Φόρμα αναζήτησης

Πόσο πίσω είμαστε στα εσωτερικά του ποδοσφαίρου;

Φίλοι μου καλοί, είναι μέρες και στιγμές που διερωτώμαι πόσο πίσω είμαστε σε αυτόν τον τόπο; Έκοψε, λέει, η εταιρεία ΑΠΟΕΛ τη θέση που είχε η ΕΑΚ για τον αγώνα στη Σεβίλλη.

Ο άλλος, μέλος του κυπριακού Κοινοβουλίου, κάθισε κι ασχολήθηκε με τους αθλητικογράφους αποκαλώντας τους «άθλιους», προφανώς γιατί δεν γράφουν υπέρ της Ομόνοιας!

Παράλληλα, άκουσον-άκουσον, κάλεσε την Ομόνοια σε πόλεμο. Στ’ άρματα δηλαδή, όπου τους βρείτε, τους «άθλιους», δώστε τους από πάνω και μην φοβάστε τίποτε!

Αυτό είναι το επίπεδό μας, έτσι μάθαμε να συμπεριφερόμαστε ή μάλλον έτσι μας έμαθαν οι παλαιότεροι κι αυτό μεταφέρεται από γενιά σε γενιά.

Ευτυχώς, η τελευταία γενιά των Κυπρίων πάει να ξεφύγει κάπως. Οι νέοι μας σήμερα έχουν αλλού στραμμένη την προσοχή τους. Πρώτα πρέπει να επιβιώσουν και μετά να ασχοληθούν, αν έχουν ώρα και την οικονομική άνεση, με το ποδόσφαιρο.

Α, συγγνώμη, υπάρχει και μια πολύ μικρή μερίδα νέων που ακόμα ασχολείται πρώτα με το ποδόσφαιρο και μετά με τη δουλειά.

Είναι εκείνα τα παιδιά που εκδίδουν έναν σωρό ακαταλαβίστικες κι εκτός χρόνου και τόπου ανακοινώσεις. Είπαμε, η συντριπτική πλειονότητα των νέων ψάχνει για μια καλύτερη ζωή είτε στην Κύπρο είτε, δυστυχώς, στο εξωτερικό.

Το γιατί πάμε τόσο χάλια στα εσωτερικά του ποδοσφαίρου, μάλλον οφείλεται και στην απουσία των σοβαρών και εμπνευσμένων νέων. Έμειναν μόνοι οι παλιοί, χωρίς έμπνευση, χωρίς φαντασία, χωρίς νέες ιδέες.