Φόρμα αναζήτησης

Το τραπέζι των αερίων

Όταν γράφονταν αυτές οι γραμμές, το γραφείο της ύπατης εκπροσώπου της ΕΕ Φεντερίκα Μογκερίνι είχε μόλις ανακοινώσει πως μετά από συνομιλία με τον Κύπριο ΥΠΕΞ Νίκο Χριστοδουλίδη, η ΕΕ επαναδιατύπωσε τη θέση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Ιουλίου στηρίζοντας τη θέση της Κύπρου για την κυριαρχία της. Το νέο στοιχείο ήταν το κάλεσμα στην Τουρκία να απαντήσει θετικά στην πρόσκληση της Λευκωσίας για να συζητήσουν τα θέματα ΑΟΖ.

Από τώρα μέχρι τη Δευτέρα το πρωί που θα κυκλοφορήσει η εφημερίδα δεν ξέρω τι μπορεί να μεσολαβήσει. Η Τουρκία μέσω του δικού της ΥΠΕΞ θα επαναλάβει τη θέση της πως τάχα η κύριά της ανησυχία είναι οι Τουρκοκύπριοι (ξέρει πως είναι μια ασφαλής μπλόφα όσο εμείς υπαναχωρούμε από την πολιτική ισότητα και όσο οι Ευρωπαίοι και τόσοι άλλοι ξέρουν τα φάουλ μας). Η κυβέρνηση μάλλον δεν θα απαντήσει γιατί είναι πιο σημαντικό να απαντά στο εσωτερικό (γιατί έξω τι να πει πια). Και πάει λέγοντας.

Αυτό που έχει σημασία είναι το πώς ξεκινά η ανακοίνωση. Οι ενέργειες αυτές της Τουρκίας, σημειώνεται, έρχονται τη στιγμή που βρίσκονται σε εξέλιξη έντονες προσπάθειες για επανέναρξη της διαπραγμάτευσης υπό την αιγίδα του γ.γ. του ΟΗΕ. Και «εξακολουθεί να είναι κρίσιμης σημασίας η διασφάλιση ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος γι’ αυτές τις συνομιλίες». Στο τέλος γίνεται μια αναφορά για την πιθανότητα στοχευμένων μέτρων, προϊδεάζοντας ενδεχομένως για ένα νέο σίριαλ υψηλών προσδοκιών για εσωτερική κατανάλωση…

Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει άλλη λύση από την επιστροφή στο τραπέζι, μετά τα δύο χρόνια αυτογκόλ του Προέδρου, με τα οποία έδωσε το περιθώριο στην Τουρκία να μιλά για άλλες βάσεις λύσης (και με κομματικούς αρχηγούς -σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν την Παρασκευή και αφορούν τον Μ. Σιζόπουλο- να επιχειρηματολογούν πως δεν χρειάζεται ένα κοινό ανακοινωθέν των κομμάτων).

Και μάλλον θα δεχτούμε να συνεχιστεί η προσπάθεια επανέναρξης των συνομιλιών όντας αποδυναμωμένοι, με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη να έχει ήδη διαμηνύσει παντού πως διαπραγματεύσεις εν μέσω προκλήσεων δεν γίνονται. Όπως έκανε και επί Έρογλου μπλοφάροντας και φέρνοντας το Μπαρμπαρός. Τότε τον είχε σώσει (και) η εκλογή Ακιντζί. Σήμερα ίσως ελπίζει για εκλογή Όζερσαϊ, για να μπορεί να έχει απέναντί του έναν βολικό αντίπαλο που θα μπορεί να παρουσιάσει πιο εύκολα ως άτεγκτο νεο-Ντενκτάς.

Τον Ιούλιο του 2017, η Τουρκία βρέθηκε σε ένα τραπέζι με όλους τους παίκτες του Κυπριακού να την πιέζουν να δώσει τέλος στις εγγυήσεις και τα επεμβατικά δικαιώματα, ρίχνοντάς της το κοκκαλάκι του αγήματος για μερικά χρόνια. Σήμερα, όταν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης θα εξαναγκαστεί να επιστρέψει στο τραπέζι, δεν θα καλείται να ανταλλάξει πολιτική ισότητα με εγγυήσεις. Αλλά θα έχει στο τραπέζι για να δώσει και το φυσικό αέριο, και ενδεχομένως ακόμα και οριοθέτηση ΑΟΖ. Όχι ως κάτι που θα συζητούσε με την Τουρκία η ανεξάρτητη, ομοσπονδιακή Κυπριακή Δημοκρατία. Αλλά ως μέρος του πακέτου λύσης, εάν και εφόσον.