POWERED BY

Φόρμα αναζήτησης

Τα δύο υπερόπλα της Τουρκίας και ο Ακιντζί



Πάρα πολλοί στην Κύπρο, ίσως και οι περισσότεροι, έχουν καταλήξει σε αδιαμφισβήτητα συμπεράσματα: Η Τουρκία θέλει κατά κύριο λόγο να ασκεί έλεγχο σε ολόκληρη την Κύπρο, σε κάποια στιγμή αν βρει και την κατάλληλη ευκαιρία θα την καταλάβει ολόκληρη.

Πριν συζητήσουμε αυτήν τη θέση, ας δούμε αρχικά πώς μας επηρεάζει ως Ελληνοκύπριους. Αν η επικρατούσα άποψη είναι ότι η Τουρκία έχει ως στόχο να καταλάβει ολόκληρη την Κύπρο, αυτό σημαίνει ότι:

*Ο μέσος Ελληνοκύπριος θεωρεί την Τουρκία ως μια συνεχή απειλή, ως εχθρό. Ένας προαιώνιος εχθρός που μας ταλαιπωρεί από το 1571.
*Με αυτήν τη χώρα δεν μπορούμε να μπούμε σε σοβαρή διαπραγμάτευση διότι ο στόχος της δεν είναι η λύση, αλλά η δημιουργία νέων τετελεσμένων.
*Κατ’ επέκταση δεν μπορούμε να υπογράψουμε συμβιβαστική λύση διότι στη συνέχεια η Τουρκία δεν θα την τηρήσει, οπότε θα χάσουμε και αυτά που έχουμε σήμερα, δηλαδή την Κυπριακή Δημοκρατία, έστω αυτή που μας απέμεινε.
*Εν κατακλείδι, όλα αυτά τα χρόνια αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς συζητούμε γιατί μας το ζητούν όλοι, αλλά κατά βάση δεν είμαστε έτοιμοι να συμφωνήσουμε σε οτιδήποτε διότι δεν υπάρχει καμία εμπιστοσύνη προς την Τουρκία.

Η πολιτική μας

Με βάση τα πιο πάνω, έχουμε καταλήξει σε μια στρατηγική που έχει ως προτεραιότητα τη διαφύλαξη της Κυπριακής Δημοκρατίας ως της μόνης ασπίδας προστασίας μας. Πόσο απέδωσε αυτή η προσπάθεια;

Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής έχουμε απορρίψει όλα τα σχέδια που μας υποβλήθηκαν. Το αμερικανοκαναδικό το 1978, το σχέδιο Γκάλι το 1991, το σχέδιο Ανάν το 2004 και τέλος το πλαίσιο Γκουτέρες το 2017. Υπήρξαν και φωνές διαφορετικές βέβαια, όπως αυτή του Γλαύκου Κληρίδη, ο οποίος μετά το 1974 μιλούσε για λύση πριν παγιωθούν τα τετελεσμένα και υπάρξουν μετακινήσεις πληθυσμών, αλλά οι Κύπριοι τον τιμώρησαν διά της ψήφου τους. Τον επανέφεραν στην πρωτοκαθεδρία το 1993 όταν κι αυτός δημόσια απέρριψε το σχέδιο Γκάλι. Υπήρξε και ο Μακάριος, ο οποίος υπέγραψε το πλαίσιο των συμφωνιών Κορυφής τη Δικοινοτική Ομοσπονδία το 1977. Πέθανε όμως λίγο αργότερα με αποτέλεσμα να περάσει η γραμμή Σπύρου Κυπριακού για την πρόταξη των Αρχών και των Ψηφισμάτων του ΟΗΕ, πολιτική που ακολουθήσαμε μέχρι το 1988.
Η Τουρκία όλα αυτά τα χρόνια μετά την εισβολή δεν βιαζόταν καθόλου για λύση. Είχε ως καλύτερο εργαλείο της τον Ραούφ Ντενκτάς, ο οποίος δημόσια έλεγε ότι το Κυπριακό λύθηκε το 1974 και ότι αυτό που απέμενε ήταν μια συμφωνία που θα καθόριζε τα σύνορα. Με την υποβολή του αμερικανοκαναδικού σχεδίου το 1978 και μεσούντος του αμερικανικού εμπάργκο η Τουρκία μπήκε στον πειρασμό να δώσει την Αμμόχωστο για να ξεκινήσουν συνομιλίες αλλά ο Σπύρος Κυπριανού έχοντας δίπλα του τον Εζεκία Παπαϊωάννου και τον Ρώσο πρέσβη Αστάβιν έβγαλαν την Τουρκία από το δίλημμα. Η Άγκυρα το 1983 προχώρησε στην ανακήρυξη ψευδοκράτους και έβλεπε γενικά ότι είχε ανάγκη το πέρασμα του χρόνου για να εμπεδώσει τα τετελεσμένα. Να οργανώσει τους Τ/Κ, να φτιάξει μια οικονομία, να φέρει εποίκους και να ενδυναμώσει τον πληθυσμό. Στην ε/κ πλευρά κάποιοι και όχι αμελητέοι πολιτικά άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι δεν οδηγούμαστε πουθενά με αυτήν την τακτική. Μια απόπειρα όμως του ΑΚΕΛ με του ΔΗΣΥ να αλλάξουν τον ρουν των πραγμάτων το 1985 πηγαίνοντας κόντρα στον Σπύρο Κυπριανού, οδήγησε σε ήττα το ΑΚΕΛ στις βουλευτικές εκλογές. Οι Ελληνοκύπριοι προφανώς επέμεναν ότι το Κυπριακό θα λυθεί στη βάση αρχών.

Μια σοβαρή προσπάθεια αλλαγής της στρατηγικής μας έγινε επί Προέδρου Βασιλείου. Απέτυχε. Μετά την απόρριψη του σχεδίου Γκάλι περάσαμε ολόκληρη τη δεκαετία του 1990 μετά την αίτηση ένταξης της Κύπρου στην ΕΕ με το σύνθημα λύση – ένταξη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση παρά τους ισχυρούς ενδοιασμούς της για ένταξη της Κύπρου με άλυτο το Κυπριακό εμπιστεύτηκε τους Γιώργο Βασιλείου και Γλαύκο Κληρίδη που δεσμεύτηκαν γι’ αυτό, επιτρέποντας τη διαδικασία εναρμόνισης. Η διασύνδεση των εμπλεκομένων υπήρξε εμφανής: Λύση – ένταξη για Κύπρο, έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων για την Τουρκία.

Διαβάστε περισσότερα στο ΠΟΛΙΤΗΣ PREMIUM.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.