό φυσικά ασκεί μια ορισμένη πίεση και σε άλλα κράτη για να την εγκρίνουν. Και μέσα από αυτή την έγκριση υποχρεώνονται τελικά τα κράτη να εφαρμόσουν δεσμευτικά τις συμφωνίες και να τις συμπεριλάβουν στο εθνικό τους δίκαιο».

Εκατό χρόνια μετά την ίδρυση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας έχουν επιτευχθεί πολλοί στόχοι, ωστόσο απομένει να γίνουν ακόμα πολλά σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον, στο οποίο οι συνθήκες εργασίας διαρκώς χειροτερεύουν για τους εργαζομένους: «Η παγκοσμιοποίηση συμβάλλει ώστε οι επιχειρήσεις να είναι πιο ευέλικτες και να παράγουν σε διαφορετικές χώρες. Θα πρέπει να ασκείται μεγαλύτερη πίεση στα κράτη διότι οι επιχειρήσεις λένε ότι, όταν τίθενται νέα στάνταρ και τηρούνται, τότε θα πάμε να παράξουμε κάπου αλλού».

Τέλος, ο αυξανόμενος ρόλος των ρομπότ στον χώρο εργασίας μαζί με πολλά άλλα νέα ζητήματα καταδεικνύουν ότι η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας είναι ακόμα και σήμερα απαραίτητη.

Καρλ Ντίντριχ Μόιρερ

Επιμέλεια: Μαρία Ρηγούτσου