Φόρμα αναζήτησης

Φόβος και …αδιαφορία για τους σεισμούς

“Φόβος μπροστά στον σεισμό” επιγράφεται ανταπόκριση της Rheinische Post από το Γκιολτσούκ, στη Θάλασσα του Μαρμαρά. Εκεί είχε εντοπιστεί το επίκεντρο του σεισμού 7,4 Ρίχτερ, ο οποίος, μέσα σε λίγα λεπτά, προκάλεσε τον θάνατο 17.000 ανθρώπων στις 17 Αυγούστου 1999. Εκατοντάδες χιλιάδες σπίτια καταστράφηκαν. Όπως υπενθυμίζει η γερμανική εφημερίδα “σωστικά συνεργεία από όλον τον κόσμο έφταναν στο Γκιολτσούκ, ενώ η βοήθεια του τουρκικού κράτους παρέμενε άφαντη. Οι διασώστες έβγαζαν νεκρούς και τραυματίες από τα συντρίμμια ενώ έθεταν σε κίνδυνο και τη δική τους ζωή, καθώς η περιοχή συνέχιζε να δονείται από ισχυρούς μετασεισμούς. Και σήμερα ο κίνδυνος νέου σεισμού παραμένει. Το Γκιολτσούκ βρίσκεται στο αποκαλούμενο ρήγμα της Βόρειας Ανατολίας, όπου η τεκτονική πλάκα της Ανατολίας συναντά εκείνη της Ευρασίας”. 

Φόβος για νέο ισχυρό σεισμό στην Τουρκία

Επικαλούμενη πρόσφατες δηλώσεις του σεισμολόγου Χαλούκ Ελζενέρ στην τουρκική εφημερίδα “Χουριέτ”, η Rheinische Post επισημαίνει ότι και η Κωνσταντινούπολη αντιμετωπίζει σοβαρό κίνδυνο. Αναφέρει μάλιστα τα εξής: “Η τουρκική υπηρεσία για την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών (AFAD) εκτιμά πως ένας ισχυρός σεισμός στο ρήγμα νοτίως της Κωνσταντινούπολης θα μπορούσε να σκοτώσει 30.000 ανθρώπους και να αφήσει άστεγους άλλους 150.000. Επιπλέον, ανάλογα με την ισχύ του σεισμού, δεν αποκλείεται να προκληθεί τσουνάμι στη Θάλασσα του Μαρμαρά και στον Βόσπορο. Παρά ταύτα η πόλη ζει σαν να μην υπάρχει κίνδυνος. Πολλές φορές παρκαρισμένα αυτοκίνητα μπλοκάρουν δρόμους διαφυγής για ασθενοφόρα και οχήματα της πυροσβεστικής. Αλλά ο πιο σημαντικός λόγος για τα σενάρια καταστροφής είναι η προχειρότητα στις κατασκευές, η οποία μάλιστα είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη: το Τεχνικό Επιμελητήριο της Κωνσταντινούπολης εκτιμά ότι δύο στους τρεις κατοίκους της τουρκικής μεγαλούπολης διαμένουν σε κτίρια που δεν ανταποκρίνονται στις επίσημες προδιαγραφές”.  

“Μόνο 1.892 επιστροφές από την Ελλάδα στην Τουρκία”

Εκατομμύρια πρόσφυγες από τη Συρία διαμένουν στη γειτονική Τουρκία

Εκατομμύρια πρόσφυγες από τη Συρία διαμένουν στη γειτονική Τουρκία

Η εφημερίδα Bild εστιάζει στην αποκαλούμενη “συμφωνία για το μεταναστευτικό” ανάμεσα στην ΕΕ και την Τουρκία και κάνει τον εξής απολογισμό: “Έξι δισεκατομμύρια ευρώ θα έρρεαν στην Τουρκία, προκειμένου να διασφαλίσει ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης για τους μετανάστες και να εμποδίσει την περαιτέρω πορεία τους (προς την Ευρώπη). Γεγονός είναι ότι στην Τουρκία ζουν 4,1 εκατομμύρια μετανάστες, εκ των οποίων 3,6 εκ. είναι Σύροι. Μέχρι στιγμής έχουν εκταμιευθεί στην Άγκυρα 2,6 δισεκατομμύρια ευρώ. Προϋπόθεση είναι να επιστρέφουν στην Τουρκία οι μετανάστες που έχουν εισέλθει παράνομα στην Ελλάδα. Αυτό δεν επιτυγχάνεται παρά σε ελάχιστο βαθμό: από τον Απρίλιο του 2016 έως τον Ιούλιο του 2019 έχουν καταγραφεί μόλις 1.892 άτομα”.

Ωδή στην “Greek Salat”  

Ελαφρύ έδεσμα, αλλά και όμορφη ανάμνηση διακοπών η χωριάτικη σαλάτα

Ελαφρύ έδεσμα, αλλά και όμορφη ανάμνηση διακοπών η χωριάτικη σαλάτα

Σε ύφος καλοκαιρινό και φιλελληνικό ένα σύντομο άρθρο στον γαστρονομικό οδηγό της Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ) εξυμνεί τη χωριάτικη σαλάτα, η οποία μνημονεύεται ελαφρώς ανορθόγραφα ως Greek Salat. Αλλά η ουσία είναι αλλού: “Περάσαμε το καλοκαίρι ή τουλάχιστον ένα μέρος του στην Ελλάδα. Και απολαύσαμε, όχι μόνο τα ασύγκριτα νερά του Αιγαίου ή την αξιοσημείωτη φιλοξενία ανθρώπων που έχουν ταλαιπωρηθεί από τις πυρκαγιές, τις προσφυγικές ροές και την κρίση χρέους- αλλά (επίσης απολαύσαμε) και μία κλασσική δημιουργία της ελληνικής κουζίνας που συναντάμε παντού, στην Αθήνα, στις Κυκλάδες και στην Κρήτη. Στον κατάλογο εμφανίζεται ως Greek Salat και μαζί με ένα τζατζίκι και λίγο ψωμί, αποτελεί έδεσμα φρέσκο και ελαφρύ, υγιεινό και εξαιρετικά απλό”.

Για τους Γερμανούς η χωριάτικη σαλάτα θα είναι πάντα μία όμορφη ανάμνηση διακοπών. Τί πίνουμε όμως με μία Greek Salat; H γερμανική εφημερίδα δίνει και σε αυτό μία απάντηση: “Ένα ποτήρι ούζο με πάγο και λίγο νερό ή ένα ελληνικό λευκό κρασί, τραγανό και δροσερό, από την αυτοχθονη ποικιλία Ασύρτικο”.

Γιάννης Παπαδημητρίου