Φόρμα αναζήτησης

Τζάμπα μαγκιές με τις τράπεζες

Αν η Βουλή ήθελε να στείλει μήνυμα στον τραπεζικό κλάδο να είναι προσεκτικός με τα θέματα εκποιήσεων, αυτό έγινε, με την κατάθεση των σχετικών τροποποιήσεων στην επιτροπή Οικονομικών. Δεν χρειαζόταν να ψηφίσει και τις σχετικές τροπολογίες.

Το θέμα είναι σοβαρό. Είναι προβληματικό να πιστεύουμε πως ότι οι τράπεζες στην Κύπρο αντέχουν πειραματισμούς και αλλαγές που παραβιάζουν αυτά που συμφωνήσαμε με τους επόπτες. Αυτό ακριβώς κάναμε. Έναν χρόνο αφότου συρθήκαμε στο κλείσιμο του Συνεργατισμού, και αφού δεχτήκαμε τα πάντα για να γλυτώσουμε τους καταθέτες του, ερχόμαστε τώρα να αλλάξουμε τους κανόνες του παιχνιδιού παίρνοντας επικίνδυνα ρίσκα.

Τζάμπα μαγκιά δηλαδή. Όπως τζάμπα μαγκιά ήταν και οι τραπεζικές νομοθεσίες που ψήφισε η Βουλή το 2016. Λίγο μετά δηλαδή αφού πήραμε ότι ήταν να πάρουμε από το μνημόνιο, η Βουλή ψήφισε μία νομοθεσία που υποσχόταν πως θα κατέβαζε τον χρόνο των εκποιήσεων στα τέσσερα χρόνια. Αυτά έγιναν εφτά στην πορεία και όταν πέρσι έβαζε λουκέτο ο Συνεργατισμός, αυτά είχαν φτάσει στα 10. Όσο, δηλαδή, υπολόγιζαν οι δανειστές μας τον χρόνο ανάκτησης υποθήκης 2012/13, τότε που μας άφηναν με μόνη επιλογή το κούρεμα των καταθετών.

Παρόλα αυτά, η Βουλή δεν άντεξε στον πειρασμό και ψήφισε αλλαγές που αυξάνουν τον χρόνο των εκποιήσεων. Άμοιρο ευθυνών δεν είναι ούτε και το κράτος. Έξι χρόνια μετά που μετάτρεψε καταθέτες σε μετόχους, δεν κατάφερε να προχωρήσει με τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στη δικαιοσύνη, ώστε να μην χρειάζεται μια δεκαετία για εκδίκαση των διαφορών των δανειοληπτών με τις τράπεζες. Αν η Βουλή θέλει πραγματικά να προστατεύσει τους δανειολήπτες, θα πρέπει να ξεκινήσει να σκέφτεται τρόπους να υποχρεώσει το κράτος να επισπεύσει τις διαδικασίες απονομής δικαιοσύνης. Θα επωφεληθούν και όσοι δεν είναι δανειολήπτες από την επίσπευση των δικαστικών διαδικασιών.

Αυτούς που σίγουρα δεν θα βοηθήσουν οι αλλαγές που πέρασε η Βουλή, είναι τους δανειολήπτες που εξυπηρετούν τα δάνεια, καθώς το κόστος των τραπεζών σε τέτοιες περιπτώσεις μεταφράζεται σε αυξήσεις στο κόστος δανεισμού. Δεν θα βοηθήσει ούτε και τις τράπεζες που ετοιμάζονται τους επόμενους μήνες να πουλήσουν τα εναπομείναντα κόκκινα δάνεια που τους απομένουν. Με τέτοιες κινήσεις, αυτά είναι πιθανόν να πουληθούν για ένα κομμάτι ψωμί. Ας μην απορούν λοιπόν οι νομοθέτες για τη χαμηλή τιμή πώλησης και τα κενά στα κεφάλαια που αυτό μπορεί να προκαλέσει. Ας μην αναρωτιούνται και για την καχυποψία που έχουν οι πολίτες μαζί τους. Οι πολίτες νιώθουν πολύ πιο ευάλωτοι από δανειολήπτες με ΜΕΔ, και δεν βλέπουν τους νομοθέτες να επιδεικνύουν ανάλογη ευαισθησία για τα δικά τους.