Φόρμα αναζήτησης

Το ΓεΣΥ, τα παραμύθια και τα γεγονότα

Διανύουμε τον τέταρτο μήνα εφαρμογής του Γενικού Σχεδίου Υγείας. Θυμάμαι, πριν την εφαρμογή του νέου συστήματος υγείας, να λέγεται και να γράφεται πως το ΓεΣΥ είμαστε όλοι εμείς. Εάν το στηρίξουμε, θα πετύχει. Εάν του γυρίσουμε την πλάτη, θα αποτύχει. Η αλήθεια είναι πως το φοβόμουν αυτό γνωρίζοντας πόσο σημαντική (πολύτιμη θα έλεγα) είναι η σχέση που κτίζεται μεταξύ γιατρού – ασθενούς. Το φοβόμουνα. Γιατί ξέρω πως η απόφαση κάποιου να αλλάξει τον παιδίατρο του παιδιού του ή τον παθολόγο του – για παράδειγμα – δεν θα ήταν διόλου εύκολη υπόθεση. Κι όμως, σήμερα, λίγους μόνο μήνες μετά την εφαρμογή του νέου συστήματος υγείας, διαπιστώνουμε πόσο πολύ το είχαν ανάγκη οι πολίτες. Διαφορετικά δεν θα το αγκάλιαζαν με τόση θέρμη. Δεν θα το στήριζαν και δεν θα το προτιμούσαν. Κάποιοι γιατροί πορεύτηκαν σε αυτό το νέο ξεκίνημα για τη δημόσια υγεία από την πρώτη στιγμή. Εντάχθηκαν στο σύστημα αμέσως «μετρώντας» τον άνθρωπο και όχι τις «απώλειες» που θα είχαν στην τσέπη τους. Κάποιοι – και είναι γνωστοί – διατυμπάνιζαν πως ο ΟΑΥ δεν θα πλήρωνε τους γιατρούς.

Στην πορεία όμως διαψεύστηκαν. Πανηγυρικά. Οι γιατροί πληρώνονται, ομολογουμένως, αδρά. Και αυτή η εξέλιξη ανάγκασε τους «παραμυθάδες» σε αλλαγή της ιστορίας – παραφιλολογίας. Λένε, τώρα, πως οι γιατροί εντάσσονται στο ΓεΣΥ γιατί κάποιοι συνάδελφοί τους διαφημίζουν τα υπέρογκα ποσά που λαμβάνουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ούτε όμως αυτή η ιστορία είναι βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα. Την πραγματικότητα την ξέρουν και την ξέρουμε.
Οι πολίτες επέλεξαν και επιλέγουν γιατρό του ΓεΣΥ, είτε γιατί πληρώνουν για το νέο σύστημα υγείας, είτε γιατί θέλουν να στηρίξουν αυτούς που χωρίς πολλές σκέψεις τους σεβάστηκαν εξαρχής. Ως αποτέλεσμα, πολλοί γιατροί έχασαν ένα σημαντικό ποσοστό της «πελατείας» τους. Συνάμα και τα παχυλά εισοδήματά τους.
Το σύστημα εγγραφής γιατρών στο ΓεΣΥ παρουσιάζει τις τελευταίες μέρες αυξημένη κινητικότητα και για έναν άλλο, εξίσου σημαντικό, λόγο. Ακόμη και πολιτικά πρόσωπα έταζαν στον ιατρικό κόσμο ότι ο νόμος θα άλλαζε. Ότι θα μετέφεραν τροποποιήσεις στη Βουλή τον Σεπτέμβριο. Υπογείως, βέβαια. Πίσω από κλειστά γραφεία και διπλοκλειδωμένες πόρτες. Κατάλαβαν, όμως, τώρα πως κούφιες ήταν οι υποσχέσεις που λάμβαναν. Πως δεν ήταν κάτι άλλο παρά επιταγές χωρίς αντίκρισμα. Ποιος, αλήθεια, τολμά να πάει κόντρα στις χιλιάδες των πολιτών που χρησιμοποιούν σήμερα τις υπηρεσίες του ΓεΣΥ; Ποιος είναι ικανός να αναλάβει ένα τέτοιο πολιτικό κόστος; Το νέο σύστημα υγείας είναι αυτό που είναι. Δεν αλλάζει.

Υ.Γ. (Η επιλογή του κάθε γιατρού να ενταχθεί ή όχι στο ΓεΣΥ είναι σεβαστή. Eκτίθενται ωστόσο όσοι επιλέγουν την παραπληροφόρηση και την εσκεμμένη διαπόμπευση συναδέλφων τους. Άλλο είναι να εκφράζει κάποιος τους προβληματισμούς του, και άλλο να διαβάλλει, επιτηδευμένα, ανθρώπους και καταστάσεις).