POWERED BY

Φόρμα αναζήτησης

Τα διλήμματα του ΔΗΣΥ μετά τις εκλογές



 

Το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών, ποιοι και με τι ποσοστά θα μπουν στη Βουλή, θα καθορίσει το σκηνικό για τις προεδρικές εκλογές. Το κόμμα που θα δεχτεί τις περισσότερες πιέσεις είναι ο ΔΗΣΥ. Εκτός του ότι φορτώνεται στην πλάτη του ως κυβερνών κόμμα όλες τις αστοχίες, τις κακοδαιμονίες, τη φθορά της κυβέρνησης του Νίκου Αναστασιάδη, προβλέπω ότι θα είναι το κόμμα με τις περισσότερες διαρροές προς όλες τις κατευθύνσεις. Χάνει ψήφους προς το ΕΛΑΜ γιατί κατηγορείται από μερίδα των ψηφοφόρων του ότι σταμάτησε να είναι το κόμμα των ελληνικών αξιών που ήξεραν. Χάνει ψήφους και προς τους Οικολόγους που έχουν κατά γενική ομολογία ένα ηθικό πλεονέκτημα στο ζήτημα της διαφθοράς. Οι όποιες δανεικές ψήφοι των προηγούμενων εκλογών του καρογιανικού ΔΗΚΟ έχουν πλέον κόμμα να ψηφίσουν, τη ΔΗΠΑ. Ψήφοι δυσαρεστημένων με τους χειρισμούς του Προέδρου της Δημοκρατίας στο Κυπριακό πηγαίνουν στο Αμμόχωστος – Για την Κύπρο ή ψηφίζουν τα εναλλακτικά πρόσωπα υπέρ της λύσης που έβαλαν οι Οικολόγοι στα ψηφοδέλτιά τους.

Επιπλέον, ένα σημαντικό κομμάτι των συμπολιτών μας έχει οχυρωθεί μέσα σε ένα πολιτισμικό και πολιτικό περιθώριο. Εκεί τους έσπρωξε η πανδημία αλλά και ο ανεξέλεγκτος θυμός εναντίον ενός πολιτικού συστήματος που δεν τήρησε το συμβόλαιο που είχε μαζί τους. Αρκετοί νιώθουν πλέον απελευθερωμένοι από το κόμμα που παραδοσιακά ψήφιζαν οι γονείς τους. Αντί όμως αυτό να συνιστά κίνηση χειραφέτησης (όπως θα ήταν το λογικό), αντλούν την ενημέρωσή τους από ένα σκοτεινό τμήμα του διαδικτύου που εξηγεί σχεδόν τα πάντα μέσα από διαβολικά σχήματα καταδίωξης του ελληνισμού. Δεν πιστεύουν κανέναν, δεν ακολουθούν πλέον κανέναν γιατί πλέον «ξέρουν πολύ καλά οι ίδιοι τι παίζεται εις βάρος τους».

Η απάντηση στον θυμό και τη συνωμοσιολογία δεν είναι ούτε περισσότερος θυμός ούτε πολιτική υπεκφυγή ή μισόλογα. Εάν ο ΔΗΣΥ συνεχίσει να πορεύεται με τακτικισμό προσπαθώντας να ικανοποιήσει τους πάντες, χωρίς να ορίζει με αποφασιστικότητα την ατζέντα της πολιτικής συζήτησης και τη γραμμή πλεύσης με ξεκάθαρες και συγκροτημένες θέσεις, δεν νομίζω ότι στο μέλλον θα ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου ή θα αποκτήσει ξανά την αίγλη του κληριδικού παρελθόντος του. Η λύση δεν είναι ένα ιδεολογικό ποτ-πουρί σε μια ακροβατική προσπάθεια να κρατούνται οι ισορροπίες ανάμεσα στις διάφορες «πτέρυγες» του κόμματος και των ψηφοφόρων. Πέρασε η εποχή που με μια τέτοια πρακτική τους κρατούσε όλους σχεδόν ευχαριστημένους. Τώρα είναι όλοι δυσαρεστημένοι.

