Φόρμα αναζήτησης

Τα κριτήρια των συνενώσεων

Κάποιοι δήμαρχοι-δημοτικοί σύμβουλοι, και αρκετοί δημότες, εννοούν να δηλώνουν ότι η μεταρρύθμιση στην τοπική αυτοδιοίκηση επιβάλλεται και επείγει, αλλά μόλις η συζήτηση πάει στις συνενώσεις, που εξ αρχής συνδέθηκαν άρρηκτα από την κυβέρνηση και τα κόμματα ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ με την καρδιά της μεταρρύθμισης, προτάσσουν δεκάδες επιφυλάξεις, αν το άλφα ή το βήτα σενάριο αγγίζει και τον δικό τους δήμο ή αν τον αγγίζει… με λάθος τρόπο! Δεν συμβαίνει σε όλους τους δήμους, πρέπει να ειπωθεί. Υπάρχουν αρκετοί μικροί ή μικρομεσαίοι δήμοι των οποίων οι άρχοντες έχουν συνειδητοποιήσει πως το διαμορφούμενο περιβάλλον στην τοπική αυτοδιοίκηση δεν χωρεί μικρούς και αδύναμους δήμους. Είναι, επίσης, παρήγορο που μεγάλες και μικρές κοινότητες θέλουν πλέον να ενωθούν με δήμους και να αλλάξουν επίπεδο αυτοδιοίκησης. Στήνονται, όμως, σε κάποιους αναπτυγμένους ή αναπτυσσόμενους δήμους μπαϊράκια ξεσηκωμού, με απειλές προς την κυβέρνηση και τα φίλια κόμματα και τους αρχηγούς τους, ακόμα και με παρεμβάσεις στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ώστε κάποιες (ουσιώδεις) συνενώσεις να αποφευχθούν. Να συνενωθούν οι άλλοι, να διατηρηθούμε εμείς. Και οι κραυγές αντίδρασης -και οι απειλές, ακόμα και οι εσωκομματικές- φαίνεται να πιάνουν ήδη τόπο σε μια-δυο περιπτώσεις και ίσως πιάσουν και σε άλλες σύντομα.

Από την άλλη, όσο πλησιάζει το βασικό νομοσχέδιο της μεταρρύθμισης στη Βουλή, τα κόμματα βλέπουν με διαφορετικό μάτι τις αλλαγές. Ακόμα και αυτά που τις ζήτησαν επιτακτικά και τις συνέδεαν -ως απαράβατο όρο!- με τις δραστικές μειώσεις δήμων. Είναι θλιβερό να διαπιστώνεται πως κομματικά στελέχη με εμπλοκή στην αυτοδιοίκηση, ελάχιστα, ενδιαφέρθηκαν να διαβάσουν τα προσχέδια του νομοσχεδίου που αλλάζει άρδην τη λειτουργία των δήμων, σε αντίθεση με τα σενάρια συνενώσεων, που τα ξεψαχνίζουν πρωί και βράδυ και αναζητούν εναλλακτικές λιγότερο επώδυνες ή περισσότερο επικερδείς για τα κομματικά ποσοστά και την επιρροή τους στις τοπικές κοινωνίες. Στα οικονομικά, πληθυσμιακά και γεωγραφικά κριτήρια, που αρχικά είχε από όλους γίνει αποδεκτό ότι θα ήταν η βάση των συνενώσεων, παρεισφρύουν, δειλά-δειλά και ανομολόγητα, πολιτικά-κομματικά κριτήρια: Ποιος βγάζει δήμαρχο σήμερα, ποιος θα βγάζει μετά τις συνενώσεις; Πόσους δημοτικούς συμβούλους έχω σήμερα εδώ ή εκεί και πόσους θα βγάλω αν γίνει αυτή ή άλλη συνένωση; Πόσοι δήμοι είναι σήμερα μπλε ή κόκκινοι ή ενδιάμεσοι και πόσοι θα γίνουν μετά τη μεταρρύθμιση; Και γιατί αυτός να πάει με τον άλλο; Για να χάσω εγώ τον δήμο και να τον πάρεις εσύ; Ε, και γιατί να τον πάρεις εσύ και όχι εγώ; Γιατί να γίνει ένας δήμος και όχι δύο ή τρεις, θέλετε να μας διαλύσετε το κόμμα; Τι με κόφτει τι λέει ο μελετητής, έχω πρόβλημα εκεί, μην επιμένετε. Γιατί παίρνετε τους δικούς μας δυτικά και δεν τους αφήνετε ανατολικότερα; Μα αλλάζει ο κομματικός χάρτης έτσι σχέδιο, δεν το βλέπετε;

Κι άλλα πολλά. Η μεταρρύθμιση κινδυνεύει ενόσω κάποιοι την αντιμετωπίζουν ως κομματική μονόπολη, με γνώμονα τις πολιτικές κερδοζημίες, αντί το όφελος και το μέλλον της τοπικής αυτοδιοίκησης.