Φόρμα αναζήτησης

Το 9 του καφετζή

Οι αναλύσεις που γράφτηκαν ,οι σκέψεις και απόψεις που εκφράστηκαν για την «αποτυχία των μαθητών στις εξετάσεις», είναι πρωτόγνωρα πολλές. Ο κόσμος άρχισε να συζητά επιτέλους και να προσπαθεί να καταλάβει τι πραγματικά γίνεται. Οι πιο κάτω γραμμές στην ουσία γράφτηκαν από έναν καφετζή της παλιάς Λευκωσίας. Κάπου μεταξύ μπίρας, αυλού και κρητικού τάκου, είχε τη διάθεση να πει τη δική του άποψη την οποία μεταφέρουμε σχεδόν αυτούσια. Η κουβέντα του όλη περιστρεφόταν γύρω από το… «βασικά οι μαθητές σήμερα, γενικά οι νέοι δεν διαβάζουν», ενώ παράλληλα τους μεταφέρεται η άποψη πως «δικαιούνται τα πάντα». Και όταν δικαιούσαι τα πάντα δικαιούσαι να περάσεις και την ηλίθια σου άποψη ή συμπεριφορά. Και μάλλον έχει δίκιο αφού οι απόψεις των πολλών στο τέλος οδηγούν τον τόπο στην αναπηρία. Είναι κάτι σαν «οι απόψεις για τις απόψεις χωρίς στόχο».

Μιλούμε για απόψεις που έχουν ως βασική τους πηγή την απλή και ηλίθια πληροφορία και μόνο από το διαδίκτυο, μια πληροφορία γρήγορη και αγχωτική σαν την ανάγκη του αυνανισμού. Θυμηθείτε τις εργασίες που κάνουν κάποτε οι μαθητές. Πέντε σελίδες αντιγραφή από το ίντερνετ βαθμός 20! Ο βομβαρδισμός των πληροφοριών μας οδηγεί στο fake της πληροφορίας την οποία ο Κύπριος μαθητής αλλά δυστυχώς και ο ενήλικας αναπαράγει μια χαρά. Στον αντίποδα αυτής της κατάστασης σύμφωνα με τον φίλο καφετζή βρίσκεται η μελέτη, ενός βιβλίου ας είναι και ηλίθιου. Μόνο έτσι θα γεφυρωθεί το μόνο πραγματικό χάσμα γενεών που υπήρξε ποτέ και έχει την απαρχή του στο ίντερνετ. Και μην μου πεις πως απορρίπτουμε το ίντερνετ, απλώς δεν μάθαμε ποτέ πως να το χρησιμοποιούμε αφού δεν παίζει ούτε έπαιξε ποτέ στον στίβο της ύπαρξής μας και μια παράλληλη πιο ουσιαστική παιδεία.

Η παιδεία είναι οι ρίζες μας. Οι ρίζες είναι αυτές που θα σου δείξουν από πού προέρχεσαι. Και ταυτόχρονα να καταλάβεις τον άλλο τον διαφορετικό. Οι μαθητές μας δεν έχουν καμία αίσθηση της ρίζας. Την ίδια ώρα μπορεί να τσακώνονται για τον Γρίβα και τον Μακάριο, και αν τους ρωτήσεις πότε έζησαν θα σου πουν την Εποχή του Χαλκού. Παρασυρμένοι βέβαια και από την άθλια πολιτική σκηνή αλλά και από τη σκηνή του σπιτιού τους με τον παπά και τη μάμα τους να τρώνε εντελώς μόνοι τους μπροστά από την τηλεόραση και πάνω από το κινητό τους. Ένας μαθητής που δεν του μιλούν σπίτι του, που δεν είδε ποτέ μα ποτέ τους δικούς του να διαβάζουν ένα βιβλίο και είναι σήμερα δεκαέξι, με ποια έγνοια και ευγένεια και φαντασία και όραμα θα πάει στο σχολείο την επομένη; Η πλάκα είναι και το ίδιο το υπουργείο όπου οι επιθεωρητές βάζουν υψηλή βαθμολογία στους καθηγητές που προβάλλουν ένα ποίημα του Ρίτσου ,γύρω-γύρω φωταγωγημένο με αστεράκια και περιστεράκια, με μουσική υπόκρουση λυπητερή κ.λπ. κ.λπ. Θέλει δηλαδή τους καθηγητές του το υπουργείο να χρησιμοποιούν ολοένα και περισσότερο τα λεγόμενα «σύγχρονα πολυμέσα» νομίζοντας πως έτσι θα τραβήξει το ενδιαφέρον του μαθητή. Αποτέλεσμα έχουμε το μάθημα να μπορεί να το κάνει ο οποιοσδήποτε και να πεθάνει με αυτό τον τρόπο και ο τελευταίος εμπνευσμένος δάσκαλος. Γι’ αυτό και πάλι όλοι θα κρίνουν όλους μα ξανά επιφανειακά όπως λέγαμε στην αρχή. Αφού τον δάσκαλο και τον προαγωγό τους εξίσωσε η ωραία μας κυπριακή κοινωνία. Ο δε υπουργός Παιδείας υπακούει τυφλά στην κοινωνία. Δεν κάνει τίποτα από μόνος του, βασικά δεν υπάρχει επειδή δεν μπορεί να υπάρξει. Είναι και αυτός στο τέλος ένας δυστυχισμένος υπάλληλος. Οι μαθητές μας έτσι δεν έχουν πια καθόλου ησυχία, καθόλου παιχνίδι, καθόλου χρόνο και σκέψη.

Μέσα να βάλουμε και την κατάρα των οργανωμένων γονιών που σε όλο αυτό απέκτησε το δικό της δεκαπεντάλεπτο δημοσιότητας. Θεωρούν οι Κύπριοι γονιοί τα παιδιά τους διάνοιες, όλοι έχουν σπίτι τους δύο μικρούς Άινσταϊν, τους οποίους τρέφουν με το φαστ φουντ της ζωής τους. Ποτέ δεν θα ακούσουν τον δάσκαλο παρά μόνο θα τον φτύσουν μπροστά στις διάνοιες παιδιά τους. Καμία ευγνωμοσύνη λοιπόν. Όταν έτρωγαν οι παλιές γιαγιάδες είχαν ευγνωμοσύνη. Όταν μιλούσαν το ίδιο. Σταύρωναν το ψωμί πριν μπει στον φούρνο. Πέθαινε ένα παιδί τους από κρυολόγημα και συνέχιζαν τη ζωή τους αργά και υπομονετικά. Αυτά σήμερα οι νέοι του no future τα βλέπουν και γελούν. Παράγουμε εξειδικευμένους ηλίθιους. Γιατί τίποτε δεν συγκρούεται με τη σκέψη μας και τη χαζή μας άποψη. Είμαστε φαντάσματα του εαυτού μας. Και για όλα φταίνε πάντα οι άλλοι. Και όλοι μιλούν για τους άλλους. Και όλοι είναι οι άλλοι. Η παιδεία του τόπου είναι ένα ατέλειωτο θρίλερ. Με φωτιές, ζόμπι, αίμα, λάβαρα καρφωμένα στους άπιστους βρικόλακες, ομάδες του θανάτου και κραυγές, κραυγές παντού παρελάσεων, προσευχών, υπογραφών και φυλλαδίων που βράζουν και καίνε τη σκέψη που έχει πια πεθάνει. Καμιά ενδοσκόπηση. Καμιά σιωπή. Τίποτα.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.