POWERED BY

Φόρμα αναζήτησης

Βουλιάζουμε



 

Για το ποιος ήταν ο μεγάλος νικητής και ποιος ο μεγάλος χαμένος των εκλογών, γράφτηκαν πολλά. Όπως γράφτηκαν και αναλύθηκαν η πανωλεθρία του ΑΚΕΛ, η άνοδος του ΕΛΑΜ, η επιβεβαίωση ότι το πελατειακό κράτος πάντοτε θα αποτελεί κεντρικό κομμάτι της πολιτικής μας (ΔΗΠΑ), η αδυναμία των Οικολόγων να αξιοποιήσουν έστω και στο ελάχιστο τη δυναμική που τους έδωσε η σημερινή συγκυρία, το 14% των ψηφοφόρων που έμεινε εκτός Βουλής και το 35% της αποχής. Πέραν όμως των αριθμών, αυτές οι εκλογές ανέδειξαν κάποια στοιχεία, διαμόρφωσαν κάποια δεδομένα που αναμένεται ότι θα καθορίσουν τις πολιτικές πραγματικότητες της χώρας τα επόμενα χρόνια. Ενώ έστειλαν ένα ξεκάθαρο μήνυμα, απαντώντας και στο δίλημμα που είχε θέσει προεκλογικά ο Νίκος Τορναρίτης «είτε αλλάζουμε, είτε βουλιάζουμε».

Το πρώτο στοιχείο που ανέδειξαν οι εκλογές είναι ότι η κυπριακή κοινωνία συντηρικοποιείται περαιτέρω, και αυτό αναμένεται ότι θα συνεχίσει να γίνεται καθορίζοντας τον τρόπο που πολιτεύονται δυνάμεις που βρίσκονται στην Κεντροδεξιά, και κυρίως το κυβερνών κόμμα. Ο ΔΗΣΥ, όπως και στις ευρωεκλογές, επέλεξε ξεκάθαρα ακροατήριο – το βαθιά συντηρητικό κομμάτι του κόμματος καθιστώντας σε πολλά σημεία τη ρητορική του ταυτόσημη με αυτή της Ακροδεξιάς. Ώς έναν βαθμό, του βγήκε. Σε αυτό το ακροατήριο θα επιδιώξει να απευθυνθεί το επόμενο διάστημα -αφήνοντας στο περιθώριο το πιο προοδευτικό του κομμάτι που δεν είναι το ίδιο πιστό- με πιο πιθανή μια μεγαλύτερη στροφή προς τον συντηρητισμό. Με δεδομένη και την απουσία ενός φιλελεύθερου χώρου που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως απειλή και απευθυνόμενο σε μία βάση (και κοινωνία) κατά βάση συντηρητική αναμένεται ότι θα σκληρύνει περαιτέρω τη στάση του σε θέματα όπως το μεταναστευτικό, αγκαλιάζοντας παράλληλα το τρίπτυχο πατρίς-θρησκεία-οικογένεια (ένα τρίπτυχο το οποίο είναι βαθιά ριζωμένο στην κυπριακή κοινωνία), προσεγγίζοντας περαιτέρω το ΕΛΑΜ και αφήνοντας εκτός κόμματος τις φιλελεύθερες φωνές.

Το δεύτερο στοιχείο είναι πως η νέα μεγάλη άνοδος της Ακροδεξιάς (30% αύξηση σε ψήφους, διπλασιασμός εδρών) κλείνει μια για πάντα τη συζήτηση κατά πόσο ο συγκεκριμένος χώρος αποτελεί ψήφο διαμαρτυρίας και επιβεβαιώνει ότι για το επόμενο τουλάχιστον διάστημα θα αποτελέσει έναν σημαντικό παράγοντα της κυπριακής πολιτικής σκηνής. Η Ακροδεξιά εμπεδώνεται ως μια ισχυρή κομματική δύναμη, κυρίως όμως ως μια ισχυρή πολιτική φωνή. Είναι ξεκάθαρο ότι οι θέσεις του ΕΛΑΜ στα θέματα του Κυπριακού, της μετανάστευσης, ο ρατσιστικός και ξενοφοβικός λόγος έχουν μεγάλη απήχηση στην κοινωνία. Κάτι που επιβεβαιώθηκε όχι μόνο από την αύξηση των ποσοστών του, αλλά και από την εκλογή Σύκα π.χ. στη Λεμεσό (που πριν κάποιους μήνες δήλωνε περήφανος ρατσιστής) και την παρ’ ολίγον εκλογή του Πελεκάνου στη Λευκωσία με έναν βαθιά συντηρητικό και ξενοφοβικό λόγο και επίκεντρο την εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού. Το επόμενο διάστημα μάλιστα αναμένεται ότι βοηθούμενο και από την προσπάθεια του ΔΗΣΥ να μειώσει περαιτέρω τις εκροές προς το ΕΛΑΜ θα καθορίσει τον δημόσιο διάλογο, και θα σπρώξει περαιτέρω τη ρητορική και τα ψηφοδέλτια προς τα Δεξιά.

