Φόρμα αναζήτησης

Από το Άνφιλντ στο φτωχό κυπριακό ποδόσφαιρο

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο ένθετο «ΓΗΠΕΔΟ»
της εφημερίδας «ΠΟΛΙΤΗΣ» (έκδοση Σαββάτου 28/4)

 

Αυτό είναι το ποδόσφαιρο!

Να βλέπεις γεμάτες κερκίδες από φιλάθλους που να ζητωκραυγάζουν για τις ομάδες τους από το 1ο μέχρι και το 90ό λεπτό. Να βλέπεις μέσα στο γήπεδο ομάδες που να σε αφήνουν άφωνο με το παιχνίδι τους. Και μαζί να βλέπεις και κάποιους παίκτες, που είναι μια κλάση πάνω απ’ όλους τους άλλους, ώστε η καλοφτιαγμένη ταινία να έχει και τους δικούς της πρωταγωνιστές.

Έτσι έμοιαζε και το παιχνίδι–σόου που είδαμε το βράδυ της περασμένης Τρίτης στο «Άνφιλντ» του Λίβερπουλ.

Για 80 τόσα λεπτά, η γηπεδούχος ομάδα ήταν μια καλοκουρδισμένη μηχανή, τους ρυθμούς της οποίας δεν μπορούσε με τίποτα να ακολουθήσει ο αντίπαλος. Και τα πράγματα εξελίχθηκαν απολύτως φυσιολογικά. Ο «μάγος» Σαλάχ ξεκίνησε νωρίς και με δυο φοβερές ενέργειες που θύμιζαν φάντασμα που εμφανίστηκε από το πουθενά, έδωσε ισχυρό προβάδισμα στην ομάδα του με 2-0.

Ο Σαλάχ δεν σταμάτησε στα δικά του γκολ. Φρόντισε να δώσει άλλες δυο ασίστ, φτάσαμε στο 4-0, ακολούθησε το πέμπτο και στο τέλος, επειδή δεν μπορούσε ένα τέτοιο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό γεγονός να μην έχει και δεύτερη ομάδα, ως αντίπαλο, εμφανίστηκε η Ρόμα που πέτυχε από του πουθενά δυο τέρματα. Τελικό σκορ 5-2, και ακόμα όλοι παραμιλούν και συγκρίνουν!

Κι έχουν δίκαιο να συγκρίνουν και να απορούν: «Πώς είναι δυνατόν να πηγαίνουν ακόμη φίλαθλοι στα δικά μας γήπεδα από τη στιγμή που έχουν τη δυνατότητα να βλέπουν από την τηλεόραση ένα τέτοιο υπερθέαμα;».

Η σύγκριση του τι βλέπουμε συχνά από την τηλεόραση και τι παρακολουθούμε από τα δικά μας γήπεδα, είναι δυστυχώς αναπόφευκτη, όπως αναπόφευκτη είναι και η μείωση των φιλάθλων στα δικά μας γήπεδα.

Δυστυχώς σ’ εμάς το θέαμα κατάντησε φτωχό, πολύ φτωχό…