Φόρμα αναζήτησης

Στα πανηγύρια των άλλων

Όλα τα ρεπορτάζ διακόπηκαν. Κάθε ανταπόκριση περιττή. Ούτε συνεργατιστές βουλευτές ούτε πρόσφυγες ούτε ΓεΣΥ ούτε τίποτε. Μόνο η βαφτισμένη από τα ημεδαπά ΜΜΕ «τετραμερής» και η εξ επαφής συνάντηση του επικεφαλής των Ελληνοκυπρίων με τον Αμερικανό υπουργό των Εξωτερικών. Το επικοινωνιακό όχημα που μετέφερε σε εμάς τους γηγενείς τα γεγονότα στο Ισραήλ θα έπρεπε να κάνει καχύποπτους τους δέκτες. Διετείς αποκλειστικά τηλεοπτικοί δημοσιογράφοι βρέθηκαν στην Ιερουσαλήμ για να δουν τον Πρόεδρο Αναστασιάδη να δαγκώνει με πεποίθηση τα χείλη του, ισχυριζόμενος ότι η συνάντηση στην οποία έλαβε μέρος ήταν ιστορική, ότι σύντομα θα υπάρχουν ανακοινώσεις που θα αφορούν και ευρωπαϊκές μεγάλες δυνάμεις, ότι καλύφθηκαν και θέματα ασφάλειας, ότι ακόμα συζητήθηκαν οι «δυσκολίες που αντιμετωπίζονται ως αποτέλεσμα αξιώσεων είτε που προβάλλονται από πλευράς Τουρκίας είτε από πλευράς της τ/κ ηγεσίας». Αυτά είναι τα ελληνικά του Προέδρου και οφείλουμε να τα σεβόμαστε.

Τον ίδιο σεβασμό δεν οφείλουμε στο περιεχόμενο των ελληνικών του κ. Αναστασιάδη. Ούτε στα ελληνικά που μας ταΐζουν τηλεοπτικοί δέκτες και ραδιοφωνικοί πομποί. Από όλα τα μηνύματά τους, ας συγκρατηθεί το αυθαίρετο συμπέρασμα πως η αναφορά στη συμφωνία των τριών ηγετών (εξαιρουμένου του Πομπέο, ο οποίος δεν είναι ηγέτης), για άμυνα «ενάντια σε εξωτερικές κακές επιρροές στην Ανατολική Μεσόγειο και την ευρύτερη Μέση Ανατολή» έγινε για την Τουρκία. Το ΡΙΚ τουλάχιστον αυτό μετέδιδε χθες όλη μέρα, αγνοώντας ότι η Τουρκία δεν είναι εξωτερική επιρροή στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά η ίδια Ανατολική Μεσόγειος όσο και εμείς. Ψιλά γράμματα για τους τηλεοπτικούς συντάκτες που βρέθηκαν στην Ιερουσαλήμ, και δεν έχουν χρόνο να βασανίζουν τον Πρόεδρο με περιττές ερωτήσεις. Όπως για παράδειγμα τι διάολο προσπαθεί να καταφέρει μέσω των τριμερών, τετραμερών και άλλων επαφών του με τους ηγέτες των γειτονικών κρατών.

Για την Τουρκία έχουμε σαφή εικόνα σε όσα αξιώνει στην Ανατολική Μεσόγειο όσον αφορά την αξιοποίηση των ενεργειακών πόρων και την επίλυση του Κυπριακού. Για την ελληνοκυπριακή Κύπρο, διατελούμε σε σύγχυση. Ενώ ο αρμόδιος για την εξωτερική πολιτική της Ελληνικής Δημοκρατίας διαμηνύει τη βούλησή του να εντάξει στις τρι-τετραμερείς συνεργασίες την Τουρκία, η Κύπρος εμφανίζει τις συνεργασίες αυτές (που χρονολογούνται από το 2016) ως εργαλεία πίεσης στην Τουρκία. Ο βαθμός επιτυχίας του ε/κ κράτους δεν μπορεί ωστόσο να ελεγχθεί διότι δεν είναι γνωστοί οι σκοποί του. Με δημοσιογράφους πρόθυμους να επαναλαμβάνουν ανά πάσα στιγμή το εκάστοτε αφήγημα της ε/κ ηγεσίας (πριν δέκα χρόνια ήταν η διασφάλιση της εφαρμογής μιας συμφωνίας, σήμερα είναι η άρση των εγγυήσεων που καθιστούν δυνατή την όποια διαπραγματευτική θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας), ο Πρόεδρος Αναστασιάδης μπορεί να συνεχίσει να δαγκώνει τα χείλη του, αποφεύγοντας να απαντήσει ποιος στα αλήθεια είναι ο στρατηγικός στόχος της Κύπρου ως προς τη διαχείριση των φυσικών πόρων στα θαλάσσια ύδατά της. Διότι αν στόχος είναι η σύγκρουση με την Τουρκία διά της συμμετοχής σε προεκλογικά πανηγύρια του Βενιαμίν Νετανιάχου, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε τον ρόλο της Κύπρου ως καραγκιόζη της Ανατολικής Μεσογείου. Και ως τέτοιον να προσεγγίζουμε τον ηγέτη μας.