POWERED BY

Φόρμα αναζήτησης

Το διαγώνισμα μετά τη δήλωση



Το διαγώνισμα είναι όπως το εμβόλιο. Πονάει λίγο όταν το κάνεις. Μα στους μαθητές πονάει και πιο πριν, με τη σκέψη της αναμονής. Στα κυπριακά σχολεία, από τη δεκαετία του ’70 δεν άλλαξε ο φάκελος των διαγωνισμάτων. Είναι πάντα εκείνος ο καφέ και άχαρος. Τώρα θα πεις, αν ήταν ροζ και είχε τριαντάφυλλα και ψαράκια πολύχρωμα ζωγραφισμένα, θα άλλαζε κάτι; Πάλι διαγώνισμα θα ήταν. Που την άλλη, γιατί όταν πας σε γάμους δεν φοράς μαύρα όπως όταν πηγαίνεις στις κηδείες; Ναι, ο φάκελος του διαγωνίσματος, ο ίδιος ο φάκελος, έχει τη μυρωδιά της κηδείας. Η καθηγήτρια που τον κρατά και ανεβαίνει τη σκάλα προς το τμήμα, περπατάει σοβαρή. Σχεδόν φοβισμένη. Μήπως και στραβοπατήσει. Κοιτάζει ξανά και ξανά αν τον κρατά σωστά. Οι μαθητές των υπόλοιπων τμημάτων κοντοστέκονται να δουν πού πάει η κυρία, δείχνοντας σιωπηλή, μάλλον, συμπόνια στους καταδικασμένους συμμαθητές τους.

Οι τάξεις όταν έχουν διαγώνισμα είναι πάντα ήσυχες. Προσπαθούν να μετρούν στα δάχτυλά τους τις προτάσεις που έμαθαν, τις επαναλαμβάνουν σιωπηλά σαν το πάτερ ημών που αν δεν το ήξερες πριν είκοσι τριάντα χρόνια μπορούσε να τις φας. Στην εποχή μας, το αίσθημα του φόβου είναι ακριβώς το ίδιο, μα χωρίς το ξύλο.

Φυλάξετε ό,τι έχετε πάνω στο θρανίο σας, φωνάζει η καθηγήτρια. Εκείνη τη μέρα η καλή τους καθηγήτρια είναι κάποια άλλη. Αλλάζει. Φορά το προσωπείο που της επέβαλαν. Ξέρει πως κανένας δεν θα μάθει τίποτε ουσιαστικό αν απαντήσει καλά στο διαγώνισμα, διότι ξέρει πως ποτέ η παπαγαλία δεν βοήθησε κανέναν, διότι η παπαγαλία είναι βασανιστική και το βάσανο γεννά το μίσος και το μίσος την αποστροφή και η κουβέντα πάει σχεδόν στα τάρταρα του μυαλού, στον Άδη της γνώσης. Αλλά πρέπει…

Και μάλιστα το υπουργείο στέλνει συγκεκριμένο τύπο διαγωνίσματος που πάνω του πρέπει οι εκπαιδευτικούληδες οι καημένοι να «προσαρμοστούν», και αν τύχει κάποιος που θέλει να κάνει κάτι άλλο, αυτό δεν γίνεται, διότι το διαγώνισμα θα το δει πριν ο βοηθός του και δεν θα του το εγκρίνει. Ο βοηθός της κυρίας μας είναι η γκεστάπο των διαγωνισμάτων. Θέλει αυτό το παράσημο; Οι έξυπνοι βοηθοί όχι, οι κακούργοι ναι, μα είτε είσαι έξυπνος στο κυπριακό σχολείο είτε κακούργος, πάλε και οι δύο θα κάμουν το ίδιο: θα ελέγξουν το διαγώνισμα…να είναι σύμφωνα με τις «υποδείξεις του επιθεωρητή», δηλαδή των συμβούλων του, μην φανταστείτε πως ο επιθεωρητής κάθεται να κάμει διαγώνισμα, αυτή τη βρομοδουλειά την κάνουν οι «σύμβουλοί» του.

Το διαγώνισμα λοιπόν στο κυπριακό σχολείο γεννιέται (και δεν πεθαίνει) μέσα σε μια εξαιρετικά σφικτή και παραδοσιακή κυπριακή οικογένεια, η οποία δεν θα παίξει ποτέ ελεύθερη στα χωράφια με τα ζώα που υπήρχαν ώς και τη δεκαετία του ’70. Την δεκαετία του ’60 και του ’70, αν ρωτήσετε, ποτέ οι τότε μαθητές δεν ένιωθαν την πίεση του διαγωνίσματος, αλλά την πίεση να πάρουν το κοπάδι να βοσκήσει στο χωράφι, το κοπάδι ήταν πιο σημαντικό που τον βαθμό.

Και για να μην ξεχάσουμε την κυρία τάδε….

Αφού οι μαθητές φυλάξουν κάθε τι που έχουν στο θρανίο τους, η κυρία μας περνά και το παραδίδει ευλαβικά αφήνοντάς το στο θρανίο τους, μπροστά από τον καθένα, όπως ο ιερέας προσφέρει το αντίδωρο στον μελλοθάνατο. Ταυτόχρονα, και αφού τελειώσει την πρώτη σειρά και πάει στη δεύτερη, ξεκινά να κοιτάζει αγχωτικά την πρώτη σειρά που πλέον κρατά τον σατανά στα χέρια της. Η κυρία μας, προσέχει να μην μιλούν μεταξύ τους, και να μην κάνουν οποιοδήποτε νεύμα, ο μπροστά στον πίσω, ο δίπλα στον δίπλα, αλλά και ο ίδιος στον ίδιο (ο ίδιος στον ίδιο είναι μια κατηγορία μαθητών που ακόμα και τη στιγμή που θα πιάσουν τον σατανά, θα συνεχίσουν να παπαγαλίζουν ψιθυριστά -αλλά ακούγονται- όσα με την παπαγαλία έμαθαν, ακόμα και αν αυτά που έμαθαν δεν τα έχει ο σατανάς).

Στο επόμενο…. Η ώρα της κρίσεως!

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.