Φόρμα αναζήτησης

Τα σχολικά βραβεία

Στα κυπριακά σχολεία δίνονται (δόθηκαν) αυτές τις μέρες τα περιβόητα «βραβεία στους μαθητές». Βραβείο στο κυπριακό σχολείο θεωρείται συνήθως κάτι που μπορεί να προσφέρει ο οποιοσδήποτε. Τα βραβεία μπορείς να τα χωρίσεις σε τρεις βασικές κατηγορίες. Βραβεία-βιβλία, συνήθως λεξικά και κάποτε κάνα ιστορικό ή Αγίες Γραφές, βίοι αγίων, προσευχητάρια κ.λπ. Βραβεία-χρήματα. Πολλά μεγάλη κατηγορία βραβείων που ένας σοβαρός αναλυτής θα της αφιέρωνε μεγάλο κείμενο. Μερικά παραδείγματα: Βραβείο Κωστή του σουβλιτζή (το επίθετό του για λόγους ηθικής δεν αναφέρεται εδώ αλλά έν’ αλήθκεια πως ήταν σουβλιτζής). Το βραβείο αυτό το προσφέρει καθηγήτρια στη μνήμη του παπά της που ομολογουμένως ήταν πολλά καλός άθρωπος. Είναι 150 ευρώ.

Χρηματικά βραβεία δίνουν τα κοινοτικά και δημοτικά συμβούλια, μεγάλες προσωπικότητες κάθε περιοχής όπως τα περίπτερα (τούτα που έχουν κανένα βιβλίο μέσα), τα βενζινάδικα, τα σουπερμάρκετ, οι διάφορες γνωστές φάρμες κάθε περιοχής, οι ποδοσφαιρικές ομάδες των συλλόγων, οι όμιλοι αγωνιστών, πεσόντων, τραυματιών, ο κυνηγετικός σύλλογος «ο ξηντερισμένος πέρτικος», οι εταιρείες ηλεκτρικών συσκευών, τα είδη υγιεινής κ.λπ.

Και ερχόμαστε στην τρίτη και μάλλον μεγαλύτερη κατηγορία των σχολικών βραβείων, που είναι τα βραβεία της εκκλησίας. Ο τόπος μας είναι η νήσος των αγίων γιατί ως γνωστόν κάθε πόλη και κάθε χωριό έχουν συντριπτικά περισσότερες εκκλησίες σε σχέση με ένα ευρωπαϊκό χωριό ας πούμε. Και δεν είναι μόνο οι εκκλησίες. Είναι και τα ξωκκλήσια, οι σκήτες, οι σπηλιές κάθε περιοχής που αναδείχτηκαν με σκοτεινές διαδικασίες τάφοι αγίων (σε απόσταση μπροστά η Εκκλησία από τη γεωλογία σε τούτο το θέμα).

Κάθε χωριό έχει επίσης ονόματα αγίων σε δρόμους, σε τοπικά προϊόντα, στο νερό που πίνει δίνει όνομα αγίου (ξέρετε ποιο), στα ελαιοτριβεία του, στους καφενέδες δίνει ονόματα αγίων (όχι αυτούς της παραδοσιακής ΠΕΟ), στους ποταμούς του, στους βράχους και στα γήπεδα, και ο κατάλογος είναι πραγματικά μακρύς. Όλοι αυτοί λοιπόν δίνουν ο καθένας το δικό του χρηματικό βραβείο που ξεκινά από 25 και φτάνει τα 500 περίπου ευρώ.

Τα σχολεία τώρα έχουν την ευθύνη να θκιαμοιράσουν δίκαια τα βραβεία τούτα. Πίστεψε το, είναι πολλά δύσκολο να γίνει αυτό, εξ ου και η ανάγκη ύπαρξης «επιτροπής βραβείων» που πρέπει να δηλώσουν οι καθηγητές αν τη θέλουν, την οποία αποφεύγουν όμως όσο μπορούν μέχρι να τους την κοττίσουν με το έτσι θέλω οι διευθύνσεις. Ένα άλλο ενδιαφέρον θέμα είναι πως πάντα σε τούτες τες επιτροπές μπαίνει ένας θεολόγος, με τη διαφορά πως αυτός μάλλον το θέλει. Το φαινόμενο δεν είναι περίεργο, εξηγείται με όσα είπαμε πιο πάνω.

