Φόρμα αναζήτησης

Δικαιοσύνη είσαι εδώ; (Του Διονύση Διονυσίου)

Θα μπορούσε κάποιος να αναλώσει χρόνο και φαιά ουσία για να εξηγήσει τι κρύβεται πίσω από την πρόσφατη επιστολή του δικηγόρου Νίκου Κληρίδη [...]

Read More...

Θα μπορούσε κάποιος να αναλώσει χρόνο και φαιά ουσία για να εξηγήσει τι κρύβεται πίσω από την πρόσφατη επιστολή του δικηγόρου Νίκου Κληρίδη με βάση την οποία επιχειρεί συλλήβδην να κατακρημνίσει τη δικαστική εξουσία της χώρας, ισχυριζόμενος ότι αυτή διέπεται από νεποτισμό και ακόμα ότι συναλλάσσεται προς ίδιον όφελος, οπότε είναι διεφθαρμένη. Είναι σαφές ότι οι προθέσεις του αδελφού του γενικού εισαγγελέα δεν είναι καθαρές. Είναι ξεκάθαρο ότι προέβη σε αυτές τις δηλώσεις για εκδικητικούς ή άλλους λόγους, επειδή θεωρεί ότι τα δικαστήρια έχουν μειώσει τον αδελφό του, ο οποίος ως γενικός εισαγγελέας έχει χάσει όλες τις μεγάλες δίκες για τα σκάνδαλα της οικονομίας, με αποτέλεσμα η κοινή γνώμη να τον θεωρεί «ανίκανο», «άσχετο» ή ακόμα και «διαπλεκόμενο» με τα μεγάλα συμφέροντα αυτής της χώρας.

Για τον απλό πολίτη, βεβαίως, η διευκρίνιση των προθέσεων του κ. Κληρίδη δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία. Για κάθε δημοκρατικό πολίτη, ο οποίος θεωρεί ότι ο τρίτος συνταγματικός πυλώνας της Δημοκρατίας, η ανεξάρτητη δηλαδή δικαστική εξουσία, είναι ζωτικός παράγοντας για τη λειτουργία ενός κράτους δικαίου, το ερώτημα είναι απλό: Ποιος θα αναλάβει να διερευνήσει αυτές τις καταγγελίες τις οποίες διατύπωσε ο Νίκος Κληρίδης έστω και τώρα, παρότι σέρνουν εδώ και χρόνια σε ολόκληρη την κοινωνία;

Η διαδικασία

Ο κ. Νίκος Κληρίδης έδωσε στη δημοσιότητα μια επιστολή-απάντησή του στον Δικηγορικό Σύλλογο. Ο Δικηγορικός Σύλλογος αναγκαστικά θα εξετάσει αυτή την απάντηση, η οποία δόθηκε όταν το ίδιο το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας τη ζήτησε μετά από σχετικές τοποθετήσεις του καταγγέλλοντος, αρχικά στο facebook και αργότερα τηλεφωνικά στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Σίγμα. Στ’ αλήθεια, τι θα μπορούσε να αποφανθεί ο Δικηγορικός Σύλλογος μπροστά σε αυτό το κατηγορητήριο; Οι επισημάνσεις του κ. Νίκου Κληρίδη ότι παιδιά δικαστών εργάζονται σε δικηγορικά γραφεία δεν μπορούν να αμφισβητηθούν. Αυτό που σε ένα επιστημονικό σώμα, όπως ο σύλλογος των δικηγόρων, χρειάζεται, αν θέλει να εξετάσει και την ουσία των καταγγελιών, είναι να διακριβώσει κατά πόσον μια σειρά από δίκες και αποφάσεις που λήφθηκαν από κυπριακά δικαστήρια ήταν διαβλητές, επειδή οι δικαστές επηρεάστηκαν από τα παιδιά τους που εργάζονται ως δικηγόροι. Ή ότι μια σειρά από αποφάσεις του Ανωτάτου λήφθηκαν διότι είχαν να ωφεληθούν παιδιά ή συγγενείς τους σε άλλους τομείς. Αυτή η τεκμηρίωση απαιτείται υπό τις περιστάσεις: Για να φανεί κατά πόσον ο κύριος Νίκος Κληρίδης λέει την αλήθεια ή απλώς θέλει να διασύρει τη δικαστική εξουσία μέσα από μια ευλογοφανή παράθεση στοιχείων, στηριζόμενος περίπου στο γνωστό ότι η «γυναίκα του Καίσαρα δεν πρέπει να είναι αλλά και να φαίνεται τίμια».

