Φόρμα αναζήτησης

Στη χώρα των τεράτων

Προφανώς και συγκλονίζουν τα έργα του κατά συρροήν δολοφόνου. Όσοι, όμως, εξέφρασαν έκπληξη για το ύψος της ανεπάρκειας και αμέλειας του αστυνομικού σώματος, την  πρωτόγνωρη άγνοια ευθύνης και απουσία ευθιξίας, πού βάσισαν την έκπληξή τους; Διότι, αν κάτι χαρακτηρίζει διαχρονικά αυτή τη χώρα, είναι η πλήρης ανεπάρκεια θεσμών, η ασυδοσία, η παντελής άγνοια ευθύνης. Αποτέλεσμα αυτής της ανεπάρκειάς και εγκληματικής ανευθυνότητας δεν ήταν η απώλεια του εμπορικού σήματος για το χαλλούμι επειδή παρά τις εκκλήσεις (3) του γραφείου πνευματικής ιδιοκτησίας της Βρετανίας προς το Υπουργείο Εμπορίου να του παραθέσει έκθεση γεγονότων, αυτό δεν μπήκε καν στη διαδικασία να απαντήσει, ούτε μετά από παράταση που δόθηκε; Αποτέλεσμα αυτής της ανεπάρκειας και ανευθυνότητας δεν ήταν το κλείσιμο του Συνεργατισμού; Σ’ αυτή την πεποίθησή τους ότι δεν λογοδοτούν, πως καμιά έρευνα και έλεγχος δεν τους αγγίζει, δεν βασίστηκε η αντίδρασή τους στο μακροσκελές πόρισμα το οποίο κατένειμε ξεκάθαρες ευθύνες σε κυβέρνηση, υπουργό Οικονομικών και κόμματα; Αυτή η αποτυχία του συστήματος να λειτουργήσει εντός της νομιμότητας και να κάνει τα αυτονόητα δεν επιδείχθηκε στον Ακάμα με την ανάπτυξη στις σπηλιές; Η οποία, όπως αποδείχθηκε, έγινε χωρίς να ακολουθηθούν οι δέουσες διαδικασίες, κατά παράβαση των Ευρωπαϊκών Οδηγιών, καταπατώντας την περιβαλλοντική στρατηγική του ίδιου του κράτους; Με υποσχέσεις για διερεύνηση του θέματος και διορθώσεις χωρίς όμως καμιά ανάληψη ευθύνης, κυρίως όμως καμιά διόρθωση; Η ίδια ανεπάρκεια για να διασφαλιστεί έστω εν μέρει το περί δικαίου αίσθημα δεν επιδείχθηκε και στον χώρο της δικαιοσύνης; Με κατηγορίες για διαπλοκή στα δικαστήρια, σκανδαλώδεις αποφάσεις, σωρεία χαμένων υποθέσεων από μέρους της Γενικής Εισαγγελίας;

Σε κάθε μια από τις παραπάνω υποθέσεις, κυβέρνηση, κόμματα, Γενική Εισαγγελία, δικαστικό σώμα, δημόσιοι λειτουργοί, περιβαλλοντικοί θεσμοί, αποδείχθηκαν ανεπαρκείς, δεν παραδέχθηκαν λάθη, δεν ανέλαβαν καμιά ευθύνη. Γιατί, λοιπόν, αναμέναμε κάτι διαφορετικό από την Αστυνομία; Γιατί εκπλαγήκαμε;  Όταν το μόνο που έκανε ήταν να λειτουργήσει όπως λειτουργεί ο ευρύτερος δημόσιος τομέας (του οποίου είναι κομμάτι); Όπως λειτουργούν όλοι οι θεσμοί; Με την κουλτούρα της ανευθυνότητας εμπεδωμένη και με την ατιμωρησία πλήρως κατοχυρωμένη; Γιατί αναμέναμε παραίτηση του αρχηγού Αστυνομίας ή ανάληψη από μέρους του σώματος μιας υποτυπώδους, έστω, ευθύνης, όταν η απουσία ευθιξίας επεκτείνεται σε κάθε κομμάτι της πολιτειακής ζωής; Γιατί μείναμε έκκληκτοι από την ανακοίνωσή της που ακολούθησε την αποκάλυψη των πρώτων φόνων και τις επικρίσεις, όπου με ύφος επικριτικό ρωτούσε πού βρίσκονταν ΜΜΕ και κοινό όταν διερευνούσε την υπόθεση εξαφάνισης και ζητούσε πληροφορίες», όταν η ίδια η κυβέρνηση καλούσε τον κόσμο να επιδείξει υπομονή και ότι οι έρευνες θα καταδείξουν «τυχόν» έρευνες, λες και υπάρχει πιθανότητα να μην υπάρχουν για 7 φόνους που διαπράχθηκαν σε χρονικό ορίζοντα 2 1/2 χρόνων; Γιατί αναμέναμε από την Αστυνομία να μην επιδεικνύει ρατσιστικές συμπεριφορές, να μην υποτιμά την ανθρώπινη ζωή των ξένων, όταν το ίδιο το κράτος συμπεριφέρεται ρατσιστικά;

