Φόρμα αναζήτησης

Το προφίλ του Κύπριου ευρωβουλευτή

H υποψηφιότητα στις ευρωεκλογές φαντάζει ως κάτι ιδιαίτερα ελκυστικό για κάποιους, λόγω του κύρους και των οικονομικών απολαβών. Άλλοι το βλέπουν ως μεταβατικό βήμα από μια κατάσταση σε μια άλλη καλύτερη στο μέλλον, ενώ λίγοι είναι αυτοί που πραγματικά έχουν τις γνώσεις, την ικανότητα και τη διάθεση να συνεισφέρουν ουσιαστικά από το πόστο αυτό.

Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο όπου ο κάθε ψηφοφόρος θα πρέπει να αναμετρηθεί με την ευθύνη που του αναλογεί, ενόψει Ευρωεκλογών. Καλές οι προβεβλημένες για διάφορους λόγους, πολιτικές και άλλες μορφές, όμως η προβολή είναι αρκετή; Κάποιοι «εκλεκτοί» από κάθε πολιτικό χώρο έχουν τα φώτα της δημοσιότητας στραμμένα πάνω τους, με αποτέλεσμα να δημιουργούν εντυπώσεις. Είναι όμως οι εντυπώσεις αρκετές;

Πρώτη διάκριση που θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας, είναι πως οι Ευρωεκλογές δεν είναι τοπικές εκλογές. Θα πρέπει να έχουν και τη δική τους ατζέντα θεμάτων προς συζήτηση. Εμείς δε, ως πολίτες, θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι πρέπει να μας απασχολούν και θέματα που δεν περιορίζονται στο χωριό ή τη χώρα μας…

Ένα από τα κύρια ερωτήματα που πρέπει ο καθένας να απευθύνει στον ίδιο του τον εαυτό, είναι κατά πόσο θέλει ένα ευρωβουλευτή, πραγματικά χρήσιμο για το ευρωκοινοβούλιο και την Κύπρο ή αν θέλει απλά κάποιον ο οποίος θα κινδυνεύει να χαρακτηριστεί γραφικός με τις τοποθετήσεις του, σε μια προσπάθεια απλά να αναδειχθεί μέσα από ανακοινώσεις και δηλώσεις, οι οποίες στο τέλος της ημέρας λίγους ενδιαφέρουν.

Δεν θα μπω καν στη διαδικασία να αναφερθώ σε υποψήφιους που υποστηρίζουν εθνικιστικές, φασιστικές, ναζιστικές, ρατσιστικές και άλλες αντιλήψεις, γιατί θεωρώ αυτονόητο ότι κανένας νοήμων άνθρωπος δεν θα ήθελε να ρίξει σε τέτοιο επίπεδο την εκπροσώπηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην Ευρώπη. Η χειρότερη συνταγή με την οποία θα μπορούσε να προσεγγίσει κανείς το ευρωκοινοβούλιο, είναι να πάει με σκοπό να διαλαλήσει πράγματα ή να επιβάλει στους υπόλοιπους τα εθνικά του συμφέροντα. Τότε είναι που χάνει το παιχνίδι πριν καν ξεκινήσει.

Αναμφίβολα πρόκειται για μια πολιτική πράξη η οποία πρέπει να έχει πολιτικά κριτήρια επιλογής. Την ίδια ώρα όμως οι ευρωεκλογές δεν μπορεί να είναι μόνο ψήφος διαμαρτυρίας και ακραία επιλογή.

Επικοινωνήσαμε με προσωπικότητες και τεχνοκράτες που έχουν μακρόχρονη πείρα και εμπειρία σε σχέση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και έχουμε μαζέψει για σας κάποια στοιχεία σχετικά με το τι θα πρέπει να έχει στο μυαλό του ο ψηφοφόρος όταν πάει στην κάλπη:

