Φόρμα αναζήτησης

Βλ. Κυριακίδης: «Δουλεύω 18 ώρες την ημέρα για να πληρώνω την Εφορία»

Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης ξυπνά καθημερινά στις 7.00 το πρωί για να διαβάσει φιλοσοφία, Σοπενχάουερ και Νίτσε, και να ακούσει κλασική μουσική. Είναι ο χρόνος που αφιερώνει στον εαυτό του και τίποτα δεν μπορεί να τον αποσπάσει από την αγαπημένη αυτή συνήθεια. «Ο Τσαρούχης σηκωνόταν στις 5.00. Στις 7.00 είχε επιστρέψει ήδη από τον πρωινό του περίπατο» λέει στη συνέντευξή μας στο περιοδικό People σχεδόν απολογούμενος. Τις υπόλοιπες ώρες είτε θα παίζει στο θέατρο είτε θα βρίσκεται στα γυρίσματα της Μουρμούρας. Πιστεύει, δε, ότι δεν έχει πάθει υπερκόπωση από… καθαρή τύχη!

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτεται κάποιος ακούγοντας το όνομα «Βλαδίμηρος Κυριακίδης»;
Μακάρι να ’ξερα… (γέλια) Σίγουρα έρχεται στο μυαλό η θέληση να με δει στο θέατρο ή να ανοίξει την τηλεόραση. Κι αυτό για μένα είναι ιδιαίτερη τιμή. Σημαίνει πως πρέπει να δουλεύω νυχθημερόν για να γίνομαι καλύτερος και να ανταποδώσω την εμπιστοσύνη. Χίλια καλά να ακούσω για τη δουλειά μου, θα σταθώ στο αρνητικό σχόλιο του ενός θεατή. Μια φορά έκανα δυο μέρες να κοιμηθώ…

Είσαι τελειομανής;
Νιώθω ότι έχω τεράστια ευθύνη απέναντι σε αυτόν που σηκώθηκε από το κρεβάτι του, φόρεσε τα καλά του, πήρε το αυτοκίνητό του, έφαγε όλη την κίνηση στον δρόμο και πλήρωσε εισιτήριο για να έρθει να δει εμένα στο θέατρο. Γι’ αυτό και το καλύτερο κομπλιμέντο που μπορείς να μου κάνεις μετά από παράσταση είναι «Πέρασα καλά».

Καλύτερο από το «Είσαι πολύ καλός ηθοποιός»;
Εγώ αυτό δεν το έχω νιώσει ακόμη. Και αν το νιώσω, θα μπω σε ένα ντουλάπι με ναφθαλίνες να με φάνε οι σκόροι.

Πόσο καιρό σού επιτρέπουν οι τραπεζικές σου καταθέσεις να μείνεις χωρίς δουλειά;
Δεν μου επιτρέπουν. Δουλεύω σχεδόν 18 ώρες τη μέρα και αν σου πω στο τέλος τι μένει, θα γελάσεις. Δουλεύω για την Εφορία. Είμαι και παραγωγός, άρα ό,τι χρήματα βγάζω, τα επενδύω στις θεατρικές επιχειρήσεις. Υπάρχουν φορές που νιώθω σαν κάποιος να μου λέει: «Μην τα δηλώνεις όλα γιατί θα σε γδάρουμε…». Ακούσαμε στο παρελθόν και το αλησμόνητο «Λεφτά υπάρχουν». Ε, βέβαια, υπάρχουν. Αφού τα αρμέγουν από τον φορολογούμενο. Για όλα τα λάθη που έχουν κάνει οι πολιτικοί (και οι πολιτικές τους) και για όσα έχουν «φάει» εμείς την πληρώνουμε. Άσε που αυτή η λογική της υπερφορολόγησης δεν θα έχει αίσιο τέλος. Κακά τα ψέματα. Έχουν πνίξει τη μεσαία τάξη, την έχουν πατήσει κάτω για να μη σηκώσει κεφάλι.

Με την εξωτερική σου εικόνα πώς τα πας;
Είμαι 56 χρόνων και δεν με κάνουν πάνω από 40 με 45. Άντε λόγω των λευκών μαλλιών να φτάνω με βία τα 50. Αυτή είναι μια εξαιρετική δεκαετία για τον άντρα. Ο άντρας μετά τα 50 ηρεμεί, μεστώνει, έρχεται η σκέψη πιο πολύ από την παρόρμηση. Αν και βαθιά μέσα μας μένουμε πάντα παιδιά. Και κάπως έτσι μπλέκετε εσείς οι γυναίκες…