Φόρμα αναζήτησης

Σκεφτήκατε ποτέ πώς νιώθουν οι φυλακισμένοι μας;

Ετοιμαζόμουν να γράψω τις πρώτες λέξεις του κειμένου όταν ήρθε ως ειδοποίηση η είδηση. Συμπλοκές, λέει, στις Κεντρικές Φυλακές. Σοβαρές ζημιές και πληροφορίες για τραυματισμούς. Τελικά, δεν ήταν τόσο σοβαρά τα πράγματα.

Το να είναι κανείς στη φυλακή σίγουρα δεν είναι εύκολο. Όμως, φανταστήκατε πόσο δύσκολο θα είναι το να είναι κάποιος φυλακισμένος στην Κύπρο –ό,τι κι αν έχει κάνει– ειδικά τις στιγμές που θα συνειδητοποιεί τι κυκλοφορεί έξω και ζει ζωή χαρισάμενη; (!…)

Και δεν μιλώ για τους καταδικασθέντες για ξέπλυμα βρόμικου χρήματος, έτσι; Διότι ουδέποτε είχαμε τέτοιους και δεν πιστεύω να αποκτήσουμε και ποτέ, δεδομένου του ποιοι το κάνουν. Μόνο στο εξωτερικό συλλαμβάνονται Κύπριοι για τέτοια. Εδώ ποτέ!

Αλλά, λ.χ., καταδίκες για μίζες, αν και αυτές είναι πολύ λίγες επίσης δεδομένου του κοινωνικού στάτους του κλάδου, από αυτές είχαμε. Σκεφτήκατε κάποιος από αυτούς που είναι μέσα για ψιλομίζες (και μόνο) πώς θα νιώθει όταν θα βλέπει τις ειδήσεις το βράδυ;

Ή αύριο; Αύριο που θα παίξουν πλάνα και δηλώσεις του Αρχιτράγου –επί παντός επιστητού– σκεφτήκατε πώς θα νιώσει αυτός ο άνθρωπος; Να βλέπει τον άλλον να ομολογεί ότι τα πήρε από έναν σεσημασμένο απατεώνα και πλέον καταζητούμενο για να μεσολαβήσει για ρουσφέτι και την ώρα που αυτός κάνει δηλώσεις στις τηλεοράσεις ζητώντας τα ρέστα και με ζωντόβολα να του φιλούν το ξερό του, εκείνος να τη βγάζει στο κελί;

Πιο πάνω, είπαμε, δεν πάμε. Διότι εκείνοι δεν πάνε ποτέ φυλακή. Και ούτε πρόκειται… Η άσχετη απορία της ημέρας: έναν γενικό εισαγγελέα που είχαμε κάποτε, τον έχουμε ακόμα; Το ξέρει; ΟΚ.

Δεν έχετε όμως παράπονο, έτσι; Και εάν έχετε ντροπή σας. Από όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη, το Success Story του Προεδράρα μας, Success Sorry επί του προκειμένου, προσελκύει όσο ποτέ προηγουμένως ανθρώπους προκομμένους, ανθρώπους παστρικούς!

Τελευταίο όνομα στη λίστα, η Μαρία Γαβριέλα Τσάβες, κόρη του τέως Προέδρου της Βενεζουέλας, Ούγκο Τσάβες, του ανθρώπου ο οποίος κατάφερε να κάνει την πιο πλούσια χώρα της Λατινικής Αμερικής μια από τις φτωχότερες του κόσμου με κάτι εκατομμύρια απελπισμένους να διαφεύγουν πεζή για να γλυτώσουν από την πείνα.

Εδώ βεβαίως, η ιστορία του Τσάβες όπως και του φοβερού διαδόχου του συντρόφου Μαδούρο είναι για πολλούς μια επανάσταση η οποία απέτυχε λόγω των Αμερικάνων –και των άλλων Δυτικών– που την πολέμησαν, «αναγκάζοντας» το καθεστώς να στραφεί στα πιο σκοτεινά και απομονωμένα μέρη του πλανήτη, όπως το Ιράν και φυσικά σε δικτάτορες όπως ο Ερντογάν.

Ο «πόλεμος» των αμερικανικών πετρελαϊκών ήταν δεδομένος, βέβαια, αλλά το ίδιο ήταν και το κομμάτι που οι απανταχού θαυμαστές του καθεστώτος της Βενεζουέλας δεν θέλουν να δουν και μάλλον δεν πρόκειται.

Αρχής γενομένης από τη σχέση του με το εμπόριο ναρκωτικών, όπως και το άδειασμα των κρατικών ταμείων της χώρας ενίοτε για τον πλουτισμό στελεχών του… «λαοφιλούς» καθεστώτος.

Καλή ώρα της κόρης του Ούγκο Τσάβες η οποία ζει στη Νέα Υόρκη ως διορισμένη αναπληρώτρια εκπρόσωπος του καθεστώτος της χώρας στον ΟΗΕ –παρόλο που ποτέ δεν είχε εργαστεί πριν στη ζωή της– και η οποία φέρεται να ελέγχει αυτή τη στιγμή μια περιουσία περίπου τεσσάρων δισεκατομμυρίων δολαρίων σε λογαριασμούς στο εξωτερικό. Οικονομίες για τον σοσιαλισμό, υποθέτω.

Η αδελφή της ζει μια παρόμοια dolce vita στο Παρίσι, όπως βεβαίως κάνουν και άλλα συγγενικά πρόσωπα πρωτοκλασάτων του καθεστώτος την ώρα που ο κόσμος στη χώρα λιμοκτονεί.

Ε, η συγκεκριμένη, η πρώτη κόρη Τσάβες φέρεται να πέρασε πολλά λεφτά και από το μικρό μας, αγωνιζόμενο ενάντια στην πρόοδο νησί, χρησιμοποιώντας τη γνωστή οδό του αγωνιζόμενου ενάντια στην εξέλιξή μας σε κανονικό κράτος κατεστημένου που μας διοικεί.

Ενδιαφέρον: οι γενικώς πολύ ευαίσθητες κεραίες των εδώ συντρόφων φαίνεται πως και αυτή τη φορά, όπως και στις αναφορές στην υπόθεση με τους Ουκρανούς, παρουσίασαν κάποιο πρόβλημα και δεν έπιασαν κάτι.

Μόκο. Ακόμα κι αν –αυτό κι αν δείχνει την έκταση του προβλήματος– οι συγκεκριμένες… δουλειές της επαναστάτριας Μαρίας Γαβριέλας έγιναν στο διάστημα 2015-16, και συνεπώς επί των ημερών Αναστασιάδη.

Τίποτα, όμως, δεν μπορεί να αφήσει το όνομα της «Μπολιβαριανής» «Επανάστασης» του κομαντάντε Τσάβες να
λερωθεί. Ο λεκές πρέπει να καθαρίσει ακόμα κι αν ξεπλένεται με το απορρυπαντικό… της σιωπής για τις μέρες του αντιπάλου.

Και καθώς ετοιμαζόμουν να κλείσω το κείμενο, έσκασε και η είδηση με τις δηλώσεις Χάσικου για το σκάνδαλο με τον Low. Αντί απολογίας, τουλάχιστον, ο τέως ΥΠΕΣ ζήτησε περίπου και τα ρέστα.

«Απ’ον αντρέπεται», Σωκράτη μου, «ο κόσμος έν’ δικός του».
Τι τραβάμε!..

Υστερόγραφο: Η Στήλη θα απουσιάζει την ερχόμενη εβδομάδα. Καλή συνέχεια!