Φόρμα αναζήτησης

Ποιοι χαράζουν το μονοπάτι του θησαυρού του Άγιαξ

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο ένθετο «ΓΗΠΕΔΟ» της εφημερίδας «ΠΟΛΙΤΗΣ» (έκδοση Κυριακής 21/4)

Την περασμένη εβδομάδα αναλύσαμε το χρονολόγιο – την εξελικτική πορεία του ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου και το πώς αυτή η φιλοσοφία διαμορφώθηκε μέχρι και σήμερα από τη δημιουργία της «De Toekomst» (1900) και εντεύθεν.

Αναστασίου, Στρέπελ, Πάους: Μια ωδή στο ολλανδικό μοντέλο

Η σημερινή μου αρθρογραφία αφορά εξολοκλήρου τους ανθρώπους που έχουν στα χέρια τους τον χάρτη του ποδοσφαιρικού θησαυρού και καθοδηγούν τους μελλοντικούς ποδοσφαιριστές του Άγιαξ στην ανακάλυψή του, που είναι το ίδιο το ποδοσφαιρικό τους ταλέντο.

Σε αυτή την πολύ ευεργετική και εκπαιδευτική διαδρομή δεν υπάρχει παράκαμψη ή εναλλακτικό πιο σύντομο μονοπάτι, παρά μόνο ένας δύσβατος δρόμος, που κατευθύνει τους νέους παίκτες στην «Ιθάκη» της πρώτης ομάδας του «Αίαντα».

Αν προσπαθήσεις να παρεκκλίνεις από αυτόν, θα υπάρχουν ταμπέλες για να σε επαναφέρουν, με την ένδειξη «ομαδικότητα». Μια λέξη που ίσως θεωρείται από κάποιους προπονητές υπερεκτιμημένη, όμως από τα τμήματα υποδομής της κορυφαίας ολλανδικής ακαδημίας σίγουρα όχι.

Η ικανότητα ενός ποδοσφαιριστή να προσαρμόζει το ατομικό του ταλέντο σε συνθήκες συλλογικής κουλτούρας χαρακτηρίζεται υψίστης σημασίας… κάπως έτσι κτίστηκε (σε περίοδο πενταετίας) και ο Άγιαξ που βλέπουμε σήμερα.

Με 24 ποδοσφαιριστές να έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους την ατάκα του Κρόιφ «Θέλω ο τερματοφύλακάς μου να είναι ο τελευταίος επιθετικός και ο στράικέρ μου ο πρώτος αμυντικός», μια φράση που μαρτυράει πολλά για τον τρόπο σκέψης στην «De Toekomst».

Για τον λόγο αυτό η στελέχωση προπονητών σε όλα τα τμήματα και ηλικίες της ακαδημίας γίνεται με απόλυτη προσοχή και κατόπιν μελέτης. Δεν αρκεί μόνο να έχεις UEFA Pro Licence…

Ένας υποψήφιος για να έχει καλές πιθανότητες να ενταχθεί στην τεχνική ηγεσία των μικρών ομάδων του «Αίαντα» οφείλει να πληροί κάποια κριτήρια. Ο προπονητής καλείται να επωμιστεί τον ρόλο του ποδοσφαιρικού πατέρα της ομάδας, να είναι ο άνθρωπος που θα βρει τους τρόπους και τα μέσα να εμπνεύσει τα παιδιά, ούτως ώστε να αποτελέσει τον μέντορά τους.

Για να είμαστε όμως ακριβείς, υπάρχουν και δύο κριτήρια που δεν είναι καθόλου αντικειμενικά! Της ηλικίας και της προϋπηρεσίας. Τι κοινό έχουν μεταξύ τους οι πιο κάτω κύριοι;

  • Τζον Χάιτινγκα (35 ετών – προπονητής Κ19),
  • Ντέιβ Βος (35 ετών – προπονητής Κ17),
  • Σεντρίκ Βαν Ντερ Γκουν (39 ετών – προπονητής Κ15),
  • Καρίμ Μπριτζί (37 ετών – υπεύθυνος εργαστηρίων)
  • Βίλεμ Βάις (32 ετών – προπονητής Κ14, προσλήφθηκε πρόσφατα ως βοηθός προπονητής στην Μπρέντα)

Έχουν όλοι θητεύσει με επιτυχία ως ποδοσφαιριστές / προπονητές στον Άγιαξ και είναι κάτω από 40 ετών. Ακόμα και ο Σεντρίκ Βαν Ντερ Γκουν, που είναι 39, πριν καθίσει στον πάγκο της Κ15 ήταν βοηθός του Χάιτινγκα στην Κ19.

Η εξήγηση δεν είναι καθόλου περίπλοκη. Η ποδοσφαιρική φιλοσοφία που πρεσβεύει ο σύλλογος μπορεί να γίνει αντικείμενο διδασκαλίας, παρ’ όλα αυτά είναι εντελώς διαφορετικό να τη βιώσεις στην αυθεντική της μορφή και να υπάρξεις κομμάτι στο παζλ της.

Πιστεύουν πως η προϋπηρεσία στο κλαμπ θα βοηθήσει περισσότερο τον εκάστοτε προπονητή να «οπλίσει» τους νέους παίκτες με τα εχέγγυα που ζητούν.

Όσον αφορά το θέμα της ηλικίας, εξυπηρετεί περισσότερο παιδαγωγικούς σκοπούς και σκοπούς αθλητικής ψυχολογίας, που αφορούν την προσέγγιση των νέων παιδιών.