Φόρμα αναζήτησης

Δηλαδή, δεν μπορεί να κριθεί αντικειμενικά ο Ανδρέας Αργυρού;

* Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο ένθετο «ΓΗΠΕΔΟ»
της εφημερίδας «ΠΟΛΙΤΗΣ» (έκδοση Κυριακή 10/2)

 

Πρωτοδιάβασα την είδηση στο sport-fm.com.cy και την επιβεβαίωσα από τα ενδότερα της ΚΟΠ. Όχι ότι δεν πίστεψα όσα έγραφε η ιστοσελίδα. Άλλωστε, οι συνάδελφοι εκεί έχουν πάντα καλές ειδήσεις περί διαιτησίας. Απλώς αυτό επιβάλλει το επάγγελμά μας: την επιβεβαίωση. Που λέτε, ο διαιτητής Ανδρέας Αργυρού δεν συμπεριλήφθηκε πρόσφατα στην κατηγορία «elite» διότι, όπως έλεγε η είδηση, δεν μπορεί να είναι διαιτητής στην ίδια κατηγορία στην οποία εκτελεί χρέη παρατηρητή διαιτησίας ο πατέρας του, Μιχάλης Αργυρού. Η είδηση σημείωνε ότι η μη συμπερίληψη του Ανδρέα στην ανώτατη διαιτητική κατηγορία δεν έχει σχέση με την αξία του. Το θέμα πιστεύουμε είναι άξιο σχολιασμού.

Ας αναρωτηθούμε: το άθλημα προστατεύεται στ’ αλήθεια με τη μη προαγωγή του Ανδρέα; Αν είναι να μην προαχθεί ποτέ προκειμένου να καλυτερεύσει ή να αναβαθμιστεί η κυπριακή διαιτησία, ας «θυσιαστεί» ο άνθρωπος. Είναι, όμως, έτσι τα πράγματα; Έχουμε την άποψη ότι με αυτή την απόφαση ή με παρόμοιες αποφάσεις η ΚΟΠ ουσιαστικά παραδέχεται ότι οι ανθρώπινες σχέσεις ή οι συγγενικές σχέσεις, στην προκειμένη περίπτωση πατέρα-γιου, μπορεί να επηρεάσουν τις βαθμολογίες των παρατηρητών. To νόημα για εμάς πίσω απ’ αυτή την απόφαση είναι ότι η ΚΟΠ αποδέχεται ότι δεν μπορεί να διαφυλάξει την αξιοκρατία όσον αφορά τη σωστή αξιολόγηση των διαιτητών.

Η κατάρτιση αντικειμενικών αξιολογικών κριτηρίων είναι ο θεμέλιος λίθος για να προοδεύσει η διαιτησία. Και αξιολογικά κριτήρια δεν είναι ένας διαιτητής να μην προβιβάζεται λόγω του ότι είναι ο πατέρας του παρατηρητής. Επί της ουσίας «καταδικάζεται» ένας άνθρωπος. Τέτοιες αποφάσεις ενδεχομένως να έχουν ευρύτερες συνέπειες για το κυπριακό ποδόσφαιρο αφού στην ουσία απουσιάζουν τα σωστά κριτήρια ανέλιξης των διαιτητών. Ο κάθε Ανδρέας Αργυρού μπορεί να κριθεί μέσα από αντικειμενικά κριτήρια. Για το κατά πόσο είναι «καλός» ή «κακός» ένας διαιτητής υπάρχουν οι ειδικοί που τον κρίνουν μέσα από την απόδοσή του. Η αναβάθμιση της διαιτησίας πρέπει να στηρίζεται στον επαγγελματισμό, στη συνέπεια, στην υπευθυνότητα και στην αξιοκρατία και όχι να «κρίνεται» εκ των προτέρων κάποιος διαιτητής επειδή είναι συγγενής με έναν παρατηρητή.