Φόρμα αναζήτησης

Tώρα πια, δυστυχώς, μόνο με κέρφιου. Και πάλι αμφίβολο είναι…

Την Πέμπτη το βράδυ, το Ισραήλ, μια χώρα στην οποία το ιστορικό της εξάπλωσης του κορωνοϊού είναι πολύ παρόμοιο με το δικό μας –η ιδιοσυγκρασία του κόσμου επίσης αλλά, δυστυχώς για εμάς, όχι και η οργάνωση των πολιτών, η επάρκεια των νοσοκομείων και πολλά άλλα– το Ισραήλ, λοιπόν, ανακοίνωσε ότι σε ένα 24ωρο είχε καταγράψει 244 νέα κρούσματα ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των περιστατικών στη χώρα σε 677.

Και χθες μάλλον αλλά δυστυχώς το κείμενο αυτό γράφεται Παρασκευή απόγευμα και τα Ιεροσόλυμα δίνουν τους αριθμούς της ημέρας το βράδυ. Δεν έχει σημασία όμως. Το σημαντικό είναι αλλού. Και μας αφορά άμεσα.

Η γειτονική χώρα παρά τα αρκετά αυστηρά μέτρα και την πειθαρχία που ομολογουμένως υπάρχει εκεί –αλλά και τη συνεχή εκπαίδευση του πληθυσμού λόγω των συνθηκών της στον στρατό και στην πολιτική προστασία– είδε τα κρούσματά της να πολλαπλασιάζονται τρομακτικά. Στις 11/3, μόλις οκτώ μέρες πριν φτάσουν τα 677, το Ισραήλ κατέγραφε μόλις 70 περιστατικά.

Όσο για την πορεία της αύξησης, πριν φτάσουμε στην έκρηξη ή καλύτερα την ανακάλυψη αυτών των περιστατικών τα οποία οι ειδικοί εκτιμούν ότι είναι πολλαπλάσια, όπως και σε κάθε άλλη χώρα μέχρι να εκδηλωθούν, η πορεία αυτή λοιπόν παρέμενε σχετικά χαμηλή και σχετικά σταθερή για μέρες.

Είναι αυτό που περιμένουμε και εμείς. Η διαφορά είναι πως το Ισραήλ, όπως είπα και πριν, αν και ανακαλύπτει λόγω του ιού τραγικά προβλήματα ακόμα και στο δικό του φημισμένο σύστημα νοσηλείας και παροχών –κάντε μια μικρή σύγκριση εδώ ακριβώς με το δικό μας κιόλας– παρ’ όλα αυτά, λοιπόν, έχει μεγάλη επάρκεια. Πάλι εν αντιθέσει με εμάς.

Διαθέτει ειδικές αποθήκες με χιλιάδες αναπνευστήρες για περίπτωση ανάγκης και παράγει το ίδιο αναπνευστήρες, το κλειδί στη διάσωση ανθρώπων και η αχίλλειος πτέρνα για εμάς αλλά και την Ιταλία λ.χ. όπου αναλογεί ένας για τρεις ασθενείς που διακομίζονται. Και οι γιατροί, αν δεν είναι και οι ίδιοι ασθενείς πλέον και άρα εκτός συστήματος, αποφασίζουν ποιος θα τον πάρει και αφήνουν τους άλλους στο έλεος της φύσης.

Τους αφήνουν πρακτικά να πεθάνουν, σε πολλές περιπτώσεις, διότι δεν έχουν άλλη επιλογή.

Με βάση το τι ισχύει διεθνώς, κοινό μυστικό είναι πως η Κύπρος είναι μια τραγωδία την οποία περιμένουμε να εκδηλωθεί. Οι αρμόδιοι προσπαθούν να το μεταφέρουν στον λαό και να μας κάνουν να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν μιλάμε για το εάν αλλά για το πότε, σε ένα σύστημα υγείας το οποίο δεν θα αντέξει κάτι τέτοιο και ήδη απειλείται με κατάρρευση.

Είναι λογικό ότι η κυβέρνηση και το κράτος προσπαθούν, βασιζόμενα και στην υπευθυνότητα του καθενός μας, να αποφύγουν ακόμη πιο δραστικά μέτρα, όπως η επιβολή κατ’ οίκον περιορισμού με περιορισμένες δυνατότητες εξόδου –σουπερμάρκετ και φάρμακα αυστηρά– προκειμένου να διασωθεί ό,τι μπορεί (εάν μπορεί…) από την οικονομία και να μην προκληθεί κι άλλος πανικός.

Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει εάν θα το καταφέρει, οι προχθεσινές άλλωστε αποφάσεις στο Εθνικό Συμβούλιο είναι μια τελευταία ευκαιρία που δόθηκε.

