Φόρμα αναζήτησης

Σώπα γιατί εκτίθεσαι, σώπα γιατί δεν μοιάζεις με άνθρωπο, απλά σώπα…

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο ένθετο «ΓΗΠΕΔΟ»
της εφημερίδας «ΠΟΛΙΤΗΣ» (έκδοση Σαββάτου 17/3)

 

Λόγω του σημαίνοντος θεσμικού ρόλου που διατηρούσε ο Κωστάκης Κουτσοκούμνης, ήταν απαραίτητη η κριτική προς το άτομό του.

Όχι φυσικά για τον άνθρωπο Κουτσοκούμνη, αλλά λόγω ακριβώς γιατί κατείχε το τιμόνι του κυπριακού ποδοσφαίρου και οι αποφάσεις του καθόριζαν την εξέλιξή του.

Η κριτική, θετική ή αρνητική, ήταν επιβαλλόμενη για τον πρώτο τη τάξει παράγοντα του τόπου μας.

Όμως, όταν οι καταστάσεις το επιτάσσουν οφείλουμε όλοι να μην περνάμε τα όρια. Αυτά τα όρια δεν πρέπει κανείς να τα υπερβαίνει.

Και η στήλη αποφάσισε εδώ και πολλούς μήνες, μετά το πρώτο κτύπημα που δέχτηκε με την κόρη του, να αφήσει κατά μέρος τις όποιες διαφωνίες είχε με τον θεσμό που εκπροσωπούσε ο Κωστάκης Κουτσοκούμνης.

Γιατί έτσι έπρεπε.

Είναι με λύπη και δυσαρέσκεια που διαπιστώσαμε τα κατάπτυστα σχόλια κάποιων μετά τον τραγικό θάνατο του Κωστάκη Κουτσοκούμνη, ο οποίος εδώ και μήνες βρισκόταν στο κρεβάτι του πόνου και πάλευε.

Δεν συνηθίζω να διαβάζω τις ηλιθιότητες που ποστάρει ο καθένας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Το μάτι σου όμως κάποιες φορές πέφτει πάνω τους τυχαία, χωρίς να το επιδιώκεις.

Το ότι στο διαδίκτυο υπάρχει κανιβαλισμός είναι τοις πάσι γνωστό. Αλλά και πάλι όλα έχουν όρια.

Δεν ξέρω πόσοι είναι αυτοί που με αισχρά λόγια, τα οποία προκαλούν απέχθεια, έβγαλαν τα ψυχολογικά τους προβλήματα δημόσια. Ελπίζω πραγματικά να είναι λίγοι γιατί τέτοια περιστατικά δείχνουν και την ποιότητά μας ως κοινωνίας.

Όταν πρόκειται για ένα θέμα ανθρωπιστικό, ο καθένας οφείλει να μην περνάει τα όρια, αυτή την αυτονόητη γραμμή. Οφείλει να διαχωρίζει τα πράγματα.

Ακόμη και να μην συμπαθείς κάποιον, σώπα.

Σώπα γιατί εκτίθεσαι.

Σώπα γιατί πλέον δεν μοιάζεις με άνθρωπο.

Απλά, σώπα…