Φόρμα αναζήτησης

Το ‘πες και το ‘παιξες κι όλας…

Mε… ζωηρό ενδιαφέρον παρακολουθούσα “ζωντανά” τη διαμαρτυρία των Αμμοχωστιανών. Δηλώνω εξ αρχής πως η καταγωγή μου φτάνει από την Κερύνεια στην οποία όμως δεν έχω τόση αδυναμία όση στην Αμμόχωστο. Αυτό είναι όμως προσωπικό θέμα, άρα καθόλου πολιτικό.

ΑΠΟΡΙΑ 1. Ποιος είχε την πανέξυπνη ιδέα να γίνει η διαμαρτυρία για την Αμμόχωστο έξω από το Προεδρικό της Κυπριακής Δημοκρατίας;

ΑΠΟΡΙΑ 2. Η Προεδρία της Δημοκρατίας κατέχει την Αμμόχωστο και δεν επιτρέπει στους κατοίκους της να επιστρέψουν στα σπίτια τους;

ΑΠΟΡΙΑ 3. Πώς και δεν έγινε η διαμαρτυρία κοντά στην κατεχόμενη πόλη; Κάποιοι σκέφτηκαν πως έτσι θα ήταν και αντικατοχική οπότε δεν θα έρχονταν και οι άλλοι της “λύσης τώρα”;

ΑΠΟΡΙΑ 4. Είμαστε διασπασμένοι, αυτό είναι φανερό. Σε πόσα κομμάτια; Αυτή είναι η απορία!

ΑΠΟΡΙΑ 5. Τα Ελάμια φώναζαν: Η Κύπρος είναι ελληνική. Οι άλλοι φώναζαν: Η Κύπρος ανήκει στον λαό της. Παραλίγο να πλακωθούν για μια μέγιστη αυταπάτη. Διότι η Κύπρος ούτε ελληνική είναι, ούτε ανήκει στον λαό της. Η Κύπρος είναι αυτό το μπάχαλο κατοχής από τη μια, ασυναρτησίας από την άλλη.

ΑΠΟΡΙΑ 6. Στη συγκέντρωση των διαμαρτυρομένων για την τύχη της Αμμοχώστου δεν εμφανίστηκε ούτε μια σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εδώ δεν πρόκειται για απορία αλλά για συμπέρασμα. Η Αμμόχωστος είναι μια ευρωπαϊκή κατεχόμενη πόλη. Δεν το πήραμε χαμπάρι εμείς που ζούμε στην Κύπρο, πώς θα το σκεφτούν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας; Σκεφτείτε η συγκέντρωση να γινόταν έξω από τα οδοφράγματα της Αμμοχώστου και τα πλάνα που θα έφταναν στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες να έδειχναν χιλιάδες ευρωπαϊκές σημαίες, δηλώνοντας πως αντιληφθήκαμε πού ενταχθήκαμε, πόσο το αισθανόμαστε πραγματικά, και πόσο θέλουμε να το καταλάβουν τα 500 εκατομμύρια Ευρωπαίων πολιτών. Ότι, που να πάρει και να σηκώσει, δεν μας απασχολούν και δεν μας καθορίζουν τα απωθημένα ούτε του ΕΛΑΜ ούτε του Unite Cyprus…

ΑΠΟΡΙΑ 7. Όταν εμείς οι ίδιοι δεν αντιληφθήκαμε πως χρειάζεται να κάνουμε αυτό το μικρό αλλά σταθερό βήμα μπροστά (κι αυτό δεν μπορεί να είναι άλλο από τον πολιτισμικό “εξευρωπαϊσμό” του κατοχικού προβλήματός μας), τότε καλό είναι να συνεχίσουμε να κλαίμε και να βρίζουμε μπροστά στις κάμερες περιφερόμενου εικονολήπτη, ο οποίος ενδιαφερόταν να ακούει από τους παριστάμενους μόνο πως πρόκειται για “εσχάτη προδοσία”. Φυσικά εννοούσε την πολιτική ηγεσία, την κυβέρνηση, και τον Πρόεδρο. Ύστερα ήρθαν οι Ελαμίτες και το γυρίσαμε σε ποδοσφαιρικό ντέρμπι.

ΑΠΟΡΙΑ 8. Αυτή η πλαδαρότητα των συνθημάτων, η ματαιοδοξία των επικεφαλής, η μοιρολατρία των παρισταμένων, αντανακλά την πολιτική μας νοοτροπική οκνηρία; Αντανακλά και την παράδοση (τότε) της Αμμοχώστου η οποία εγκαταλείφθηκε από όλους χωρίς να πέσει ένας πυροβολισμός;

Έχω κι άλλες απορίες αλλά δεν χρειάζεται να τις καταγράψω. Μου αρκεί πως η απορία 6 αποκαλύπτει πως ζούμε σε περασμένες εποχές που γκρινιάζουν μόνο με σύγχρονη κλάψα.