Σε μια χώρα όπου, μετά από ένα τέτοιο καταδικαστικό πόρισμα για τον Συνεργατισμό, ο Πρόεδρος δηλώνει ότι σέβεται την επιτροπή αλλά διαφωνεί με τα ευρήματά της, ο υπουργός δηλώνει πως αν για κάτι μετανιώνει είναι που δεν ανέλαβε νωρίτερα για να αποφευχθεί το κούρεμα και τα κόμματα επιχειρούν να αποκομίσουν πολιτικά κέρδη από μια αποτυχία στην οποία συνέβαλαν με τρόπο καθοριστικό και ξεκάθαρο. Όπου το Τμήμα Περιβάλλοντος λειτουργεί ως οργανισμός νομιμοποίησης της παρανομίας. Όπου η ικανότητα του κράτους να αποδώσει δικαιοσύνη και να παρέχει ασφάλεια εναπόκειται στην τύχη (σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο). Όπου η κοινωνία μαζεύεται έξω από τους ναούς για να ενημερωθεί από τον προκαθήμενο της Εκκλησίας πως ο ψυχοπαθής κατά συρροήν δολοφόνος είναι αποτέλεσμα της νομιμοποίησης των αμβλώσεων και αποποινικοποίησης της ομοφυλοφιλίας. Πανηγυρίζει για την παραίτηση Ιωνά την οποία (ορθώς) απαίτησε όλο το προηγούμενο διάστημα, αδυνατεί όμως να αντιληφθεί πως η παραίτηση αυτή δεν θα αλλάξει τίποτε, πως όποιος και να ήταν στη θέση του, το ίδιο αποτέλεσμα θα είχαμε. Διότι δεν είναι θέμα προσώπων, είναι θέμα θεσμών. Δεν λειτουργούν, και δεν υπάρχει κανένα σημάδι που να δείχνει ότι θα λειτουργήσουν στο μέλλον, πως μπορεί να είναι έκπληξη οι χειρισμοί και αμέλεια της Αστυνομίας;

Ο Γκράμσι είχε πει πως όταν το παλιό τελειώνει και πασχίζει να γεννηθεί το καινούργιο, μεσολαβεί η εποχή των τεράτων. Η περίοδος μετά το 1974 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και αναμενόμενη μέχρι η χώρα να ενηλικιωθεί. Το πρόβλημα δεν είναι ότι αυτή η εποχή φαντάζει ατέλειωτη.  Είναι η συνειδητοποίηση ότι η ολοκληρωτική ανεπάρκεια, η ανευθυνότητα, η ασυδοσίαδεν είναι κομμάτι της πορείας, αλλά αποτελεί την ίδια την Ιστορία της χώρας. Η σαπίλα είναι διάχυτη σε όλο το εύρος του συστήματος και της κοινωνίας. Το καινούργιο δεν φαίνεται πουθενά. Ούτε μια ελπίδα ότι μπορεί κάποια στιγμή στο μέλλον να τελειώσουμε με όσα μας κρατούν διαρκώς στην εποχή των τεράτων. Να οδηγηθούμε στο καινούργιο. Διότι το καινούργιο απαιτεί σχέδιο, σύγκρουση με το παλιό, ικανό πολιτικό δυναμικό, θεσμούς, παιδεία σε σύγχρονες ράγες. Αντίθετα, η άποψη ότι τίποτε δεν δουλεύει, μετατρέπεται καθημερινά σε πεποίθηση πως αυτό το παραμύθι του εκσυγχρονισμού κρύβει πολλά τέρατα ακόμα.

antopoly@cytanet.com.cy