Φόρμα αναζήτησης

Το κενό

Ακόμα μια εκλογική διαδικασία, ακόμα μια χαμένη ευκαιρία για τους ορφανούς ψηφοφόρους, όσους πάνε δεξιά ή αριστερά ανάλογα με το ποια παράταξη απογοήτευσε τους Ελληνοκύπριους πιο πρόσφατα.

Μετά την τραγική αποτυχία του Δημήτρη Χριστόφια να διορθώσει την οικονομία και να λύσει το Κυπριακό, οι ψηφοφόροι του πραγματικού ενδιάμεσου χώρου στράφηκαν δεξιά. Η διακυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη δεν έφερε και πολύ καλύτερα αποτελέσματα στο να διορθώσει την οικονομία και να λύσει το Κυπριακό. Επανεκλέχθηκε γιατί αξιοποίησε τις παλιότερες αποτυχίες της άλλης πλευράς και την απροθυμία του κόσμου να ρισκάρει. Και έκτοτε χαλάρωσε και περνά και ο ίδιος από τραγική αποτυχία σε τραγική αποτυχία.
Έκαναν αυτές οι κυβερνήσεις βήματα; Σαφώς. Όμως η μεμονωμένη καλή δουλειά ατόμων και ηγεσιών, ή η σωστή προσέγγιση σε κάποια θέματα δεν υποκαθιστούν την έλλειψη συνολικού προοδευτικού οράματος για το μέλλον. Χωρίς αυτό, ό,τι καλό επιτευχθεί είναι πατσάρισμα, και οι ηλίθιες δυνάμεις της συντήρησης (με την έννοια του συντηρώ τα πράγματα ως έχουν τζαι… κρύψε να περάσουμε) αναπόφευκτα θα επιστρέψουν στα συνηθισμένα τους μοτίβα.

Πού μας αφήνει αυτό σήμερα; Η προεκλογική εκστρατεία για την Ευρωβουλή σε αρκετές χώρες είναι επικεντρωμένη περισσότερο στα εσωτερικά ζητήματα παρά στα μεγαλύτερα ερωτήματα, στα οποία χρειάζεται όραμα και αντίληψη. Η πολιτική μας ηγεσία παραμένει προσηλωμένη στο να μιλά για το Μαρί ή το πραξικόπημα, ή στο να μνημονεύει την αποτυχία του Τάσσου να διαχειριστεί το Κυπριακό, ή στο να προσπαθεί να πείσει πως υπάρχει σωστός εθνικισμός που πρέπει να πάει Ευρωβουλή και κακός που δεν πρέπει.
Και έτσι, ο ψηφοφόρος δεν έχει καμία απολύτως επιλογή σε κομματικό επίπεδο όσον αφορά τα θέματα που αφορούν τη χώρα μας και στα οποία μπορεί να παίξει τον ρόλο της στην Ευρώπη. Θα πρέπει να συμβιβαστεί με κάποιο από τα μικρόνοα κόμματά μας γιατί επέλεξαν ίσως έναν ή δύο καλούς υποψήφιους και υποψήφιες, και να δώσει έμμεση ψήφο εμπιστοσύνης σε θεσμούς διαχρονικά αποτυχημένους που δεν χαίρουν της εμπιστοσύνης του (το δείχνουν οι δημοσκοπήσεις).

Για οριζόντια ψηφοφορία; Ούτε λόγος. Για προφανή λόγο. Ίσως αν δεν αποδώσει η προσπάθεια συσπείρωσης από τους δύο μεγάλους να έχουμε κάποια πρόοδο.
Ποιο κενό τους θα καλύψουν σε αυτόν τον γύρο οι ορφανοί ψηφοφόροι; Υπάρχει κάποια πολιτική δύναμη που πιστεύουν ότι μπορεί να διαχειριστεί ευρωπαϊκά θέματα ή είμαστε καταδικασμένοι να πρέπει να επιλέξουμε μεταξύ δεινοσαύρων στο κλίμα, δεινόσαυρων στην οικονομία ή φαντασμάτων του κουρασμένου εθνικισμού του παρελθόντος;