Φόρμα αναζήτησης

Πάρε και ένα χαρτί υγείας μαζί σου για καλό και για κακό…

* Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο ένθετο «ΓΗΠΕΔΟ»

της εφημερίδας «ΠΟΛΙΤΗΣ» (έκδοση Κυριακής 7/7)

Από τα πιο απλά, που μπορεί να είναι και τα πιο σημαντικά, φαίνεται το επίπεδο της παιδείας και του πολιτισμού μας. Εντάξει, ξέρουμε ότι τα πλείστα γήπεδα είναι ακατάλληλα σε πολλούς τομείς και ότι δεν είναι εύκολο οι ομάδες ή οι διαχειριστές να προβούν αμέσως σε όλες τις επιδιορθώσεις λόγω κόστους, αλλά πόσα χρήματα χρειάζεσαι για να κάνεις τα αυτονόητα; Για να σεβαστείς τον συνάνθρωπό σου; Με εγκύκλιό της προς τα σωματεία η ΚΟΠ υπενθύμισε το αυτονόητο στις ομάδες, ότι δηλαδή πρέπει να βελτιώσουν τους χώρους υγιεινής των σταδίων και ταυτόχρονα να τους διατηρούν καθαρούς και σε λειτουργήσιμη κατάσταση, αλλιώς από τώρα και στο εξής θα τους επιβάλλεται ποινή.

Ποια λοιπόν είναι η κατάσταση στις τουαλέτες αρκετών γηπέδων; Οι υπεύθυνοι μάλλον θεωρούν ότι οι φίλαθλοι είναι ζώα, τα οποία δεν χρειάζονται για την ανάγκη τους χαρτί υγείας και αντισηπτικά. Αλλά, θα μου πείτε, εδώ ούτε ένα σαπούνι για να πλένεσαι δεν μεριμνούν να υπάρχει κατά τη διάρκεια των αναμετρήσεων. Άστε που υπήρξαν παράπονα σε κάποιες περιπτώσεις και για την έλλειψη νερού. Η δε δυσωδία που αναδύεται κάποιες φορές είναι ανυπόφορη και είναι προτιμότερο να κλείσεις τη μύτη, όσο αντέχεις βέβαια, για να αποφύγεις την άσχημη μυρωδιά.

Κάποια γήπεδα δεν πληρούν ούτε τα απαιτούμενα ελάχιστα κριτήρια αναφορικά με τους χώρους υγιεινής. Μιλάμε για την ύψιστη ασέβεια προς τους πολίτες, οι οποίοι πληρώνουν 20 ευρώ για να πάνε σε έναν τόπο ψυχαγωγίας και όχι μόνο δεν έχουν τις ανέσεις τους, αλλά ούτε την ανάγκη τους αξιοπρεπώς δεν μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι.

Ωστόσο, το θέμα της καθαριότητας είναι ευρύτερο στην κυπριακή κοινωνία και πρέπει να προβληματίσει γιατί, κακά τα ψέματα, την ακαθαρσία σε δημόσιους χώρους δεν τη συναντάς μόνο στις τουαλέτες των σταδίων, αλλά τη διαπιστώνεις και με μια βόλτα στους δρόμους. Τις προάλλες για παράδειγμα περπατούσα σε έναν από τους κεντρικότερους δρόμους της Κύπρου και σε μια στάση λεωφορείου υπήρχαν ακαθαρσίες, αναψυκτικά και μπουκάλες πάνω στο παγκάκι. Έψαχνα και εγώ να πετάξω στον κάλαθο το χάρτινο δοχείο του καφέ μου, αλλά δεν υπήρχε κάλαθος ούτε δίπλα στη στάση του λεωφορείου, που μαζεύεται έναν σωρό κόσμος, ούτε σε κοντινή απόσταση. Ε, το πήρα μαζί μου στο αυτοκίνητο, να το πετάξω αργότερα, τι να κάνω; Αλλά ο άλλος βλέποντας τα σκουπίδια πάνω στο παγκάκι, ε, προσθέτει ακόμη ένα, τι θα γίνει με ένα περισσότερο, σου λέει.

Ο κάθε ένας, λοιπόν, έχει υποχρέωση και ευθύνη να τηρεί τους κανόνες καθαριότητας, τους αυτονόητους αν μη τι άλλο, ωστόσο η καθαριότητα είναι κουλτούρα και καλλιεργείται στη συνείδηση των πολιτών από τη γενικότερη στάση μιας πολιτείας απέναντί τους. Στην κατάντια που συναντά κανείς στις τουαλέτες, λοιπόν, αντικατοπτρίζεται η γενικότερη κατάσταση στην οποία βρίσκονται κάποιοι από τους δημόσιους χώρους. Η εμπειρία δείχνει δυστυχώς ότι δεν μπορούμε να μιλάμε για μεμονωμένα περιστατικά…