Φόρμα αναζήτησης

Του γελασμάτου κάποτε αλλά κυρίως της αντροπής, Πρόεδρε

Είναι και πράγματα με τα οποία γελάει κανείς. Αν και ίσως δεν θα έπρεπε.

Όπως λ.χ. το να επικαλείται η κυβέρνηση «λόγους ασφάλειας» για τη -στα μουλωχτά- «ναύλωση» αεροσκάφους από τον Πρόεδρο και, στην ερώτηση της Κατερίνας Ηλιάδη, ποιοι είναι αυτοί οι λόγοι να ψελλίζει κάτι για το… πόδι του Προέδρου!

Στα κυπριακά: του γελασμάτου. Και σαφώς υπάρχουν, ναι, αμέτρητοι ηλίθιοι σε αυτήν τη χώρα και είναι έτοιμοι να χάψουν το καθετί νοουμένου ότι τους το σερβίρει ο «δικός τους» Πρόεδρος ή το «δικό τους» κόμμα, αναλόγως.

Όμως, τι να γίνει; Ο υπόλοιπος κόσμος θέλει απαντήσεις. Και απαντήσεις ΔΕΝ έχει λάβει, Πρόεδρε. Για αυτό σταματήστε να παίζετε με τη νοημοσύνη και την υπομονή του. Και τοποθετηθείτε με κάτι πέραν των υπεκφυγών.

Έχουμε και λέμε: Η κυβέρνηση η οποία χλεύαζε (μαζί μας) ως αντιπολίτευση την προηγούμενη κυβέρνηση για τη ναύλωση αεροσκάφους (με όλες τις διαδικασίες μάλιστα) και η οποία κατήργησε τάχα μέχρι και τα business class των υπουργών της για να μας δείξει πόσο εννοούσε την… αλλαγή- αυτή, λοιπόν, η κυβέρνηση, περιμένουμε από την Κυριακή να δώσει στοιχεία για την τυχαία (έχει σημασία) αποκάλυψη της συνέχειας της ιστορίας με τη χρήση των αεροπλάνων αυτών. Της συνέχειας ναι.

Αντί συγκεκριμένων απαντήσεων και στοιχείων, η κυβέρνηση μιλά αορίστως για «σύμβαση» αγνώστων λοιπόν στοιχείων, η οποία δεν αποκαλύπτεται και η οποία υποτίθεται ότι έγινε στη βάση προσφορών, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να μην είναι σε θέση να μας πει πόσα πληρώνει το κράτος βάσει της σύμβασης αυτής.

Τα αεροσκάφη ανήκουν σε εταιρεία σαουδαραβικών συμφερόντων.
Και η κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να απαντήσει απλά ερωτήματα όπως:

1) εάν η εταιρεία αυτή είναι ιδιοκτησίας ενός ατόμου με το οποίο ο Πρόεδρος και το περιβάλλον του διατηρούν φιλικές αλλά και άλλες ενδεχομένως σχέσεις,
2) εάν το άτομο αυτό έλαβε λ.χ. διαβατήριο της Κυπριακής Δημοκρατίας,
3) εάν σχετίζεται με τις διακοπές του εν ενεργεία Προέδρου μας και της οικογένειάς του ολόκληρης φιλοξενουμένων (…) στις Σεϋχέλλες
4) πότε υπογράφηκε η σύμβαση – φάντασμα και πόσες φορές προηγουμένως ο Πρόεδρος έτυχε να πετάξει με αυτά τα αεροσκάφη και υπό ποίες συνθήκες,
5) εάν μέλη της οικογένειάς του πέταξαν και αυτά σε ιδιωτικά ταξίδια με τα συγκεκριμένα αεροσκάφη, τι πλήρωσαν, εάν πλήρωσαν και ποιος τα πλήρωσε αυτά.
Επίσης, 6) εάν σε επίσημες αποστολές πέταξαν μαζί με τον Πρόεδρο πρόσωπα του οικογενειακού του περιβάλλοντος και του επιχειρηματικού περιβάλλοντος της οικογένειας για δουλειές, αφού ο Πρόεδρος επιμένει πως το γραφείο του, είναι «πρώην γραφείο» του και δεν θα πω κάτι επ’ αυτού.

Όλα αυτά κυκλοφορούν εδώ και καιρό. Και υπάρχουν κι άλλα.

