Φόρμα αναζήτησης

Προκόπης Αγαθοκλέους: Όταν ο Γιακουμής συνάντησε τον Βιτσέντζο

Από τον Ιταλό μπριόζο χαρακτήρα του «La pasta pomilώri», μέχρι τον αγαθιάρη Γιακουμή στα «Καμώματα τζι αρώματα», ο δημοφιλής ηθοποιός μιλά στο «C» για το πώς είναι να τρέχει από… χωριό σε χωριό.

Υπερταλαντούχος, με όρεξη και πάθος για τη δουλειά ο Προκόπης Αγαθοκλέους είναι η απόδειξη ότι το ταλέντο σε συνδυασμό με τη σκληρή δουλειά μπορεί να απογειώσει έναν ηθοποιό και να τον κρατήσει ψηλά στη λίστα του καλλιτεχνικού στερεώματος. Υποδυόμενος τον Ιταλό Βιτσέντζο στη σειρά του ΑΝΤ1 «La Pasta Pomilώri», τον Κύπριο Γιακουμή στα «Καμώματα τζι αρώματα» που προβάλλεται από το κρατικό κανάλι και παράλληλα τον Ριχάρδο Γ’ στο θεατρικό σανίδι με μεγάλη επιτυχία, διεκδικεί επάξια τον τίτλο του πολυμήχανου καλλιτέχνη.

Συνέντευξη στην Κατερίνα Μιχάηλου

Πώς προέκυψε ο «Βιτσέντζο» στη ζωή σου;
Ο ρόλος αυτός προέκυψε μετά από πρόταση του σεναριογράφου Λώρη Λοϊζίδη και του σκηνοθέτη Θεοδόση Οικονομίδη της σειράς «La Pasta Pomilώri». Εμπνευσμένος ο σεναριογράφος από έναν υπαρκτό Ιταλό που γνώρισε, και ο οποίος για κάποιο λόγο δεν μπορούσε τελικά να συμμετέχει στη σειρά, έψαχνε κάποιον ηθοποιό που θα μπορούσε να ενσαρκώσει αυτό τον ρόλο. Έτσι ο χαρακτήρας αυτός ήρθε στο προσκήνιο.

Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί πρόκληση ο συγκεκριμένος ρόλος για σένα;
Επειδή διανύω τον τρίτο-τέταρτο χρόνο στα τηλεοπτικά δρώμενα του τόπου, μπορώ να πω ότι ναι ο Βιτσέντζο ήταν μια πρόκληση. Ένας χαρακτήρας με προφορά, ένας άνθρωπος που είναι αρκετά μακριά από τη δική μου ιδιοσυγκρασία. Ωστόσο, δουλεύοντας αυτό τον ρόλο, συνειδητοποίησα ότι υπάρχουν τελικά πολλά κοινά ανάμεσα σε αυτόν και τον Προκόπη.

Πόσο εύκολο ήταν να προσεγγίσεις έναν Ιταλό σε έναν ρόλο που θα μπορούσε να γίνει καρικατούρα με τη λάθος προσέγγιση;
Σε αυτό συνέβαλε η πολύτιμη βοήθεια του σκηνοθέτη. Και το λέω αυτό γιατί πολύ συχνά ένας ηθοποιός, στο πλαίσιο ενός γυρίσματος τηλεόρασης όπου τα πάντα γίνονται αρκετά γρήγορα, πολύ εύκολα μπορεί να πέσει στην παγίδα να περιγράψει έναν ρόλο αντί να τον υποδυθεί. Παρ’ όλ’ αυτά ο Θεοδόσης από την πρώτη στιγμή ήταν αυστηρός σε αυτό το ζήτημα κι έτσι τελικά οδηγηθήκαμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα.