  • Πρώτο προσόν, λοιπόν, που θα πρέπει να έχει ένας ευρωβουλευτής είναι η ταπεινότητα. Να μην πέσει στην παγίδα να θεωρήσει ότι είναι σημαντικός άνθρωπος επειδή κατέχει μια σημαντική θέση. Είναι πολλά τα παραδείγματα στα οποία άνθρωποι κατώτεροι των περιστάσεων, κατέχουν σημαντικές θέσεις. Το έργο που θα παράξει είναι αυτό που στο τέλος θα αναδείξει αν είναι σημαντικός ή όχι.
  • Στη δεύτερη θέση έρχεται ένα πολύ σημαντικό πακέτο προσόντων: μεθοδικότητα, υπομονή, επιμονή και εργατικότητα. Για μια ιδέα ή μια πρόταση που θέλει να πετύχει την υλοποίησή της, ενδεχομένως να χρειαστεί να εργαστεί πάνω της χρόνια και να την τροποποιήσει μάλιστα σε σχέση με την αρχική της μορφή. Θα πρέπει να μπορεί να αντιληφθεί τι σημαίνει μακροχρόνιος προγραμματισμός κινήσεων και μεθοδικότητα. Οι κράχτες και όσοι έχουν ως στόχο να κερδίσουν τις εντυπώσεις με ατάκες, μπορεί πρόσκαιρα να κερδίζουν τα βλέμματα αλλά σε επίπεδο ουσίας δεν κερδίζουν τίποτα απολύτως.
  • Τρίτο προσόν είναι το να μπορεί να κατανοήσει ότι ο μόνος τρόπος για να επηρεάσει τα πράγματα είναι να χτίσει γέφυρες και σχέσεις αλληλοκατανόησης με τους συναδέλφους του από τις άλλες χώρες. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να τον ενδιαφέρει π.χ ένα πρόβλημα στην Ιταλία ή στη Γαλλία και να το δείχνει έμπρακτα. Μόνο έτσι θα μπορέσει να κερδίσει τη συνεισφορά τους όταν τη χρειαστεί. Για ένα ευρωβουλευτή άλλωστε είναι εξαιρετικά σημαντικό να μην εγκλωβίζεται μόνο στο εθνικό συμφέρον όπως ο ίδιος το καταλαβαίνει. Σε αυτό το σημείο να αναφέρουμε ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό να ανήκει κανείς σε πολιτική ομάδα και να χαίρει εκτίμησης σε αυτή.
  • Τέταρτο, το οποίο για το ευρωκοινοβούλιο είναι εξαιρετικής σημασίας, είναι το να κατέχει ξεκάθαρη και αποκρυσταλλωμένη άποψη για τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται, αλλά την ίδια ώρα να μπορεί να κατανοήσει ότι δεν κατέχει την μοναδική αλήθεια. Ευρωκοινοβούλιο σημαίνει αλληλοσεβασμός και συμβιβασμός. Ακόμα και αν αυτό συνεπάγεται συνεργασία με ευρωβουλευτες άλλων πολιτικών ομάδων. Όλοι σε κάποια στιγμή θα κληθούν σε συνεργαστούν με όλους, ανεξάρτητα από πολιτικές ομάδες και ιδεολογικούς φραγμούς.
  • Στην πέμπτη θέση των προσόντων που πρέπει να έχει ένας ευρωβουλευτής, είναι η ικανότητα του να μην αναλώνεται και να μην τον παρασύρει ο μεγάλος αριθμός θεμάτων και ψηφοφοριών του ευρωκοινοβουλίου. Αν τα ακολουθεί όλα, τότε δεν θα προλαβαίνει καν να σκέφτεται. Ο ευρωβουλευτής πρέπει να βρίσκει το χρόνο να σκέφτεται και να παράγει ιδέες και τρόπους, για να προωθεί ζητήματα σημαντικά για τους πολίτες, μέσα στο πλαίσιο των επιτροπών που λειτουργεί.
  • Στην έκτη θέση έχουμε ένα από τα πιο ουσιαστικά προσόντα για κάθε ευρωβουλευτή. Δεν θα πρέπει να ξεχνά ποτέ από που ξεκίνησε, ποιοι τον στηρίζουν, ποιοι τον ψήφισαν και τι εκπροσωπεί. Πρέπει να φροντίζει να διατηρεί άμεση επαφή με τον κόσμο, γιατί αλλιώς κινδυνεύει να παρασυρθεί από τα ελίτ συστήματα των Βρυξελλών σε μια επίπλαστη πραγματικότητα, η οποία ελλοχεύει παγίδες.

Αν προσθέσουμε σε αυτά τη γνώση ξένων γλωσσών και ένα καλό βιογραφικό, τότε έχουμε ένα πλέγμα προσόντων ικανό για να μας κάνει υπερήφανους για την επιλογή μας. Ας ανατρέξει ο καθένας στους πολιτικούς σχηματισμούς και τους υποψηφίους που ζητούν τη ψήφο μας και να κάνει τις δικές του επιλογές. Μακριά από λαϊκισμούς και ακρότητες.