Φόρμα αναζήτησης

Τα μάτια σας στα νοσοκομεία

Έχουν γίνει βήματα προς τα εμπρός για τη διόρθωση των κακώς εχόντων του δημόσιου τομέα της υγείας. Αυτή είναι η αλήθεια, όσο και αν κάποιοι εξακολουθούν να βάλλουν προς πάσα κατεύθυνση μηδενίζοντας την κάθε προσπάθεια και απόφαση. Πρώτιστα, και προς όφελος των ασθενών, λειτουργούν απογευματινά ιατρεία σε αρκετά κέντρα υγείας. Δεύτερον, στα νοσοκομεία άρχισε να μπαίνει «νέο αίμα»: Γιατροί, νοσηλευτές, γραφείς, φροντιστές υγείας. To ΓεΣΥ, συνάμα, νοικοκύρεψε την κατάσταση που επικρατούσε με τις ουρές ασθενών. Το σύστημα των ραντεβού στους προσωπικούς γιατρούς βρίσκεται σε ισχύ εδώ και μερικές βδομάδες και πλέον οι ασθενείς δεν χρειάζεται να μεταβαίνουν στα κέντρα υγείας απ’ τις 5:30 -6:00 το πρωί – πριν καν ανοίξουν- περιμένοντας στην ουρά για να εξεταστούν από τον γιατρό τους.Υπάρχει ωστόσο άλλη μια αλήθεια για την οποία πολλάκις μίλησαν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία (γιατροί και νοσηλευτές). Υπήρξε μεγάλη καθυστέρηση σε ό,τι αφορά την προετοιμασία των κρατικών νοσηλευτηρίων για το ΓεΣΥ. Ως εκ τούτου, εξακολουθούν να παρατηρούνται σοβαρές εκκρεμότητες σε ζητήματα που άπτονται της εφαρμογής του νέου συστήματος υγείας. Την ίδια ώρα, την κατάσταση δυσχεραίνουν οι απανωτές παραιτήσεις γιατρών. Τους τελευταίους έξι μήνες περισσότεροι από 30 ιατρικοί λειτουργοί αποχώρησαν από τον δημόσιο τομέα της υγείας για να ενταχθούν στο ΓεΣΥ ως ιδιώτες.

Προειδοποιούσε η Παγκύπρια Συντεχνία Κυβερνητικών Ιατρών για τις μαζικές αποχωρήσεις ιατρικών λειτουργών. Από νοσοκομειακούς γιατρούς, άλλωστε, απαρτίζεται το δ.σ. της συντεχνίας. Γνωρίζει, δηλαδή, από πρώτο χέρι τα προβλήματα, αφουγκράζεται τις ανησυχίες, βλέπει και ακούει τι πραγματικά συμβαίνει. Θυμάμαι, τότε, εκπροσώπους του ΟΚΥπΥ και του Υπουργείου Υγείας να ρίχνουν στα μαλακά τις αποχωρήσεις. Να καταπιάνονται με τις λέξεις υποστηρίζοντας ότι δεν πρόκειται για «μαζικές» αλλά και «μεμονωμένες». Οι μήνες κύλησαν και οι τρεις αποχωρούντες έγιναν 23. Οι 23 ακολούθως 30, εκ των οποίων οι 15 από τις Α’ Βοήθειες – την προμετωπίδα (κατά γενική ομολογία) των δημόσιων νοσηλευτηρίων. Το κύμα φυγής θα πρέπει να αναχαιτιστεί. Τα νοσοκομεία δεν είναι τα κτήρια, ούτε ο εξοπλισμός. Είναι το ανθρώπινο δυναμικό. Είναι οι γιατροί και οι νοσηλευτές που υπερβάλλουν εαυτόν για τους ασθενείς τους. Για χρόνια, λόγω και της οικονομικής κρίσης, τα κρατικά νοσηλευτήρια αφέθηκαν στο έλεος του Θεού. Κατακρεουργήθηκε ο προϋπολογισμός τους, ενώ 8 στους 10 πολίτες αναζητούσαν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη από τον δημόσιο τομέα της υγείας. Μέτρα λήφθηκαν και λαμβάνονται. Δεν είναι όμως αρκετά. Το ΓεΣΥ χρειάζεται έναν δυνατό δημόσιο τομέα της υγείας. Χρειάζεται τα νοσοκομεία ως τη ραχοκοκαλιά που θα το στηρίζει και θα το υποστηρίζει. Η πραγματική πρόκληση για τα δημόσια νοσηλευτήρια αφορά τη δεύτερη φάση εφαρμογής του ΓεΣΥ (ενδονοσοκομειακή περίθαλψη). Εάν δεν προετοιμαστούν ορθώς και καταλλήλως, το νέο σύστημα υγείας θα υπάρχει μόνο στα χαρτιά. Δυστυχώς.