Φόρμα αναζήτησης

Tα παθήματα δεν γίνονται μαθήματα για τον Ολυμπιακό, μονόδρομος η αντίδραση

Μία σκέτη απογοήτευση. Αυτή ήταν η αγωνιστική εικόνα του Ολυμπιακού στην οδυνηρή ήττα από τη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης στο ΣΕΦ, ενώ αυτή ήταν αποτυπωμένη στο πρόσωπο του Νίκολα Μιλουτίνοβ, κυρίως στην παράταση, κατά τη διάρκεια της οποίας οι ερυθρόλευκοι έμειναν στους τέσσερις πόντους, δείχνοντας ανήμποροι για την ανατροπή.

Ενός Μιλουτίνοβ, ο οποίος με δεκαέξι πόντους και ισάριθμα ριμπάουντ πάλεψε για την υπέρβαση, αλλά ήταν απελπιστικά μόνος, καθώς ο Κέβιν Πάντερ μπορεί να είχε και αυτός ισάριθμους πόντους, αλλά τα λάθη και η αστοχία του από τα 6.75 (2/12) δεν του επέτρεψαν να προσθέσει το όνομά του στη λίστα των πολύτιμων.

Η αστοχία των ερυθρόλευκων στα τρίποντα (6/30), σε συνδυασμό με τη γενικότερη δυσλειτουργική παραγωγικότητα τους, όχι μόνο έβαλε στο παιχνίδι τη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, αλλά της επέτρεψε να πανηγυρίσει με «διπλό» την ιστορική νίκη της στη Euroleague.

Ακόμη ένα καταδικαστικό στοιχείο στη δεύτερη εφετινή ευρωπαϊκή αποτυχία του Ολυμπιακού ήταν και τα δεκαέξι λάθη, αριθμός απαγορευτικός σε αγώνα ενώπιον του κοινού σου.

Επειδή όμως τα πάντα μεταφράζονται μετά από ήττες, η αιτία του κακού επικεντρώνεται στην επιλογή των ξένων στη θέση των γκαρντ (Ουέιντ Μπόλντγουϊν, Ουίλ Τσέρι, Μπράντον Πολ) και σε αυτή του σέντερ (Ιθαν Χαπ-εκτός 12άδας, Όγκουστιν Ρούμπιτ).

Σε καμία περίπτωση οι συγκεκριμένοι καλαθοσφαιριστές δεν κρίνονται ανίκανοι να βοηθήσουν. Το μόνο που χρειάζονται είναι πίστωση χρόνου και λεπτά συμμετοχής για να αποδείξουν τι μπορούν να προσφέρουν.

Ωστόσο, στη φετινή Euroleague, το προνόμιο της πίστωσης χρόνου δυστυχώς δεν υπάρχει. Ούτε ο Ολυμπιακός, ούτε καμία ομάδα έχει την ευχέρεια να περιμένει, καθώς αν το διάστημα της προσαρμογής τους συνδυαστεί με ήττες, ενδέχεται να αποδειχθεί μοιραίο για την ομάδα και να τη θέσει πρόωρα εκτός στόχων.

Ο απολογισμός των Αμερικανών στη χθεσινή ήττα, με εξαίρεση τον Πάντερ; Μπόλντγουϊν ένας πόντος, Πολ πέντε, Τσέρι μηδέν και Ρούμπιτ τέσσερις, τη στιγμή που ο Χαπ ήταν εκτός πλάνων.

Οι αλλαγές, πλέον, είναι επιβεβλημένες στον Ολυμπιακό, το είπε άλλωστε και ο Κεμζούρα στη συνέντευξη Τύπου, ενώ όπως διέρρευσε μετά το ματς, Μπόλντγουϊν και Ρούμπιτ βρίσκονται στην πόρτα της εξόδου και η παραμονή των Τσέρι και Χαπ είναι αμφίβολη. Κινήσεις οι οποίες κατά πολλούς έπρεπε να είχαν γίνει καιρό τώρα.

Το σίγουρο, πάντως, είναι ότι ο Ολυμπιακός δεν έχει τα περιθώρια για νέα πισωγυρίσματα. ‘Αλλωστε ακολουθούν τρεις αγώνες «φωτιά» (εκτός με Μπασκόνια, ΤΣΣΚΑ και εντός με Μακάμπι), στις οποίες η ερυθρόλευκη αντίδραση είναι μονόδρομος.

ΥΓ. Με τον Βασίλη Σπανούλη να διανύει το τριακοστό έβδομο έτος της ηλικίας του, είναι απαγορευτικό για τον Ολυμπιακό να βασίζει όλο το παιχνίδι του στον αρχηγό και να μην έχει αξιόπιστους αντικαταστάτες. Οι Πειραιώτες το πλήρωσαν άλλωστε αυτό πέρυσι, όταν βρισκόντουσαν στο κυνήγι της 4ης θέσης και από τη στιγμή που τραυματίστηκαν Σπανούλης, Στρέλνιεκς όλο το οικοδόμημα κατέρρευσε.

ΥΓ2. Ο Αντώνης Κόνιαρης πραγματοποίησε το παραπάνω βήμα στο ματς με τη Ζενίτ και μαζί μ` αυτό έδειξε να αρπάζει και ψυχολογία, κυρίως στο σουτ.