Φόρμα αναζήτησης

Ζήτω οι βόμβες κύριοι!

Ο Αύγουστος στην Τηλλυρία είναι δύσκολος μήνας. Δεν είναι μόνο οι λίγοι τουρίστες, αλλά σοφοί, που απολαμβάνουν τις ομορφιές του Κάτω Πύργου – με τις υπέροχες αμμουδιές και τα ζεστά, πεντακάθαρα νερά αλλά ούτε και η απομόνωση του τόπου. Έρχεται και η ανάμνηση των γεγονότων του 1964 στα Κόκκινα, με τον πόνο -κάθε πλευράς- αλλά και με τις συγκλονιστικές εικόνες από τη δράση της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας που βομβάρδισε την περιοχή με εμπρηστικές βόμβες ναπάλμ. Το να περπατάς στην παραλία, δίπλα από το δημοφιλές beach bar του Πύργου, το «Grape by the sea», σκοντάφτοντας σε οχυρωματικά έργα με φατνώματα για πολυβόλα σού υπενθυμίζει διαρκώς ότι αυτό το νησί βρίσκεται εκεί που βρίσκεται. Και σε αυτήν του τη γωνιά, ο πόλεμος ξεκίνησε πολύ πριν την τουρκική εισβολή του 1974.

Κρίσιμη καμπή

Δεν χρειάζεται κανείς να ασχολείται με το Κυπριακό για να αφουγκραστεί πως η κόπωση, η απαισιοδοξία αλλά και μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα, η οποία απορρέει από τη συζήτηση για μια λύση του Κυπριακού εκτός του πλαισίου της ομοσπονδίας, έχουν καταλάβει τη δημόσια σφαίρα. Από τη μία τα τετελεσμένα της Τουρκίας στην ΑΟΖ της Κύπρου κι από την άλλη η απουσία επανέναρξης διαλόγου στο Κυπριακό συγκλίνουν προς αυτήν την κατεύθυνση. Αυτό όμως που δείχνει να προκύπτει από μια ορθολογιστική ανάλυση των δεδομένων είναι πως ο προσεχής Σεπτέμβριος δεν θα κορυφώσει το Κυπριακό -ακόμη κι αν μπει σε μια τελική διαδικασία άτυπης πενταμερούς διαπραγμάτευσης μετά τη Νέα Υόρκη- με τρόπο ώστε να διανυθεί το τελευταίο μίλι του. Κι αυτή η διαδικασία μέχρι τις λεγόμενες εκλογές στην «ΤΔΒΚ» τον Μάρτιο του 2020 σηματοδοτεί μια κρίσιμη καμπή στην ιστορία του όπως τη γνωρίσαμε. Εντάσσοντας το άλυτο πρόβλημα σε, πραγματικά, αχαρτογράφητα νερά.

