Φόρμα αναζήτησης

Άρχοντας στον Αρχάγγελο ο Τραμετζάνι, όπως έπρεπε να είναι δηλαδή…

* Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο ένθετο «ΓΗΠΕΔΟ»
της εφημερίδας «ΠΟΛΙΤΗΣ» (έκδοση Σάββατο 18/5)

 

Παρότι και εμείς εδώ ασκήσαμε κριτική αρκετές φορές στον Πάολο Τραμετζάνι σχετικά με την εικόνα του ΑΠΟΕΛ, ποτέ δεν υποστηρίξαμε ότι πρέπει να φύγει από τον Αρχάγγελο. Άλλο η κριτική προς τον προπονητή για την εμφάνιση της ομάδας σε κάποιους αγώνες κι άλλο να υποστηρίζεις ότι πρέπει να αποδεσμευτεί. Αντιθέτως, πάντα ήμασταν της άποψης ότι η διοίκηση Πρόδρομου Πετρίδη πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει να λαμβάνει αβασάνιστες αποφάσεις για την αποδέσμευση των προπονητών και να εμπιστευτεί για μεγάλο χρονικό διάστημα έναν αξιόλογο τεχνικό.

Μπορεί τα τελευταία επτά χρόνια ο ΑΠΟΕΛ να σαρώνει τους τίτλους ανεξαρτήτως του ποιος προπονητής κάθεται στον πάγκο, όμως η μέτρια απόδοση της ομάδας σε μεγάλα χρονικά διαστήματα ή τα σκαμπανεβάσματά της μπορεί κάλλιστα να οφείλονταν στις συχνές αποδεσμεύσεις προπονητών. Διότι με την αποχώρηση ενός προπονητή αλλάζει η φιλοσοφία, η τακτική και ο χαρακτήρας μιας ομάδας. Συνεπώς, χρειάζεται ένα εύλογο χρονικό διάστημα ώστε ο νέος προπονητής να βάλει το δικό του στίγμα στην ομάδα. Μέχρι να γίνει αυτό είναι πιθανό να υπάρχουν επιπτώσεις στην ίδια την απόδοση της ομάδας. Τα οφέλη από τη διατήρηση ενός συγκεκριμένου αγωνιστικού μοντέλου είναι πολλά.

Με τον Ιταλό, λοιπόν, οι γαλαζοκίτρινοι όχι μόνο βελτιώθηκαν σε σημαντικούς τομείς (σ.σ. θυμάστε όλοι, φαντάζομαι, ποια εικόνα είχε η ομάδα με τον Μπρούνο Μπαλταζάρ) και έκαναν στροφή προς την πρωτιά, αλλά ενέπνεαν εμπιστοσύνη και υγεία ως ομάδα. Το πιο σημαντικό είναι ότι ο Τραμετζάνι στηρίχτηκε από τη διοίκηση σε «κρίσιμες στιγμές» και αφέθηκε να δουλέψει ελεύθερα και απρόσκοπτα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι ποδοσφαιριστές να καταλάβουν ποιος κάνει κουμάντο στα αποδυτήρια. Για παράδειγμα, ο Ιταλός έστειλε μήνυμα στον Σόουζα όταν είχε παράπονα από την απόδοσή του στον αγώνα με την ΑΕΚ, αφήνοντάς τον εκτός αρχικού σχήματος στη συνέχεια, «τόλμησε» και άρχισε να αφήνει εκτός ενδεκάδας τον μεγάλο αρχηγό Μοράις, ζήτησε την αποδέσμευση του Ενσούε όταν ο τελευταίος υπέπεσε σε σοβαρό πειθαρχικό παράπτωμα κ.ά. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Ο πρώτος επέστρεψε δριμύτερος και ήταν από τους κύριους εκφραστές της πορείας προς τον τίτλο, ο δεύτερος αντιλήφθηκε ότι δεν μπορεί να νικήσει τον χρόνο και για να διατηρηθεί σε καλή κατάσταση και να αποδίδει καλύτερα χρειάζεται να ξεκουράζεται σε κάποια παιχνίδια. Και ίσως το πιο σημαντικό είναι ότι με την αποδέσμευση του Ενσούε στάλθηκε το μήνυμα ότι όλοι ανεξαιρέτως θα πρέπει να σέβονται τον προπονητή και τυχόν «ανταρσίες» θα έχουν βαρύτατες συνέπειες. Διότι σε αντίθετη περίπτωση ο προπονητής θα φαινόταν τρωτός στα μάτια των υπολοίπων. Οι συνέπειες μιας τέτοιας κατάστασης είναι μεγάλες για κάθε ομάδα…