Φόρμα αναζήτησης

Μα ηπατίτιδα και καρκίνο ρε παιδιά;

* Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο ένθετο «ΓΗΠΕΔΟ»

της εφημερίδας «ΠΟΛΙΤΗΣ» (έκδοση Κυριακής 13/1)

 

Όταν ένα κομμάτι του λαού μιας χώρας φτάσει τόσο χαμηλά, σε σημείο όπου δεν μπορεί να φτάσει ο φυσιολογικός άνθρωπος, τότε καταλήγει σε αυτό που είδαμε αναρτημένο σε αερογέφυρα της Λεμεσού: Χρόνια πολλά, καλή χρονιά και ηπατίτιδα στον Ιωνά! Και κάθισα κι εγώ να συμμετάσχω σε μια συζήτηση στα ΜΚΔ και από την πρώτη έλαβα την απάντησή μου! «Να πιάσει καρκίνο…».

Φίλοι και φίλες, από τη στιγμή που είχαμε το πιο πάνω περιστατικό στη Λεμεσό, αποφάσισα ότι δεν αξίζει πλέον τον κόπο να ασχολούμαι με αυτά τα ανθρωποειδή τέρατα. Ήδη έκανα το καθήκον μου, βοήθησα να προχωρήσει η κάρτα φιλάθλου, ώστε να απαλλάξουμε τα γήπεδά μας από την παρουσία τους. Από εκεί και πέρα εμείς δεν μπορούμε να πάρουμε τέρατα και να τους κάνουμε ανθρώπους. Αυτό είναι δουλειά της κάθε οικογένειας, των σχολείων, των δασκάλων – καθηγητών και γενικότερα της παιδείας μας…

Αυτούς που ανήρτησαν το πανό στη Λεμεσό για την καλή χρονιά και την ηπατίτιδα και τους άλλους που ευχήθηκαν καρκίνο στον υπουργό, ούτε γαϊδούρια δεν μπορώ να τους χαρακτηρίσω. Εξάλλου τα γαϊδούρια είναι συμπαθητικά και αθώα τετράποδα, ενώ οι νυκτοβάτες – κουκουλοφόροι της Λεμεσού και των άλλων πόλεων, που εύχονται ηπατίτιδα και καρκίνο, είναι κτηνά με την πραγματική έννοια της λέξης. Αμπάλατοι, απαίδευτοι, αμόρφωτοι και ταυτόχρονα επικίνδυνοι. Εδώ είναι που θέλουμε την Αστυνομία να λειτουργήσει αποτρεπτικά. Μπορείς, κύριε Ιωνά; Απόδειξέ το…  Τα κτηνά δεν έχουν θέση ανάμεσά μας…