Φόρμα αναζήτησης

Τα πώς και τα γιατί μιας φούσκας που δεν έσκασε ποτέ…

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο ένθετο «ΓΗΠΕΔΟ» της εφημερίδας «ΠΟΛΙΤΗΣ» (έκδοση Κυριακής 22/9)

Η μεταγραφή του Νεϊμάρ από την Μπαρτσελόνα στην Παρί με το αστρονομικό ποσό των 222 εκατομμυρίων ευρώ το 2017 έφερε μπαράζ συζητήσεων στην αθλητική βιομηχανία κατά πόσον αυτή η κίνηση θα οδηγούσε σε σύντομο χρονικό διάστημα σε μια οικονομική φούσκα που θα έσκαγε.

Σε μια κατάσταση δηλαδή όπου η εμπορεύσιμη αξία των ποδοσφαιριστών ή γενικότερα οι ποδοσφαιρικές μετοχές θα άγγιζαν τιμές υπερβολικές σε σχέση με τη θεμελιώδη αξία τους, με αποτέλεσμα οι τιμές στην αγορά ποδοσφαιριστών να επέστρεφαν σε λογικά επίπεδα με βίαιο και απότομο τρόπο.

Βέβαια, φυσιολογικά έγινε μια τέτοια σύνδεση, καθώς κατά πρώτον, δεν υπήρχε η ανάλογη συμμετοχή από πλευράς κοινού σε ποδοσφαιρικές επενδύσεις, που να αναγκάζουν την αγορά να αυξήσει τη ζήτηση των μετοχών ενός ποδοσφαιριστή σε κατακόρυφο επίπεδο και δεύτερον, η απόφαση για να πραγματοποιηθεί αυτή η μεταγραφή, σίγουρα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ορθολογική από οικονομικής άποψης και σαφώς προβλημάτιζε αν θα την απορροφούσε η αγορά.

Έλα όμως που λογαριάζουμε χωρίς τον ξενοδόχο. Η ποδοσφαιρική βιομηχανία είναι ένας ταχέως αναπτυσσόμενος χώρος επενδύσεων, γεγονός που οφείλεται και στη ραγδαία επέκταση της δημοτικότητας του βασιλιά των σπορ.

Η είσοδος νέων αγορών στο άθλημα, όπως οι ασιατικές και του Αραβικού Κόλπου, διαφοροποίησαν ριζικά τα υπάρχοντα δεδομένα. Παράλληλα, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης παρέχουν τη δυνατότητα στους ποδοσφαιριστές (όχι παγκόσμιας κλάσης μόνο) να εξασφαλίσουν νέες πηγές εσόδων που αφορούν είτε διαφημιστικές καμπάνιες είτε ακόμα εξαγοράς μέρους της ζωή τους (π.χ. μηνιαία επιλογή ρουχισμού).

Συνεπώς υπάρχουν πολλά λεφτά που δεν μπορεί να τα ελέγξει η αγορά, γεγονός που χαροποιεί τους ποδοσφαιριστές, καθώς υπάρχουν χώρες, όπως η Ισπανία, που το 52% του εισοδήματός τους καταλήγει στον Φόρο.

Μία διόλου άσχετη παράμετρος με τη μεταγραφή Νεϊμάρ στην Παρί και Ρονάλντο στη Γιουβέντους, αφού η φορολογία σε Γαλλία και Ιταλία είναι 45 και 46% αντίστοιχα.

Ο κυριότερος όμως λόγος που η ποδοσφαιρική βιομηχανία απορρόφησε τη μεταγραφή Νεϊμάρ είναι ότι το ποδόσφαιρο δεν κατέχει τη θέση που κατείχε στο παρελθόν όσον αφορά τους καλύτερα αμειβόμενους αθλητές (συγκριτικά με άλλα αθλήματα).

Σύμφωνα και με τα στοιχεία που παραθέτει το «Forbes», ο καιρός που οι αθλητές του NBA, της F1 και του γκολφ υποσκέλιζαν τους ποδοσφαιριστές στη σχετική λίστα έχει περάσει ανεπιστρεπτί, με τους Μέσι, Ρονάλντο και Νεϊμάρ να φιγουράρουν στην πρώτη τριάδα.

Αυτό έχει να κάνει και με το πώς αποφάσισαν να πορευτούν UEFA και επί μέρους πρωταθλήματα στην σκακιέρα του αθλητικού μάρκετινγκ και της εξαγωγής του προϊόντος ως ψυχαγωγικού αγαθού, κάτι που τα προηγούμενα χρόνια μονοπωλούσαν οι ΗΠΑ, οι οποίες συνολικά συνεχίζουν να πληρώνουν τους αθλητές τους σε NBA και NFL πολλά περισσότερα από όσα το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.