Αν στόχος του κ. Νίκου Κληρίδη ήταν να μιλήσει για τη γυναίκα του Καίσαρα, θα πρέπει να πούμε ότι πέτυχε σε μεγάλο βαθμό, αν κρίνει κάποιος από τον τρόπο που η επιστολή του είδε το φως της δημοσιότητας και την έκταση που έλαβε. Οπότε με αυτό τον τρόπο μάλλον ισοφαρίζει τον διασυρμό του «άσχετου», για τον αδελφό του ο οποίος έχασε όλες τις μεγάλες μάχες στα δικαστήρια για την οικονομία. Για τον απλό κόσμο που διψά για αίμα, πλέον εμπεδώνεται ένας αλγόριθμος εμπειρικής και λαϊκής ανάλυσης: Ότι η απόδοση δικαιοσύνης στην Κύπρο αποτελεί συνάρτηση της «ασχετοσύνης» του γενικού εισαγγελέα και της «διαφθοράς» των δικαστών.

Η ουσία

Το θέμα βεβαίως δεν μπορεί να παραμείνει ώς εδώ, διότι η έλλειψη εμπιστοσύνης ή ο καταποντισμός της δικαιοσύνης σε κάθε χώρα δεν είναι θέμα νομικό, αλλά εξόχως πολιτικό, αφού αγγίζει και απαξιώνει ταυτόχρονα και την πολιτική εξουσία. Ο ιερός Αυγουστίνος έγραψε επί τούτου ότι «αν από μια χώρα απουσιάζει η δικαιοσύνη, τότε τι άλλο είναι η πολιτική εξουσία, παρά οργανωμένη ληστεία»; Ποιος λοιπόν μπορεί να αναλάβει την αποκατάσταση της τρίτης εξουσίας, του κυριότερου ίσως πυλώνα δημοκρατίας που διαθέτει η χώρα μας, στη συνείδηση των πολιτών;

Στην τρέχουσα πολιτική ζωή τέτοιου είδους αμφισβητήσεις ή κρίσεις αργά ή γρήγορα κρίνονται μέσα από την εκλογική διαδικασία. Για παράδειγμα, η έκρηξη στο Μαρί απαξίωσε τον τότε Πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια και οδήγησε το ΑΚΕΛ σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση στην ήττα του στις προεδρικές εκλογές το 2013.

Με βάση το υφιστάμενο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ποιος θα ελέγξει τη δικαστική εξουσία ή άλλους ανεξάρτητους θεσμούς, όπως η Νομική Υπηρεσία; Όπως έλεγε ο Άγγλος ουμανιστής Thomas More, «η καταστροφή της δικαιοσύνης συντελείται από δύο κακά. Από τις κλίκες και την απληστία». Ο κ. Νίκος Κληρίδης στην επιστολή του μιλά για κλίκες και εμμέσως πλην σαφώς κάνει λόγο για απληστία.

