Φόρμα αναζήτησης

Να ακυρώσουμε τους κανονισμούς, να γίνουμε χάνι του Ππάντζιαρου

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο ένθετο «ΓΗΠΕΔΟ» της εφημερίδας «ΠΟΛΙΤΗΣ» (έκδοση Κυριακής 3/3)

Είναι να απορεί κανείς με τη στάση των διοικήσεων των κυπριακών συλλόγων κάθε φορά που η αντίπαλη ομάδα, ασκώντας το έννομο δικαίωμά της, καταθέτει ένσταση για αντικανονική συμμετοχή κάποιου ποδοσφαιριστή.

Ο σύλλογος ο οποίος κατηγορείται για μια παρατυπία ή παρανομία θα υπερασπιστεί τα δικαιώματά του και φυσικά θα προχωρήσει σε έφεση αν υπήρξε πρωτόδικη απόφαση εναντίον του. Άλλωστε, ασχέτως αν υπήρξε αντικανονική συμμετοχή κάποιου ποδοσφαιριστή, στα δικαστήρια επικρατεί η «νομική επιχειρηματολογία».

Όμως, άλλο αυτό κι άλλο να επιχειρούν οι παράγοντες να προκαλέσουν αναταραχή στον κόσμο.

Τι συμβαίνει λοιπόν στην ποδοσφαιρική Κύπρο; Οι παράγοντες της ομάδας που καταπάτησε τους κανόνες βγαίνουν και βροντοφωνάζουν με δηλώσεις του τύπου «προσπαθούν να μας κλέψουν τη νίκη που με τόσο κόπο πήραμε» ή με τη φράση κλισέ «οι αγώνες πρέπει να κερδίζονται στα γήπεδα!».

Οι παράγοντες, λοιπόν, με αυτή τους στάση υποθάλπουν ή «νομιμοποιούν» την παρατυπία ή και την παρανομία, προχωρώντας σε έναν αβασάνιστο λαϊκισμό, ο οποίος οξύνει περισσότερο τα πνεύματα στις τάξεις των φιλάθλων. Εκμεταλλεύονται τον άκριτο τρόπο με τον οποίο δρουν και εκφράζονται  αρκετοί οπαδοί και τον υπέρμετρο φανατισμό που επικρατεί στο κυπριακό ποδόσφαιρο.

Στην ουσία οι παράγοντες των ομάδων μας λένε ότι «τα παιχνίδια πρέπει να κερδίζονται στο γήπεδο» ασχέτως αν έφτασαν στον στόχο τους παραβαίνοντας τους κανόνες του αγώνα.

Πρόκειται για ανεύθυνη στάση, αστεία επιχειρηματολογία, τοποθετήσεις που γίνονται για εσωτερική κατανάλωση.

Το θέμα λοιπόν δεν είναι ότι μια ομάδα που κατηγορείται για αντικανονική συμμετοχή ποδοσφαιριστή της προσπαθεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της στις δικαστικές αίθουσες, ασφαλώς αυτό θα πράξει, αλλά ο τρόπος με τον οποίο τοποθετείται δημόσια λες και τα στελέχη της απευθύνονται σε παιδιά του δημοτικού.

Κατά που συμφέρει βέβαια και το ζήσαμε ουκ ολίγες φορές στο κυπριακό ποδόσφαιρο. Αν μια ομάδα κερδίσει έναν αγώνα αλλά έπειτα κατηγορηθεί για παρατυπία, οι παράγοντές της θα μας πουν ότι «οι αγώνες δεν πρέπει να κρίνονται στις δικαστικές αίθουσες». Αν όμως η ίδια ομάδα καταθέσει ένσταση για αντικανονική συμμετοχή κάποιου ποδοσφαιριστή, οι ίδιοι παράγοντες θα επικαλεστούν τους «κανονισμούς» και τους «αθλητικούς νόμους» για να δικαιολογήσουν την απόφασή τους.

Ό,τι να ’ναι με λίγα λόγια…

Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο των εκατομμυρίων υπάρχουν αυστηροί κανόνες και νόμοι και οι παραβάτες τιμωρούνται αυστηρά.

Tι να πρωτοθυμηθούμε; Το 2015 η Ρεάλ Μαδρίτης αποκλείστηκε από το κύπελλο λόγω της αντικανονικής συμμετοχής του Ντένις Τσερίσεφ στο ματς με την Κάντιθ, ενώ τη σεζόν 2014-15 η Λέγκια, παρότι είχε κερδίσει (με συνολικό σκορ 6-1) τη Σέλτικ στο πλαίσιο του τρίτου προκριματικού γύρου του Τσάμπιονς Λιγκ, αποκλείστηκε λόγω της αντικανονικής συμμετοχής του Μπάρτοζ Μπερεζίνσκι.

Η λίστα είναι ατέλειωτη. Αλλά αφού στο κυπριακό ποδόσφαιρο «τα παιχνίδια πρέπει να κερδίζονται στα γήπεδα», ασχέτως αν υπήρξε καταπάτηση των κανόνων, ας καθιερώσουμε νέες τακτικές εμείς για να πρωτοτυπήσουμε:

Να ακυρώσουμε τους κανονισμούς, να διώξει και η ΚΟΠ τον αθλητικό δικαστή και να μετατρέψουμε τα γήπεδα σε χάνι του Ππάντζιαρου. Διότι «πρέπει τα παιχνίδια να κρίνονται στα γήπεδα». Τι σημασία έχει αν παρέβης τους κανόνες του παιχνιδιού;