Φόρμα αναζήτησης

Συγκινεί ο Μιχαηλίδης με το «αντίο» στον Κυπέρα: «Με στήριξες και με βοήθησες, δεν θα σε ξεχάσω ποτέ» (pics)

Με συγκινητική ανάρτησή του στα ΜΚΔ αποχαιρέτισε ο πρόεδρος του ΚΟΑ, Ανδρέας Μιχαηλίδης, τον επί σειράς δεκαετιών φροντιστή της Ομόνοιας, Ανδρέα Κυπέρα, που «έφυγε» από τη ζωή.

Ο κ. Μιχαηλίδης αναφέρεται στη σχέση που είχε με τον Κυπέρα τονίζοντας πως ο τελευταίος τον τίμησε και τον στήριζε σε δύσκολες στιγμές βοηθώντας τον μάλιστα να παραμείνει στην Ομόνοια όπου οι δυο τους συνεργάστηκαν, τον χαρακτηρίζει πραγματικό λεβέντη και άνθρωπο «βαρύ» με ψυχή μάλαμα που δεν μπορούσε να κάνει κακό σε κανένα, ενώ αναφέρει πως παρά τις διαφορές που είχαν στα πολιτικά δεν τα συζητούσαν ποτέ από σεβασμό, διατηρώντας έτσι άθικτη τη φιλία τους.

Αναλυτικά η ανάρτηση Μιχαηλίδη:

«Τη Δευτέρα έγινε στη Λευκωσία η κηδεία ενός εξαίρετου ανθρώπου, του πολύ καλού μου φίλου Ανδρέα Κυπέρα, κ φυσικά δεν μπορούσα να λείψω. Ο Ανδρέας διετέλεσε φροντιστής της Ομόνοιας Λευκωσίας για δεκαετίες κ είχα τη μεγάλη τύχη κ τιμή να συνεργαστώ μαζί του για 3 σχεδόν χρόνια, όταν ήμουν προπονητής στην ομάδα της Λευκωσίας. Με τίμησε με τη φιλία κ την εμπιστοσύνη του, ενώ αρκετές φορές με συμβούλευε κ με στήριζε σε δύσκολες στιγμές…

Πριν λίγο καιρό έχασε την αγαπημένη του σύζυγο Ανδρούλλα, κάτι που δεν ξεπέρασε ποτέ… Τώρα φυσικά ταξίδεψε να τη βρει κ είμαι βέβαιος ότι θα είναι ξανά ευτυχισμένος μαζί της.

Ο Ανδρέας ήταν ένας πραγματικός λεβέντης κι ένας άνθρωπος «βαρετός»!! Με μια ψυχή μάλαμα, δεν μπορούσε να κάνει κακό σε κανένα. Αγαπούσε παθολογικά την οικογένεια του, λάτρευε την Ομόνοια κι εκτιμούσε τους φίλους του. Διατηρήσαμε τη φιλία μας κ μετά που έφυγα από την Ομόνοια, χαίρομαι δε που τον είδα κ μιλήσαμε σχετικά πρόσφατα. Είχαμε κάποιες διαφορές στα πολιτικά, από σεβασμό όμως ο ένας προς τον άλλο, δεν τα συζητούσαμε ποτέ, διατηρώντας έτσι άθικτη τη φιλία μας…

Να πας στο καλό φίλε μου Κυπέρα, χαιρετισμούς στην κα. Αντρούλλα μας. Δεν πρόκειται να σε ξεχάσω ποτέ. Δεν στο είπα ποτέ, αλλά η παρουσία σου στα αποδυτήρια της Ομόνοιας, με βοήθησε πολύ στο να παραμείνω τόσο καιρό εκεί σαν προπονητής…..σε ευχαριστώ πολύ (ευχαριστώ επίσης τον γιο του Σωτήρη για τις φωτογραφίες που δεν είχα)…»