Μια ευκαιρία, όμως, που δυστυχώς δεν δούλεψε και δεν δουλεύει παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της πλειονότητας των πολιτών η οποία, πλειονότητα, αντέδρασε και αντιδρά με υπευθυνότητα. Είτε κατανοούν όλοι πως πρακτικά ο αριθμός των γνωστών κρουσμάτων είναι η εικόνα που ίσχυε περίπου προ 15νθημέρου.

Και η μερίδα εκείνη η οποία επιμένει να μην καταλαβαίνει δεν είναι ούτε τόσο μικρή, ούτε αμελητέα αριθμητικά, πολύ περισσότερο μάλιστα σε μια υπόθεση στην οποία και το ένα κρούσμα μπορεί να προκαλέσει τεράστια ζημιά. Και δεν είναι μόνο οι αμετανόητοι ταλιμπάν, με τις μεταλήψεις και τους εκκλησιασμούς, πλέον.

Η απίστευτη εικόνα της συνάθροισης εφήβων σε πόλεις και χωριά για το «έθιμο» της λαμπρατζιάς το οποίο παίζει τώρα εβδομάδες πριν, κάθε νύχτα, σε μια χώρα υπό περιορισμό είναι άλλη μια βόμβα. Όσοι ζείτε κοντά σε εκκλησίες τα βλέπετε και τα ξέρετε.

Πέρα από την οχληρία, τις κλοπές και τα ακατάλληλα υλικά που καίγονται και απειλούν την υγεία όλων είναι και μη τήρηση της απόστασης ανάμεσα στα παιδιά αυτών των εγκληματικά ανεύθυνων, η από κοινού μεταφορά πραγμάτων και πολλά άλλα αδιανόητα.

Αλλά και πέρα από αυτό, τα βλέπετε και εσείς. Υπάρχουν καφετέριες και άλλοι χώροι, κυρίως εκτός των αστικών ορίων, οι οποίοι παραβιάζουν το διάταγμα με διάφορα κόλπα.

Όπως υπάρχουν και πολλοί άνθρωποι που δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι δεν επιτρέπεται να κατεβαίνουν οικογενειακώς στις υπεραγορές και μάλιστα, ερωτώμενοι ακόμα και από δημοσιογράφους να απαντούν ότι (το ζευγάρι) δεν είχε πού να αφήσει τα μωρά!

Και άλλοι οι οποίοι απλώνουν ακόμα τα ξερά τους σε φούρνους και υπεραγορές χωρίς γάντια και ψηλαφίζουν φρούτα, λαχανικά, αλμυρά και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς.

Αλλά και το πλέον αδιανόητο όλων: φοιτητές και άλλοι σε καραντίνα στις Πλάτρες να κάνουν βόλτες στο χωριό και να ψωνίζουν όπως και τόσα, μα τόσα άλλα.

Κανείς μας δεν θέλει να περνά αυτό που περνάμε. Υπάρχουν όμως, όταν δεν αντέχει, πιο ασφαλείς λύσεις, όπως μια βόλτα σε ένα από τα πάρκα ή σε άλλους ανοιχτούς χώρους εκτός πόλεων.

Τα περιστατικά ανυπακοής είναι αμέτρητα και κάποια είναι επικίνδυνα σε μαζικό επίπεδο και, δυστυχώς, εδώ δεν βλέπουμε να γίνεται αυτό που έγινε στην Ελλάδα, όπου εγκαίρως επιβλήθηκε ο νόμος, συνελήφθησαν οι παραβάτες, στάλθηκαν στο δικαστήριο και από εκεί κατευθείαν στη φυλακή. Κατευθείαν όμως.

Τα πράγματα δεν είναι αστεία, εάν υπάρξει μια τέτοια έκρηξη και εδώ θα μιλάμε για αριθμούς νεκρών τους οποίους κανείς μας δεν θέλει ούτε να σκέφτεται. Διότι το σύστημα νοσηλείας, απλά και μαθηματικά, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να το αντέξει.

Για αυτό, ήρθε μάλλον –δυστυχώς– η ώρα να γίνουν πράγματα που κανείς μας δεν θέλει. Με πρώτη την απόλυτη απαγόρευση κυκλοφορίας με εξαίρεση την αγορά τροφίμων και φαρμάκων όπως ήδη ισχύει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, προκειμένου να μην φτάσουμε στο σημείο να χρειαστεί να κάνουμε αυτό που έκαναν αλλού με τις παρακολουθήσεις των υπό περιορισμό μέσω κινητών τηλεφώνων και την αναστολή πιο σημαντικών προσωπικών ελευθεριών.

Είναι ώρα να αναμετρηθούμε με τον κακό μας εαυτό και με τους ανεύθυνους ανάμεσά μας, πριν να είναι αργά και πριν αρχίσουμε να μετράμε, αν ζήσουμε και εμείς, τις απώλειες λόγω μιας μερίδας ανάλγητων και κοινωνικά επικίνδυνων.

Και ενός κράτους που δεν τολμά να επιβάλει την τάξη για τη ζωή και την ασφάλεια των υπολοίπων. Δυστυχώς.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.