Γιατί πιστεύεις ότι ο κόσμος αγάπησε τόσο πολύ αυτόν τον χαρακτήρα;
Ο κόσμος αγάπησε την ευαισθησία του καθώς και την ατάκα του. Είναι επίσης ένας χαρακτήρας ο οποίος εμπλέκεται πολύ συχνά σε γκάφες και αρθρώνει τις λάθος λέξεις. Επομένως η επιτυχία του Βιτσέντζο οφείλεται κυρίως στη γραφή των Λώρη Λοϊζίδη και Φώτη Γεωργίδη, η οποία είναι πάρα πολύ έξυπνη. Πολλές φορές εντοπίζω πολύ ωραίο χιούμορ μελετώντας τον ρόλο. Οπότε αυτό που απομένει στον ηθοποιό είναι να μεταδώσει το χιούμορ όσο καλύτερα γίνεται και θέλω να πιστεύω ότι αυτό από την πλευρά μου γίνεται.

Ποια στοιχεία σου αρέσουν από τον ρόλο;
Από τον Βιτσέντζο ξεχωρίζω πολύ την ευαισθησία αλλά και την αφέλειά του ενώ θαυμάζω τη χαρά που έχει για τη ζωή. Αυτό που δεν μου αρέσει είναι το γεγονός ότι είναι λίγο κουτσομπόλης, κάτι που προσπαθώ να αποφεύγω εγώ σαν άνθρωπος.

Αν είχες την ευκαιρία να υποδυθείς ένα άλλο ρόλο στην ίδια σειρά ποιος θα μπορούσε να είναι αυτός;
Θα ήθελα να κάνω τη Μαρία!

Ταυτόχρονα το τηλεοπτικό κοινό μπορεί να σε παρακολουθεί και από την καθημερινή σειρά «Καμώματα τζι αρώματα», σε έναν εντελώς διαφορετικό ρόλο, του Γιακουμή. Πόσο εύκολη ή δύσκολη είναι για σένα η εναλλαγή των δύο αυτών χαρακτήρων;
Μπορώ να πω ότι δεν δυσκολεύομαι ιδιαίτερα να διαχειριστώ αυτή την κατάσταση, γιατί πρόκειται για δύο διαφορετικούς κόσμους. Ζητούμενο από έναν ηθοποιό είναι να εισβάλει σε κόσμους και να τους μεταφέρει αυτούσιους. Οπότε πιστεύω ότι οφείλει κανείς όταν βρεθεί σε ένα σετ όπου υποδύεται τον Βιτσέντζο να είναι ο Βιτσέντζο, και όταν βρεθεί σε ένα χωριουδάκι με πέτρινο σπιτάκι του 1940, πρέπει κατευθείαν να γίνει ο Γιακουμής. Αυτό, σε συνδυασμό με τους συνεργάτες που έχει ο καθένας δίπλα του, συμβάλλει στο να γίνεται η εναλλαγή εύκολα.

Φαντάζομαι ότι χρειάζεται όμως πολλή μελέτη έτσι ώστε να φτάσεις στο σημείο να διαχωρίσεις ξεκάθαρα αυτούς τους δύο ρόλους.
Ακριβώς. Πριν ξεκινήσει μια σειρά, από τη στιγμή που σου γίνεται η πρόταση, οφείλεις να δημιουργήσεις την ταυτότητα του ρόλου. Από τότε κι έπειτα δεν έχεις κανέναν απολύτως λόγο να δυσκολευτείς ακόμα και στην περίπτωση που η εναλλαγή των δύο ρόλων μπορεί να γίνει εντός της ίδιας μέρας.

Εάν έπρεπε να επιλέξεις έναν από τους δύο ρόλους σε ποιον θα κατέληγες;
Είναι ένα δίλημμα στο οποίο δεν μπήκα ποτέ και ούτε πρόκειται να το κάνω. Γιατί πιστεύω ότι εάν στο ελάχιστο σταματήσω να αγαπώ κάποιον από τους ρόλους τους οποίους υποδύομαι –οι οποίοι μπορεί να είναι δύο ή και τρεις αν προσθέσουμε και το θέατρο την ίδια περίοδο– τότε πρέπει να πάψω να τους ενσαρκώνω, και δεν το έχω νιώσει ποτέ και για κανέναν από τους δύο. Εάν έφτανα σε αυτό το δίλημμα, σκεπτόμενος για παράδειγμα τον προσωπικό μου χρόνο, τότε δεν θα μπορούσα να επιλέξω, γιατί εισπράττω ωφελήματα και χαρά και από τις δύο σειρές.