Στην Ελλάδα, ο Μητσοτάκης δεν κέρδισε πρώτα τις εσωκομματικές και μετά τις εθνικές εκλογές, προσφέροντας έναν απολίτικο χυλό ή βασιζόμενος σε αντιαριστερά αντανακλαστικά. Μια τέτοια στρατηγική θα έτρεφε απλώς την πόλωση υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ και θα λειτουργούσε εις βάρος της δικής του ατζέντας. Έκανε ακριβώς το αντίθετο. Χωρίς να στρογγυλέψει τις θέσεις του είτε προς τα δεξιά του είτε προς τα αριστερά όρισε την ατζέντα. Για παράδειγμα, καθαίρεσε μεμιάς στέλεχος που είπε «νεκρός Τούρκος ο καλός Τούρκος», ενώ την ίδια στιγμή στον Έβρο υπερασπίστηκε με όλες του τις δυνάμεις τον υβριδικό πόλεμο που ξεκίνησε η Τουρκία εναντίον της χώρας του. Δεν παραβλέπω ότι ο Μητσοτάκης ξεκίνησε από την αντιπολίτευση και προχώρησε στη διεκδίκηση της εξουσίας, ενώ ο ΔΗΣΥ δέχεται την κυβερνητική φθορά. Αυτή η παραδοχή όμως δεν σημαίνει ότι το κεντροδεξιό κόμμα πρέπει να συνεχίσει χωρίς εσωτερική αντίδραση την καθοδική πορεία στην οποία βρίσκεται.

Οι κομματικοί επίγονοι του Κληρίδη είναι λες και ξέχασαν ότι ένας λαός πάει μπροστά όταν του θέτεις φιλόδοξους στόχους και όχι όταν του καλλιεργείς φοβίες και επίπλαστα σύνδρομα. Δεν έχουν νόημα τα ταυτοτικά ψευδοδιλήμματα του περασμένου αιώνα. Η λύση δεν είναι να ταυτισθεί κανείς με τα ένστικτα του μίσους ή τις ακροδεξιές θεωρίες και μεθοδεύσεις. Σε μια τέτοια περίπτωση οι άνθρωποι θα ακολουθήσουν το γνήσιο και όχι το νερόβραστο κακέκτυπο. Θέλει δουλειά και μεγάλη προσπάθεια για να πείσεις τους ανθρώπους ότι το μίσος και ο φόβος δεν αποτελούν λύση για την πατρίδα και πως ο άκριτος εθνικισμός οδηγεί πάντα σε νέες εθνικές καταστροφές. Είναι εξίσου αδιανόητο ότι το πιο δυτικόφιλο κόμμα της Κύπρου απαντά με μισόλογα στην εσωτερική άλωση της Κυπριακής Δημοκρατίας από τους Ρώσους και δεν απαντά συντεταγμένα σε διάφορες παρωχημένες αντικαπιταλιστικές κορώνες που ακούγονται από τα αριστερά. Θέλει μεγάλη δύναμη για να ορίσεις πρώτα πολιτικά, να εξηγήσεις μετά στον κόσμο, ποιος είναι ο νέος πατριωτισμός μετά από τόσες αποτυχίες στο Κυπριακό. Οι τόσες νέες προκλήσεις, η πανδημία, το μεταναστευτικό/προσφυγικό, η οικονομική κρίση, οι νέες ανισότητες που επικρέμανται πάνω από τα κεφάλια μας χρειάζονται ρηξικέλευθες απαντήσεις. Κυρίως όχι άλλα αναμασήματα και αναβιώσεις του παρελθόντος, ειδικά σε ζητήματα ιδεολογικοπολιτισμικά όταν η ίδια η πραγματικότητα, τα προβλήματα και οι ανάγκες που βιώνουμε και εμείς και τα παιδιά μας είναι εντελώς αλλού: σε άλλον αιώνα από τη συνηθισμένη κομματική αντιπαράθεση και τα εκλογικά παζάρια, που δεν αφορούν την πλειονότητα του κόσμου της Κύπρου.

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.