Η πανωλεθρία του ΑΚΕΛ, όπως καταγράφηκε και σε αυτές τις εκλογές υπό ιδιαίτερα μάλιστα ευνοϊκές για την αντιπολίτευση συνθήκες (και χωρίς ουσιαστικά ανταγωνισμό στον ιδεολογικό του χώρο), έχει και ξεκάθαρα αίτια, αντικατοπτρίζει σε μεγάλο βαθμό και τις προοπτικές του. Η Αριστερά δείχνει εδώ και καιρό να βρίσκεται σε τέλμα από το οποίο είναι πολύ δύσκολο να δει κανείς πώς μπορεί να εξέλθει. Η απώλεια της ηθικής υπεροχής που διακήρυττε (η οποία επιβεβαιώθηκε και σε αυτή την εκλογική μάχη), η αποτυχία της να εκσυγχρονιστεί και η πεποίθηση πως δεν είναι σε θέση να το πράξει, σε συνδυασμό και με τις τεράστιες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Αριστερά παγκοσμίως, καθιστούν την προσπάθεια επαναφοράς ένα εγχείρημα που κανείς δεν μπορεί με αυτοπεποίθηση να ισχυριστεί ότι είναι εφικτό. Χωρίς δυναμική, χωρίς διαφορετική ρεαλιστική διάδοχη κατάσταση στον ορίζοντα, με το Κυπριακό να έχει κουράσει και να μην προσελκύει το ίδιο ενδιαφέρον, θα χρειαστούν τεράστιες τομές, αλλά και να ευνοηθεί από τις συγκυρίες, με τα δεδομένα όμως σήμερα να δείχνουν ότι πιο πιθανή είναι η περαιτέρω συρρίκνωση του ΑΚΕΛ παρά η μετατροπή του και πάλι σε κόμμα εξουσίας.

Πέραν όμως των όποιων πολιτικών αναλύσεων και εκτιμήσεων, αυτές οι εκλογές έστειλαν και ένα ξεκάθαρο μήνυμα. Αυτή η χώρα αδυνατεί κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες να γυρίσει σελίδα. Πέραν κάποιας πτώσης των ποσοστών των μεγάλων κομμάτων, κάποιων φωνών διαμαρτυρίας, το κομματικό κατεστημένο ελάχιστα ενοχλήθηκε. Η πρωτόγνωρη θεσμική διαφθορά που άγγιξε και τον Πρόεδρο μπορεί να μονοπώλησε την προεκλογική, δεν αποτέλεσε όμως καθοριστικό παράγοντα στον τρόπο που ψήφισε ο κόσμος. Ούτε ήταν αρκετή για να δημιουργηθεί ένας σοβαρός πολιτικός σχηματισμός που θα μπορούσε να δώσει διέξοδο στον ψηφοφόρο. Είτε αυτό οφείλεται στο ότι ο πολίτης ταύτισε ολόκληρο το σύστημα με τη διαφθορά, είτε στο ότι δεν ενοχλείται από αυτή σε βαθμό που να καθορίζει τις επιλογές του, είτε λόγω του ότι υπάρχει ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας που κερδίζει από τον τρόπο που λειτουργεί το σύστημα -ώστε σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ένα άλλο μεγάλο κομμάτι απέχει- να μπορεί το σύστημα να συντηρείται, γεγονός είναι ότι οι πολιτικές πραγματικότητες ελάχιστα άλλαξαν από ένα ζήτημα που σε οποιαδήποτε άλλη χώρα θα αναποδογύριζε τον κομματικό χάρτη. Είναι προφανές ότι για τον μέσο πολίτη διλήμματα όπως αυτά που έθεσε ο Νίκος Τορναρίτης δεν υφίστανται. Γι’ αυτό και το πιο πιθανό είναι ότι θα συνεχίσουμε να βουλιάζουμε.

antopoly@cytanet.com.cy

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.