Φόρμα αναζήτησης

Τα τρυπάνια και το Βαρώσι

Πέρα από τον πανικό περί «τρίτης εισβολής», και πέρα από τις εισαγόμενες προεκλογικές ιαχές από Ελλάδα και Τουρκία, η προηγούμενη εβδομάδα δεν πήγε χαμένη.

Η συμπερίληψη των ενεργειών της Τουρκίας στους παράγοντες που η ΕΕ αναγνωρίζει ότι την απομακρύνουν από την Ευρώπη και η έναρξη της διαδικασίας για στοχευμένες κυρώσεις, ήταν τα δύο χαρτιά που η Κυπριακή Δημοκρατία μπορούσε να πάρει από τις Βρυξέλλες. Δεν ακούγονται αρκετά λόγω των προσδοκιών που καλλιέργησαν τα ΜΜΕ με την παθητική (το λιγότερο) συμβολή της κυβέρνησης.

Όμως, είναι θετική εξέλιξη, γιατί έγινε ξεπερνώντας δύο εμπόδια. Για το ένα δεν ευθυνόμαστε: είναι η realpolitik και τα κράτη μέλη που ξεκαθάριζαν πως δεν είχαν καμία πρόθεση να διαλύσουν εντελώς τις σχέσεις της ΕΕ με την Τουρκία. Για το άλλο ευθυνόμαστε: η κυβέρνησή μας δεν χαίρει ιδιαίτερης εμπιστοσύνης μετά το Κραν Μοντανά, και δη μετά τις πολλαπλές πιρουέτες του Προέδρου Αναστασιάδη.

Παρ’ όλα αυτά, η διπλωματία Κύπρου και Ελλάδας, η αξιοποίηση Γαλλίας και Ιταλίας, και το επιχείρημα πως δεν μπορούν προκλήσεις κατά ενός κράτους μέλους να μένουν αναπάντητες, εξασφάλισαν αυτά τα δύο χαρτιά για την Κύπρο.

Δυστυχώς είναι δύσκολο να έχει κανείς εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση πως θα τα αξιοποιήσει προς την κατεύθυνση του Κυπριακού και όχι ως ασπίδα για να μην φάμε άλλα γκολ. Ένα από αυτά τα γκολ το έβαλε, με επικοινωνιακό τάιμινγκ, την περασμένη εβδομάδα ο Κουντρέτ Όζερσαϊ, στέλνοντας το μήνυμα πως οι Τ/Κ και η Τουρκία θα αρχίσουν να κινούνται μόνοι τους για την αξιοποίηση της περίκλειστης πόλης των Βαρωσίων.

Η κοινωνία των πολιτών μένει μέχρι στιγμής συγκλονιστικά απαθής, ίσως γιατί έμαθε να της τάζουν τα ανέφικτα και να μην παίρνει τίποτα. Ο αόρατος δήμαρχος Αμμοχώστου, Αλέξης Γαλανός, πιστός στο κλίμα της μοιρολατρίας και της ατολμίας της ε/κ ηγεσίας, ανακοίνωσε πως θα αξιοποίησει τη διαδήλωση Βαρωσιωτών έξω από το Προεδρικό… για να επιδώσει υπόμνημα στην κυβέρνηση περί των ψηφισμάτων του ΣΑ και περί των δικαίων των Ε/Κ. Χωρίς να ψέγει, χωρίς να προτείνει.

Χωρίς να επιμένει πως πρέπει να διεκδικηθεί η εφαρμογή του ΜΟΕ που θέλησε να εγκαινιάσει πριν χρόνια ο Τζο Μπάιντεν και τούμπαρε ο Όζερσαϊ, με είσοδο και Ε/Κ εμπειρογνωμώνων στην περίκλειστη πόλη. Χωρίς ρεαλιστική πρόταση για το πώς μπορεί να διεκδικηθεί η άμεση επιστροφή της πόλης υπό τη διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών με συγκεκριμένα ανταλλάγματα.

Το μάθημα που πρέπει να αντλήσουμε από την περασμένη εβδομάδα στις Βρυξέλλες είναι πως είναι καιρός να πάψουμε να παίζουμε άμυνα, αλλά πως για να παίξουμε επίθεση πρέπει πρώτοι, και επιθετικά, να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για λύση.