Προεκλογικός Ακιντζί

Στους «εορτασμούς» για τη μάχη της Τηλλυρίας (σ.σ. οι Τουρκοκύπριοι την αποκαλούν «αντίσταση στο Erenkoy») διέκρινε κανείς πώς επιδρά στην τουρκοκυπριακή πολιτική σκηνή ο προεκλογικός για τον Μάρτιο του 2020. Τα λεωφορεία με τους Τουρκοκύπριους πέρασαν το οδόφραγμα για να βρεθούν στον θύλακα των Κοκκίνων και να τελέσουν μνημόσυνο στους πεσόντες τους. Και παραβρέθηκε σύσσωμη η τουρκοκυπριακή ηγεσία. Η διαφορά όμως μεταξύ του Μουσταφά Ακιντζί και του Κουντρέτ Όζερσαϊ -του φαβορί για να κερδίσει τις «εκλογές» το 2020- ήταν εμφανής: Ο ένας πήγε με το λεωφορείο κι ο άλλος με το ελικόπτερο. Συνοδευόμενος μάλιστα από τον Τούρκο υπουργό Άμυνας Χουλουσί Ακάρ. Ο Ακιντζί, για πρώτη φορά την 8η Αυγούστου, βρέθηκε στο Καραβοστάσι, για την ανέγερση του μνημείου προς τιμήν του Τούρκου πιλότου Gengiz Topel που καταρρίφθηκε στην περιοχή εκείνο το καλοκαίρι πετώντας το F-100D του. Είναι ενδεικτικό ότι η τοποθέτηση ενός αεροσκάφους που βάφτηκε με τα χρώματα και με τους αριθμούς του Τούρκου πιλότου στο ήδη υπάρχον μνημείο καθώς και η παρουσία του Τουρκοκύπριου ηγέτη στην περιοχή έχει δύο τρόπους πρόσληψης: Αυτού που κυριάρχησε και κυριαρχεί στα Μέσα περί «προκλητικών πανηγυρισμών» και αυτού μιας προσεκτικότερης ανάλυσης που καταδεικνύει πως ο Τουρκοκύπριος ηγέτης έχει μπει ήδη σε μια προεκλογική διαδικασία απέναντι στον, πραγματικά, εκλεκτό της Άγκυρας. Αυτό που επίσης πρέπει να θυμηθούμε είναι πως ο Τούρκος πιλότος μπορεί να έριξε εμπρηστικές ναπάλμ σε ελληνοκυπριακές θέσεις, αλλά συνελήφθη ζωντανός αφού κατόρθωσε να χρησιμοποιήσει το κάθισμα εκτόξευσής του πριν από την κατάρριψή του. Και έχασε τη ζωή του ως αιχμάλωτος πολέμου όντας ο πρώτος πιλότος στην τουρκική πολεμική αεροπορία. Μια πτυχή της στρατιωτικής ιστορίας που θα έκανε τους (ενίοτε ναζιστές ιδεολογικά) Γερμανούς πιλότους της Λουφτβάφε και τους (καταπιεστές μας) Βρετανούς πιλότους της ΡΑΦ να… ντρέπονται δεδομένου του ιπποτικού μορατόριουμ που είχαν εγκαθιδρύσει μεταξύ τους στις αναμετρήσεις τους στον Β’ ΠΠ – ενίοτε δεξιώνοντας ο ένας τον άλλο. Αν η ε/κ ηγεσία πάντως το 1964 είχε στοιχειώδη στρατηγικό προσανατολισμό θα μπορούσε να διαπραγματευτεί κάτι με τον Τούρκο πιλότο σε καθεστώς αιχμαλωσίας. Και μια πτυχή της τουρκικής στρατιωτικής ιστορίας που θα συνδέει πάντα την Κύπρο και την πολεμική της αεροπορία.

Τι να αναμένουμε

Αναστασιάδης και Ακιντζί την Παρασκευή δεν συμφώνησαν σε όλα αλλά ούτε και… σκοτώθηκαν. Η νέα κάθοδος Λουτ θα δείξει εξάλλου στις αρχές Σεπτεμβρίου αν το μικρό περιθώριο για επανέναρξη του διαλόγου έχει κάποια χαραμάδα, ακόμη, ανοικτή. Οι επόμενοι μήνες επίσης θα κρίνουν αν τα αχαρτογράφητα νερά στα οποία μπαίνει το Κυπριακό θα έχουν και τις αντίστοιχες συνέπειες για τον κυπριακό ελληνισμό. Και αν η τελική επικράτηση Όζερσαϊ μάς κάνει να πεθυμήσουμε τον «προκλητικό Ακιντζί» που εκτός από τους «πανηγυρισμούς στα Κόκκινα» δήλωσε, κατ’ εξακολούθηση, ότι στην Κύπρο πόνεσαν και οι δύο κοινότητες από τα γεγονότα. Μέχρι τότε, για να επικαλεστούμε και τον Αγγελάκα από τις Τρύπες στην «6η Αυγούστου» (σ.σ. μια άλλη τραγική επέτειο βομβαρδισμών για την ανθρωπότητα), ζήτω οι βόμβες! Ζήτω το καλοκαίρι κύριοι! Και… ζήτω οι μαϊμούδες. Κυριότερα όμως ζήτω οι πρόσφυγες. Γιατί έτσι όπως το πάμε, δεν θα δούνε ποτέ τα σπίτια τους. Και όσο για τον Ακιντζί, θα πάρει το λεωφορείο της επιστροφής με άλυτο το Κυπριακό. Όπως γύρισε από τα Κόκκινα. Με συνεπιβάτη τον Νίκο Αναστασιάδη.

 

Twitter: @JohnPikpas

Οι επόμενοι μήνες επίσης θα κρίνουν αν τα αχαρτογράφητα νερά στα οποία μπαίνει το Κυπριακό θα έχουν και τις αντίστοιχες συνέπειες για τον κυπριακό ελληνισμό. Και αν η τελική επικράτηση Όζερσαϊ μάς κάνει να πεθυμήσουμε τον «προκλητικό Ακιντζί» που, εκτός από τους «πανηγυρισμούς στα Κόκκινα», δήλωσε, κατ’ εξακολούθηση, ότι στην Κύπρο πόνεσαν και οι δύο κοινότητες από τα γεγονότα