Απομένει καθόλου ελεύθερος χρόνος για τον Προκόπη αυτό το διάστημα;
Όταν υπάρχουν άνθρωποι πρόθυμοι να συνεργαστούν με έναν Προκόπη ο οποίος μπορεί να κάνει εξάωρες πρόβες στον ΘΟΚ, ο χρόνος αυτός μπορεί να κατανεμηθεί με τον καλύτερο τρόπο. Όσον αφορά προσωπικά εμένα η αλήθεια είναι ότι όταν έκανα τις πρόβες του Ριχάρδου και τις δύο σειρές παράλληλα, είχα ελάχιστο χρόνο στη διάθεσή μου, τον οποίο επέλεγα να περάσω σπίτι με την οικογένειά μου. Σε αυτό το δύσκολο καθημερινό πρόγραμμα ευτυχώς υπάρχει και η Μαρίνα (σ.σ. Μανδρή) η οποία με στηρίζει περισσότερο από όλους, για να μπορέσω να κάνω όλα όσα προκύπτουν στον δρόμο μου.

«Πολλές φορές όταν τελειώνει μια παράσταση αισθάνομαι μια πληρότητα που νομίζω ότι η τηλεόραση σπάνια καταφέρνει να μου δώσει»

Θέατρο ή τηλεόραση; Τι σε γεμίζει πιο πολύ;
Ο τρόπος που η τηλεόραση γίνεται στην Κύπρο πολλές φορές στερεί από τον ηθοποιό και από τη δημιουργική ομάδα, την όρεξη και τον χρόνο. Όταν λοιπόν στερείται ο χρόνος από τον δημιουργό, αναπόφευκτα αυτός πιέζεται. Αυτή η πίεση πολλές φορές μπορεί να φέρει αρνητικά αποτελέσματα, ευτυχώς όχι πάντα. Παρ’ όλ’ αυτά μέσα από αυτή την πίεση στις σειρές που βρίσκομαι, μπορεί να υπάρξει και η δημιουργικότητα. Επειδή λοιπόν στο θέατρο οποιαδήποτε πίεση μπορεί τις περισσότερες φορές να έχει τον χρόνο να μεταφραστεί σε δημιουργικότητα, τότε κάτω από αυτή την εξίσωση προτιμώ το θέατρο. Γιατί πολλές φορές όταν τελειώνει μια παράσταση αισθάνομαι μια πληρότητα που νομίζω ότι η τηλεόραση σπάνια καταφέρνει να μου δώσει.

«Ένας ηθοποιός αν δεν μπορεί να σταθεί στο θέατρο και μπορεί να ‘υπάρξει’ μόνο στην τηλεόραση σημαίνει ότι κακώς αποφοίτησε από μια δραματική σχολή»

Ένας τηλεοπτικός ηθοποιός μπορεί να είναι εξίσου καλός και στο θεατρικό σανίδι και το αντίστροφο;
Υπάρχουν καλοί και κακοί ηθοποιοί. Δεν πιστεύω ότι υπάρχουν τηλεοπτικοί και θεατρικοί ηθοποιοί. Ένας θεατρικός ηθοποιός μπορεί μέσα από μια πιο ειδική εκπαίδευση να σταθεί και στην τηλεόραση. Τώρα ένας ηθοποιός αν δεν μπορεί να σταθεί στο θέατρο και μπορεί να «υπάρξει» μόνο στην τηλεόραση σημαίνει ότι κακώς αποφοίτησε από μια δραματική σχολή.

Ποια στοιχεία χρειάζεται κάποιος για να ονομάζεται καλός ηθοποιός;
Είναι εκείνος ο οποίος ακούει και αντιδρά σε αυτό που άκουσε. Είναι εκατό τοις εκατό ενεργός, ψυχή τε και σώματι, είτε βρίσκεται μπροστά στην κάμερα, πόσω μάλλον όταν βρίσκεται μπροστά σε ζωντανό κοινό.

 

 

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.