Το πρόβλημα

Το βραβείο της μητρόπολης τάδε είναι μια εικόνα του Εσταυρωμένου με 20 ευρώ μέσα. Δίνεται σύμφωνα με το αίτημα της μητρόπολης «στον μαθητή που συγκέντρωσε την υψηλότερη βαθμολογία στο μάθημα των Θρησκευτικών κατά τα τελευταία 3 έτη, και είχε το καλύτερο ήθος». Όταν κάθεται η επιτροπή βραβείων να σουμάρει τους άριστους στα Θρησκευτικά βρίσκει 30 μαθητές. Σε ποιον να δοθεί το βραβείο; Εννοείται πως το 90% των μαθητών ενός κυπριακού σχολείου έχει 19-20 στα θρησκευτικά πάντα. Γι’ αυτό και οι μαθητές αν και βαριούνται αφόρητα τα Θρησκευτικά ποτέ δεν θα πουν αληθινά πως δεν τους αρέσει το μάθημα γιατί ανεβάζει τον γενικό τους. Εδώ βέβαια αποδεικνύεται και η κουβέντα πως ο Θεός όλους τους αγαπά και είναι παντοδύναμος. Το βραβείο λοιπόν είναι αδύνατο να μοιραστεί με το αριθμητικό κριτήριο της βαθμολογίας. Πάμε αναγκαστικά στον παράγοντα «καλύτερο ήθος» και εδώ αρχίζουν τα όργανα. Διότι πώς θα κρίνει η επιτροπή το καλό ήθος; Η θεολόγος έχει άλλα κριτήρια από τον γυμναστή ας πούμε. Και ποιος είναι καλύτερος μαθητής, αυτός που κάνει ένα ρεκόρ στα 200 μέτρα ή αυτός που πάει κατηχητικό; Αυτός που βρήκε ένα πορτοφόλι και το παρέδωσε στη διευθύντρια ή αυτός που πάντα σβήνει τον πίνακα; Και ξεκινά ο καφκάς. Στον καφκά τούτο μπαίνουν μέσα και οι υπόλοιποι καθηγητές που διδάσκουν στους 30 διότι αν πάρει ο δικός τους μαθητής την εικονούα θα πάρει πάνω του τζαι θα περηφανεύκεται (σιωπηρά). Στο τέλος πάντα βρίσκεται μια περίεργη λύση, ποτέ δίκαιη, μα λύση επειδή ούλλοι έν’ πιεσμένοι τζαι πρέπει να τελειώσει η κουβέντα. Οι πιο σοφοί πάντως καθηγητές σκέφτονται συχνά να πάρουν ένα σιγατσάκι και να κόψουν την εικόνα σε 30 ίσα μέρη, αλλά τούτους ο λόος εν περνά. Τζαι αν το σκεφτείς γίνεται. Φτάνει να βουττήσεις τα κομματάκια σε άρωμα ειδικό τζαι να τα κάμεις να αναβλύζουν μύρο. Που την άλλη μες στις μητροπόλεις υπάρχουν κάσιες με Αγίες Γραφές. Γιατί εν διούν παραπάνω; Μεν ξεχάσεις να σκεφτείς πως τα 100 ευρώ της τάδε εκκλησίας όταν τα μοιράσεις σε 30 παίρνει ο καθένας από περίπου 3 ευρώ, ναι έτσι γίνεται, απλά στο τέλος ο άριστος 3 στο ένα, 5 στο άλλο, στο τέλος φεύκει με καμιά σαρανταρκά. Ούτε να σκεφτείς πως τα βραβεία γενικότερα του «πιο σπουδαίου στους πόντους και στον χαρακτήρα» το μόνο που πετυχαίνουν είναι να σπέρνουν έναν εντελώς αντιπαιδαγωγικό διαχωρισμό στους ανθρώπους-μαθητές. Αφού έν’ η Εκκλησία που μιλά για αγάπη έννεν; Επίσης μεν τολμήσεις να σκεφτείς τους αλλόθρησκους μαθητές που τούτοι εν θα παίξουν ποτέ στο καζαντί των βραβείων. Αν τα σκεφτείς τζαι τούτα, σάσ’ τα τζι εγείρασιν.

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.