  • Υπάρχει, για παράδειγμα, κάποια διαδικασία η οποία μπορεί να κρίνει και να αποφανθεί κατά πόσο ο γενικός εισαγγελέας είναι ικανός για τη θέση του και κυρίως αν συμπεριφέρεται δεοντολογικά ή όχι; Αντιστρέφοντας τα παραδείγματα που δίνει στην επιστολή του ο αδελφός του εναντίον των δικαστών του Ανωτάτου, δεν θα μπορούσε πολύ εύκολα να πει κανείς ότι άνετα θα μπορούσαν να ισχύουν και για τον Κώστα Κληρίδη; Για παράδειγμα, αν είναι επιλήψιμο ότι ο Πόλυς Πολυβίου εργοδοτεί παιδιά δικαστών, οπότε τίθεται θέμα συγγένειας, δεν είναι εξίσου επιλήψιμο ότι ο Κώστας Κληρίδης είναι καλαδελφός του Πόλυ Πολυβίου; Δεν είναι επιλήψιμο ότι παιδιά δικαστών εργάζονται και στο Δικηγορικό Γραφείο Τζο Τριανταφυλλίδη, ο οποίος είναι ο προσωπικός δικηγόρος σε διάφορες υποθέσεις του γενικού εισαγγελέα; Δεν είναι επιλήψιμο ότι στη Νομική Υπηρεσία εργάζονται παιδιά δικαστών του Ανωτάτου; Δεν είναι, με βάση πάντα τη λογική του αδελφού του, επίσης επιλήψιμο ότι ο υιός του κ. Κώστα Κληρίδη εργαζόταν στην Τράπεζα Κύπρου την οποία ο γενικός εισαγγελέας ανέλαβε να καταδικάσει; Δεν είναι ακόμα επιλήψιμο ότι στη Νομική Υπηρεσία εργοδοτούνται παιδιά υψηλόβαθμων εισαγγελέων, οι οποίοι μέσα από συνοπτικές διαδικασίες προσλαμβάνουν τα παιδιά τους; Με λίγα λόγια, ποιος μπορεί να ελέγξει τον γενικό εισαγγελέα; Όχι μόνο δεν ελέγχεται, αλλά θέλει να γίνει και ανεξέλεγκτος αν κρίνουμε από τη θέση του ότι η Νομική Υπηρεσία χρειάζεται πλήρη οικονομική αυτονόμηση.
  • Τα πράγματα είναι δυσκολότερα σε ό,τι αφορά τη δικαστική εξουσία, η οποία με βάση το Σύνταγμά μας είναι ανεξάρτητη. Οπότε, ποιος μπορεί να διερευνήσει αν υπάρχει ουσία στις καταγγελίες του κ. Νίκου Κληρίδη περί επηρεασμού των μελών του Ανωτάτου Δικαστηρίου από συγκεκριμένους δικηγόρους επειδή εργοδοτούν τα παιδιά τους; Οι δικαστές θεωρητικά εκπροσωπούν τη δικαιοσύνη. Από την άλλη όλοι γνωρίζουν ότι τη δικαιοσύνη και την απονομή δικαιοσύνης τις χωρίζει ένας ολόκληρος κόσμος. Πρόσφατα η έκθεση GRECO έθεσε μια σειρά από καυτά ερωτήματα για το δικαστικό σώμα, με τον ίδιο τρόπο που τα θέτει για τα πολιτικά κόμματα εδώ και χρόνια. Διαπίστωσε ότι δεν υπάρχει διαφάνεια στα δικαστήριά μας. Θα ήταν διατεθειμένοι οι κύριοι δικαστές να δεχτούν την εφαρμογή του Πόθεν Έσχες για τους εαυτούς τους; Δεν δείχνουν καμιά διάθεση προς αυτή την κατεύθυνση, πρόσφατα μάλιστα, παραβιάζοντας κάθε πολιτική δεοντολογία, αποφάσισαν να επαναφέρουν τους μισθούς τους στο ύψος αυτών που απολάμβαναν το 2012, δηλαδή πριν από τις περικοπές τις οποίες όλοι ως πολίτες υποστήκαμε στο πλαίσιο της οικονομικής κρίσης. Από πότε οι δικαστές είναι υπεράνω των υπόλοιπων πολιτών αυτής της χώρας;

Ποιος αναλαμβάνει;

Με λίγα λόγια, ποιος αναλαμβάνει σήμερα την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στη δικαιοσύνη; Οι ίδιοι οι δικαστές δεν θέλησαν καν να τοποθετηθούν υπερασπιζόμενοι τους εαυτούς τους. Ο γενικός εισαγγελέας δεν μιλά, προφανώς γιατί απολαμβάνει τελευταία τις τοποθετήσεις του αδελφού του. Συνομιλώντας με μέλη της κυβέρνησης, μάλλον δείχνουν επίσης να απολαμβάνουν την κόντρα και τις αποκαλύψεις, πολύ περισσότερο δεν ενδιαφέρονται να εμπλακούν. Η Βουλή φαίνεται επίσης να σηκώνει τα χέρια ψηλά. Ο κόσμος, εκτός από το να σχολιάζει (μερικοί με έγνοια και οι περισσότεροι ανόητα), δεν κατανοεί ότι αυτό που διακυβεύεται είναι πολύ ουσιώδες για την ίδια τη Δημοκρατία. Χάσαμε την εμπιστοσύνη μας στους πολιτικούς, θεωρούμε ότι το σύστημά μας ευνοεί μόνο τους λίγους και τώρα βλέπουμε και τη δικαιοσύνη να κατακρημνίζεται. Αν συμβαίνουν όλα αυτά, τι απομένει για να λογιζόμαστε σοβαρό κράτος;

Θεματοφύλακες αυτού του κράτους, βέβαια, και του Συντάγματός του είναι ο Πρόεδρος και τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου. Είναι όλοι τους υποχρεωμένοι, ασχέτως αν δεν διαθέτουν και την καλύτερη έξωθεν μαρτυρία, να συστήσουν σε πρώτη φάση μια ερευνητική επιτροπή, πλαισιούμενη και από ξένους εμπειρογνώμονες. Η οποία να χαρτογραφήσει το όποιο πρόβλημα υπάρχει, αν υπάρχει, και να προχωρήσει σε εισηγήσεις, ακόμα και σε ποινικές έρευνες για την επίλυσή του. Εν ολίγοις, ας μην περιμένουμε μεταφυσικά την ημέρα της κρίσης. Αυτή έρχεται κάθε μέρα και μας κτυπά την πόρτα.

 

 

 

Send this to a friend