Φόρμα αναζήτησης

Τα παιδιά δεν είναι πειραματόζωα

Τέλος Νοεμβρίου «κλείνει» το πρώτο τετράμηνο. Και οι μαθητές της Α’ Λυκείου θα πρέπει να αρχίσουν να προετοιμάζονται για τις εξετάσεις τους, τα περιβόητα τετράμηνα.

Μέχρι προχθές το Υπουργείο Παιδείας αναθεωρούσε την εγκύκλιο για αυτό το θέμα. Μια αναπνοή πριν τις εξετάσεις και όταν καθ’ ομολογία των ίδιων των μαθητών έχουν «ξεσκιστεί» στα διαγωνίσματα. Τα οποία, παρεμπιπτόντως, θα έπρεπε να διεξάγονταν ή να διεξάγονται (σε αριθμό, διάρκεια, κ.λπ.) όπως ορίζει ο νόμος στη βάση της προφορικής και της γραπτής αξιολόγησης των μαθητών/τριών.

Εάν οι εξετάσεις ανά τετράμηνο θα μπορέσουν να αλλάξουν κάποια εκ των πολλών κακώς εχόντων στην Παιδεία, ουδείς μπορεί να το κρίνει από τώρα. Είθισται όμως πριν από κάποια αλλαγή ή μεταρρύθμιση (από τη μικρότερη έως τη μεγαλύτερη) να προηγείται μια προετοιμασία. Άλλωστε, μια μεταρρύθμιση για να αποδώσει χρειάζεται έδαφος –κατάλληλα προετοιμασμένο– για να ριζώσει. Το ερώτημα είναι εάν τα σχολεία και δη οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές, που στην προκειμένη περίπτωση είναι το «έδαφος», έχουν καταλλήλως προετοιμαστεί για τα τετράμηνα. Και αν οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές μπορούν να αποδώσουν μέσα στις νέες αλλαγές ώστε το νέο σχέδιο αξιολόγησης του μαθητή/τριας (στο οποίο περιλαμβάνονται οι εξετάσεις τετραμήνων) να στεφθεί με επιτυχία. Εκπαιδευτικοί και γονείς διατείνονται πως το έδαφος είναι εντελώς ακατάλληλο για έναν τέτοιο θεσμό όπως είναι τα τετράμηνα. Το Υπουργείο Παιδείας από την άλλη υποστηρίζει ότι εισακούστηκαν οι απόψεις των εμπλεκομένων (των εκπαιδευτικών) και περιλήφθηκαν στην τελευταία εγκύκλιο που στάλθηκε στις διευθύνσεις των σχολείων. Προσωπικά, δεν θεωρώ ότι οι εξετάσεις ανά τετράμηνο μετατρέπουν τα σχολεία σε εξεταστικά κέντρα. Ας είμαστε ειλικρινείς. Σχεδόν όλα τα παιδιά που φοιτούν σε δημόσια σχολεία παρακολουθούν φροντιστηριακά μαθήματα. Η πλειοψηφία τους μάλιστα –αυτό είναι το πιο θλιβερό– χρειάζεται ενισχυτική διδασκαλία. Διότι το εκπαιδευτικό μας σύστημα έχει τα μαύρα του τα χάλια.

Αυτό που με προβληματίζει ωστόσο είναι κατά πόσο έχουν ληφθεί όλα εκείνα τα μέτρα για την επιτυχή εφαρμογή του θεσμού. Για να είναι λειτουργικός και ωφέλιμος, για να μπορεί να συμβάλει στη μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού μας συστήματος που κανείς δεν διαφωνεί ότι πρέπει να αλλάξει. Τα παιδιά δεν είναι πειραματόζωα. Δεν μπορεί να μπαίνουν στο λούκι ενός νέου μοντέλου εξετάσεων χωρίς εγγύηση για το μέλλον τους και χωρίς να υπάρχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις που θέτουν τις βάσεις για την πραγμάτωση στόχων και ονείρων.