Ο Πρόεδρος, ως ένας εξ αυτών που έκραζαν τον προκάτοχό του για την πρακτική αυτή, είναι πολιτικά εκτεθειμένος αλλά αυτό, αφενός μεν είναι το λιγότερο, αφετέρου δε είναι σαν τη βροχή που ο βρεγμένος δεν τη φοβάται. Νομίζω πως κανένας Πρόεδρος δεν εξετέθη τόσο όσο ο συγκεκριμένος.

Από εκεί και πέρα, το ζήτημα χοντραίνει. Διότι πίσω από την αδυναμία της κυβέρνησης να τα μαζέψει, μια αδυναμία η οποία γίνεται χειρότερη από τα μισόλογα με τα οποία απαντά για τη «σύμβαση» χωρίς να τολμά να δώσει όλα τα στοιχεία, πίσω λοιπόν από την αδυναμία αυτή κρύβεται κάτι το οποίο το Προεδρικό έχει την ευθύνη, επιτέλους, να εξηγήσει.

Και είναι κάτι το οποίο δεν θα μαθαίναμε ποτέ, εάν δεν παρουσιαζόταν το πρόβλημα τις προάλλες στην πτήση του Προέδρου από τη Νέα Υόρκη. Στην οποία Νέα Υόρκη, είχε πάει και η οικογένεια για να του πει το Happy Birthday. Αλήθεια, πώς ταξίδεψαν οι υπόλοιποι;

Επίσης, πόσα -με στοιχεία όμως- στοίχισε και αυτή η πτήση και γιατί επιλέγηκε όπως και σε άλλες περιπτώσεις αυτή η χλιδάτη επιλογή, τη στιγμή που όλοι ξέρουμε ότι συνδέσεις για τη Νέα Υόρκη υπάρχουν -δόξα τω ανυπάρκτω- πάμπολλες. Και οι ημερομηνίες της Γ.Σ. του ΟΗΕ είναι γνωστές μήνες πριν.

Θα περίμενε κανείς πως, με όλες τις υπόλοιπες υποθέσεις που τον αφορούν -από τις εκθέσεις τύπου OCCRP και το πόθεν έσχες που δηλώνει με τα αμπέλια των θείων μέχρι και την Dolce Vita του οίκου των Καρνταναστάσιανς (σ.σ. όπως υπέροχα τους βάφτισε ο Μαρίνος Νομικός) αλλά και όλην την αδιαφάνεια των ημερών του- ο Νίκος Αναστασιάδης θα έκανε έναν πιο προσεκτικό χειρισμό αυτού του ζητήματος, αντί να βάζει τον Πρόδρομο και άλλους να λένε άρες – μάρες, στα ΜΜΕ.

Το γιατί δεν το κάνει, νομίζω ότι πρέπει να αναζητηθεί στο πώς καταφέρνει ακόμα να περιπαίζει τις μάζες των «δικών του» κομματικών αμνών και να απολαμβάνει -αυτό είναι και το χειρότερο και πιο επικίνδυνο- ασυλίας από τα πλείστα ΜΜΕ.

Μια ασυλίας, ουδόλως άσχετης με μια μικρή παρέα ανθρώπων και συμφερόντων, η οποία, στη μετά το κούρεμα εποχή, τα ελέγχει -σχεδόν- απόλυτα. Έτσι που ελάχιστοι να του ζητούν απαντήσεις. Και οι πλείστοι να τον δοξάζουν ενίοτε.

Ενδεικτικό της ξεφτίλας, είναι το γεγονός ότι ΜΜΕ έστειλε την Κυριακή έκτακτη ειδοποίηση στην οποία έλεγε ότι η κυβέρνηση… Θα απαντήσει με στοιχεία για το αεροπλάνο. Δημοσιογράφοι και ΜΜΕ, πλάσαραν ως έκτακτη «είδηση», το τηλεφώνημα από το Προεδρικό, με την υπόσχεση για παροχή στοιχείων τα οποία δεν είδαν καν!

Κάποια, λοιπόν, στιγμή, τα αστεία φτάνουν στο τέλος τους. Ας δουλεύουν τα αρνιά των κομμάτων τους όσο θέλουν. Τον μισθό τους, όμως, τον πληρώνουν όλοι, όχι μόνο οι ηλίθιοι. Και αυτοί οι τελευταίοι απαιτούν εξηγήσεις και έναν στοιχειώδη σεβασμό.

Σε ‘σας το λέω, Πρόεδρε, ναι.