POWERED BY

Φόρμα αναζήτησης

«Θεατράνθρωποι, CEOs και άνω δώματα» της Μαρίας Θεριστή



Όλες οι καταγγελίες αφορώσες ψυχολογική και άλλη κακοποίηση, εργασιακό εκφοβισμό και ό,τι άλλο παρελκόμενο έχουν ως κοινή συνιστώσα τον εργασιακό χώρο. Εκεί που συνάπτονται σχέσεις και συμβάσεις παροχής εξαρτημένης εργασίας ή υπηρεσιών. Εκεί που μπορεί να υπάρχουν ακόμα φοβισμένοι ή φιμωμένοι άνθρωποι και άνθρωποι που γίνονται θύτες.

Καταξιωμένοι άνθρωποι άνοιξαν τον δρόμο για την επιφυλακή και την αντίσταση στην ανοχή. Επειδή ο εργασιακός εκφοβισμός διαχέεται παντού. Από τα άνω δώματα μέχρι τα πατώματα. Και σε στέλλει για παρκέ αν σταθείς απέναντί του. Τις πιο πολλές φορές δεν συνυπάρχει με σεξουαλική παρενόχληση. Τι διαφορά έχει αν είσαι ηθοποιός και υφίστασαι λήψη ανεφάρμοστων οδηγιών από το να είσαι συνεργάτης CEO ή προέδρου και δεν τολμάς να του χτυπήσεις την πόρτα μετά από συγκεκριμένη ώρα της ημέρας; (βλ. παραπομπές στις οποίες μπορεί να σε οδηγήσουν οι άτακτοι συνειρμοί σου). Αναφέρει η βιβλιογραφία πως οι άνθρωποι τους οποίους επιεικώς αποκαλούμε ιδιότυπους ή είναι γνωστοί για το χαρακτηριστικό τους temper ή για το ότι δυσκολεύουν αφάνταστα τους συνεργάτες τους κ.ά. είναι συχνά προσωπικότητες με ψυχικές δυσλειτουργίες ή διαταραχές. Σκέτο θύτες εργασιακού εκφοβισμού. Δεν είναι, δε, καθόλου ασύνηθες να είναι χαρισματικά πρόσωπα με ικανότητες και να κατέχουν θέσεις κλειδιά που καθορίζουν σημαντικές αποφάσεις. Τα συγγράμματα αναφέρουν ότι πολλά άτομα εκφράζουν τα ψυχοπαθητικά χαρακτηριστικά τους μέσα σε κοινωνικά (νόμιμα) πλαίσια, ασκώντας διάφορα επαγγέλματα, στα οποία τα συγκεκριμένα στοιχεία προσωπικότητας είναι ιδιαίτερα χρήσιμα ή, μάλλον, το βασικό εργαλείο της δουλειάς τους (π.χ. υψηλόβαθμα στελέχη, πολιτικοί κ.λπ.).

Ζουν αδιάγνωστοι ανάμεσά μας: «Δήννουν το φρύδι τους», «αρρώνουν μας», μπορεί να μας απειλήσουν οποτεδήποτε δημόσια, π.χ. «να μεν μας πάρει ο Αχέροντας», να έχουν φήμη ότι εκτοξεύουν ζελεδάκια, καπάκια (και πιο βαριά αντικείμενα με ίδια απόληξη), ή να κυκλοφορούν γι’ αυτούς φήμες ότι στυλώνουν μπουκαλάκια με mojito χωρίς αλκοόλ. Ή ακόμα να φημολογείται για αυτούς πως δεν ακούν τους συνεργάτες τους σε σημαντικά ζητήματα και πως δεν τολμούν να τους ξυπνήσουν πάραυτα αν παίζει κρίση.

Και νομίζουμε πως είναι ανέκδοτα. Κι εμείς χαμογελάμε ορμώμενοι εκ του υπόδουλου παρελθόντος που υπαγορεύει πως «έν’ ο μάστρος τζαι δικαιούται να παίρνει ανάποδες». Ή τα αντιμετωπίζουμε με μειδίαμα και ανοχή σκεπτόμενοι τις ικανότητές τους. Λες και η οποιαδήποτε ικανότητα η ταλέντο είναι ικανά να αναιρέσουν τα πιο πάνω. Κάθισα και διάβασα για τις προσωπικότητες αυτές σε θέσεις εξουσίας όταν άρχισαν να με επισκέπτονται για νoμική συμβουλή άνθρωποι καταβεβλημένοι από τέτοιες συμπεριφορές, με μια παραίτηση ανά χείρας, έτοιμοι να πληρώσουν οποιοδήποτε κόστος για να απαλλαγούν από τέτοια μαρτύρια. Οι θύτες αυτοί κάνουν τους γύρω τους να νιώθουν ότι βαδίζουν πάνω σε κελύφη αβγών. Καταφέρνουν να συγκαλύπτουν την παθολογική τους πλευρά, χρησιμοποιώντας παράλληλα και «αγαπητικές» μεθόδους: Όταν δεν απαξιώνουν και δεν αποδομούν, μιλούν σαν στοργικοί πατέρες, προβαίνουν σε υποτιθέμενες «μεγαλόψυχες» κινήσεις και κάνουν κάποιο κόσμο να λέει κιόλας: «μάνα μου… κατά βάθος έν’ καλός».

Είναι ικανοί να ξεγελάσουν και τους πιο ευφυείς. Και τους λιγότερο ανεκτικούς: Θα σκίσουν π.χ. την παραίτηση απελπισμένου συνεργάτη και θα κερδίσουν χρόνο από αυτόν. Ο εν λόγω θύτης «διαλύει» τον περίγυρό του. Όσο πιο μεγάλος είναι αυτός ο περίγυρος, ή ο κόσμος τον οποίο επηρεάζουν οι αποφάσεις που λαμβάνει, τόσο μεγαλύτερες είναι οι συνέπειες.

Πόσα κοινά μυστικά κουβαλά αυτός ο δύσμοιρος τόπος! Δεν είναι απλώς υπέρμετρα αυστηροί και ανακόλουθοι. Είναι αυτό για το οποίο κρούει τον κώδωνα η επιστήμη: θύτες. Σκέτο θύτες.

Ως άνθρωπος που αγαπά το εργατικό δίκαιο, άκουγα πάντα και κρατούσα στη μνήμη ιστορίες διαδίκων:

Σκέφτομαι συχνά τι θα γινόταν αν στις περιπτώσεις για τις οποίες έλαβα γνώση δεν διακυβεύονταν μόνο projects μερικών εκατοντάδων χιλιάδων, αλλά πολύ πιο σημαντικά αγαθά. Σκέφτομαι κάποτε εκείνο τον άνθρωπο που κτυπούσε έναν μήνα την πόρτα ιδιόρρυθμου CEO και αυτός του απαντούσε: «Φύγε, φύγε, δεν θέλω να ακούσω» μπήγοντάς του τις φωνές.

Μέχρι που μια μέρα αποφάσισε να ακούσει, όταν άνοιξε λίγο τα αφτιά του στον ψίθυρο που άφηνε ο συνεργάτης όταν έκλεινε την πόρτα:

«Έχω απόλυτη βεβαιότητα για το λάθος που εντόπισα. Γι’ αυτό παρακαλώ τόσο καιρό να με ακούσετε». Στην πιο πάνω περίπτωση ο υφιστάμενος ακούστηκε λόγω φωτεινού διαλείμματος του CEO. Με ευεργετικά αποτελέσματα που υιοθετήθηκαν από ανώτατο όργανο. Σκεφτείτε όμως αν σε άλλα, πολύ πιο ζωτικής και κρίσιμης σημασίας, ατομικά ή συλλογικά ζητήματα υπάρχουν σε μεγέθυνση της πιο πάνω μικρογραφίας άνθρωποι που προσπαθούν να ακουστούν και είτε φοβισμένοι και διαλυμένοι τα παρατούν, είτε φοβισμένοι και διαλυμένοι προσπαθούν over and over again. Για να μην καταπιούν το μέλλον των παιδιών τους και της πατρίδας σκοτεινά κύματα σκέψης θυτών. Είτε αυτοί είναι θιασάρχες είτε φαλαγγάρχες. Μπορεί και Βοναπάρτες.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.